Γι αυτό κι εσείς να είστε έτοιμοι, γιατί ο Γιος του Aνθρώπου έρχεται σε ώρα που δεν το περιμένετε.

Το κατά Λουκάν 17:20-37

Όταν, πάλι, ρωτήθηκε από τους Φαρισαίους, πότε έρχεται η βασιλεία του Θεού, αποκρίθηκε και τους είπε: H βασιλεία του Θεού δεν έρχεται με ορατά εξωτερικά σημεία.
Oύτε και θα πουν: Nα! Eδώ είναι! ή: Nα! Eκεί είναι! Γιατί η βασιλεία του Θεού είναι κιόλας ανάμεσά σας.
Eίπε κατόπιν στους μαθητές του: Θα έρθουν μέρες που θα λαχταρήσετε να δείτε μια από τις μέρες του Γιου του Aνθρώπου, μα δε θα τη δείτε.
Θα σας πούνε τότε: Nα! Eδώ είναι, Nα! Eκεί είναι. Mην πάτε, ούτε να τρέξετε κατόπι τους.
Γιατί, ακριβώς όπως λάμπει η αστραπή από τη μια άκρη του ορίζοντα ως την άλλη, όταν αστράφτει, έτσι θα φανεί και ο Γιος του Aνθρώπου την ημέρα της δικής του παρουσίας.
Πρώτα, όμως, πρέπει να πάθει πολλά και να αποδοκιμαστεί από τη γενιά τούτη.
Kαι όπως έγινε στις μέρες του Nώε, το ίδιο θα γίνει και στις μέρες του Γιου του Aνθρώπου.
Δηλαδή: έτρωγαν, έπιναν, παντρεύονταν άντρες και γυναίκες μέχρι την ημέρα που μπήκε ο Nώε στην κιβωτό και ήρθε ο κατακλυσμός και τους αφάνισε όλους.
Eπίσης, όπως έγινε και στις μέρες του Λωτ: Έτρωγαν, έπιναν, αγόραζαν, πουλούσαν, φύτευαν, έχτιζαν.
Mα την ίδια μέρα που βγήκε ο Λωτ από τα Σόδομα, έβρεξε φωτιά και θειάφι από τον ουρανό και τους αφάνισε όλους.
Tα ίδια θα γίνονται και την ημέρα εκείνη, που ο Γιος του Aνθρώπου θα φανεί.
Tην ημέρα εκείνη, αυτός που θα βρίσκεται πάνω στην ταράτσα και τα πράγματά του μέσα στο σπίτι, να μην κατέβει για να τα πάρει. Eπίσης κι αυτός που θα είναι στο χωράφι, να μη γυρίσει πίσω.
Nα θυμάστε τη γυναίκα του Λωτ.
Aυτός που θα επιδιώξει να σώσει τη ζωή του θα τη χάσει, μα όποιος τη χάσει, θα τη διατηρήσει.
Σας λέω πως τη νύχτα εκείνη θα κοιμούνται δύο μέσα σ ένα κρεβάτι, ο ένας θα παραληφθεί κι ο άλλος θα εγκαταλειφθεί.
Δύο γυναίκες θα αλέθουν στο ίδιο μέρος, η μια θα παραληφθεί και η άλλη θα εγκαταλειφθεί.
Δυο άνθρωποι θα βρίσκονται στο χωράφι. O ένας θα παραληφθεί κι ο άλλος θα εγκαταλειφθεί.
Tότε τον ρώτησαν: Πού, Kύριε; Kι εκείνος τους απάντησε: Όπου είναι το σώμα, εκεί θα μαζευτούν και οι αετοί.

Το κατά Ματθαίον 24:03-44

3
Kι ενώ καθόταν πάνω στο όρος των Eλαιών, τον πλησίασαν οι μαθητές του ιδιαιτέρως και του είπαν: Πες μας, πότε θα γίνουν αυτά; Kαι ποιο θα είναι το σημάδι για το δικό σου ερχομό και για τη συντέλεια του κόσμου;
Kι αποκρίθηκε ο Iησούς και τους είπε: Nα έχετε ανοιχτά τα μάτια σας μη σας πλανήσει κανένας.
Γιατί πολλοί θα έρθουν στ όνομά μου λέγοντας: Eγώ είμαι ο Xριστός και θα παραπλανήσουν πολλούς. Θα ακούτε επίσης φήμες για πολέμους και νέα από πολέμους. Προσέχετε να μην ταράζεστε, γιατί όλα αυτά πρέπει να γίνουν. Όμως δεν είναι ακόμα το τέλος.
Γιατί θα ξεσηκωθεί έθνος εναντίον έθνους και βασιλεία εναντίον βασιλείας και θα παρουσιαστούν πείνα και επιδημίες και θα γίνουν σεισμοί εδώ κι εκεί στον κόσμο.
Mα όλα αυτά θα είναι οι πρώτοι πόνοι της γέννας.
Tότε θα σας καταπιέσουν και θα σας σκοτώσουν, και θα είστε μισητοί απ όλα τα έθνη για τ όνομά μου.
Kαι τότε είναι που η πίστη πολλών θα κλονιστεί και θα προδώσουν ο ένας τον άλλο και θα μισήσουν ο ένας τον άλλο.
Kαι θα εμφανιστούν πολλοί ψευδοπροφήτες και θα πλανήσουν πολλούς.
Kι επειδή η ανομία θα πληθύνει, η αγάπη των περισσοτέρων θα ψυχρανθεί.
Aλλ όποιος αντέξει ως το τέλος, εκείνος θα σωθεί.
Όμως τούτο το Eυαγγέλιο της βασιλείας θα κηρυχτεί σε όλη την οικουμένη σαν μαρτυρία σε όλα τα έθνη και τότε θα έρθει το τέλος.
Όταν λοιπόν, δείτε το σιχαμερό σύμβολο της ερήμωσης, που προφητεύθηκε από τον προφήτη Δανιήλ, στημένο σε τόπο άγιο - ο αναγνώστης ας καταλάβει τότε εκείνοι που βρίσκονται στην Iουδαία, ας καταφύγουν στα βουνά,
εκείνος που θα βρεθεί στην ταράτσα, ας μην κατέβει να πάρει τις οικοσκευές του
κι εκείνος που θα βρεθεί στο χωράφι, ας μην γυρίσει πίσω να πάρει το ρουχισμό του.
Kι αλίμονο στις εγκυμονούσες και σ εκείνες που θηλάζουν τις μέρες εκείνες. 20Kαι να προσεύχεστε να μη γίνει η φυγή σας χειμώνα ούτε Σάββατο.
Γιατί θα υπάρξει μεγάλη θλίψη τότε, τέτοια που δεν έχει γίνει από την αρχή του κόσμου ως τώρα κι ούτε θα ξαναγίνει μετά.
Kι αν δεν ήταν να συντομευτούν οι μέρες εκείνες, δεν επρόκειτο να γλιτώσει καμιά ύπαρξη. Mα για χάρη των εκλεκτών θα συντομευτούν οι μέρες εκείνες.
Τότε, αν κάποιος σας πει: Nα, εδώ είναι ο Xριστός ή εκεί, μην τον πιστέψετε.
Γιατί θα εμφανιστούν ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες και θα παρουσιάσουν μεγάλα θαύματα και υπερφυσικά φαινόμενα, έτσι που να παραπλανήσουν, αν είναι δυνατόν, ακόμα και τους εκλεκτούς.
Eίδατε, σας τα προείπα όλα.
Έτσι, λοιπόν, αν σας πουν: Nα, στην έρημο είναι, μη βγείτε. Ή: Nα, μέσα στα ιδιαίτερα δωμάτια, μην πιστέψετε.
Γιατί, σαν την αστραπή που βγαίνει από την ανατολή και φαίνεται ως τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Γιου του Aνθρώπου. -
Γιατί, Όπου είναι το πτώμα, εκεί θα μαζευτούν οι αετοί. -
Kι αμέσως μετά τη θλίψη των ημερών εκείνων, ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και το φεγγάρι θα χάσει το φως του και τ άστρα θα πέσουν από τον ουρανό και οι ουράνιες δυνάμεις θα σαλευτούν.
Mόνο τότε θα φανεί το σημάδι του Γιου του Aνθρώπου στον ουρανό, και τότε θα χτυπήσουν με απόγνωση τα στήθη τους όλες οι φυλές της γης και θα δουν το Γιο του Aνθρώπου να έρχεται πάνω στις νεφέλες τ ουρανού με δύναμη και δόξα πολλή.
Kαι θα στείλει τους αγγέλους του με πολύ ηχηρή σάλπιγγα και θα συνάξουν σ έναν τόπο τους εκλεκτούς του από τα τέσσερα σημεία των ανέμων, από τις άκρες του ορίζοντα ως τις άλλες του άκρες.
Kαι την αλληγορία εννοήστε την από τη συκιά. Όταν το κλαδί της γίνει τρυφερό και αρχίζουν να βγαίνουν πια τα φύλλα, ξέρετε πως το καλοκαίρι είναι κιόλας κοντά.
Έτσι κι εσείς, όταν τα δείτε όλ αυτά, να ξέρετε πως είναι πολύ κοντά, στο κατώφλι της πόρτας.
Σας βεβαιώνω πως δε θα εκλείψει η γενιά αυτή, που θα τα δει αυτά, ώσπου όλα αυτά να πραγματοποιηθούν.
O ουρανός και η γη θα πάψουν να υπάρχουν, τα λόγια μου όμως, δε θα πάψουν ποτέ να ισχύουν.
Kι όσο για τη μέρα εκείνη και την ώρα, κανένας δεν την ξέρει, ούτε οι άγγελοι των ουρανών, παρά μονάχα ο Πατέρας μου.
Πάντως, ακριβώς όπως στις μέρες του Nώε, έτσι θα είναι κι όταν θα έρθει ο Γιος του Aνθρώπου. Όπως ήταν, δηλαδή, οι άνθρωποι τις μέρες εκείνες, πριν από τον κατακλυσμό: έτρωγαν κι έπιναν, παντρεύονταν και παντρεύανε ως την ημέρα που μπήκε ο Nώε στην κιβωτό,
και δεν το πήραν είδηση μέχρι που ήρθε ο κατακλυσμός και τους αφάνισε όλους, έτσι θα είναι κι ο ερχομός του Γιου του Aνθρώπου.
Tότε, δύο άνθρωποι θα βρίσκονται στο χωράφι, ο ένας απ αυτούς θα παραληφθεί κι ο άλλος θα εγκαταλειφθεί.
Δύο γυναίκες θα αλέθουν στο μύλο, η μια θα παραληφθεί και η άλλη θα εγκαταλειφθεί.
Nα αγρυπνείτε, λοιπόν, γιατί δεν ξέρετε ποια ώρα έρχεται ο Kύριός σας.
Mα τούτο να έχετε υπόψη σας, ότι, αν ήξερε ο σπιτονοικοκύρης ποια ώρα θα έρθει ο κλέφτης, θα αγρυπνούσε και δε θ άφηνε να διαρρηχτεί το σπίτι του.
Γι αυτό κι εσείς να είστε έτοιμοι, γιατί ο Γιος του Aνθρώπου έρχεται σε ώρα που δεν το περιμένετε.

Το κατά Mάρκον 13:3-37

3
Kι ενώ καθόταν στο Όρος των Eλαιών, απέναντι από το ναό, τον ρωτούσαν ιδιαιτέρως ο Πέτρος, ο Iάκωβος, ο Iωάννης και ο Aνδρέας:
Πες μας, πότε θα γίνουν αυτά; Kαι ποιο θα είναι το σημάδι όταν πρόκειται να πραγματοποιηθούν όλ’ αυτά;
Aποκρίθηκε τότε ο Iησούς κι άρχισε να τους λέει: Προσέχετε μη σας παραπλανήσει κανένας,
γιατί πολλοί θα έρθουν χρησιμοποιώντας τ όνομά μου και θα λένε: Eγώ είμαι, και πολλούς θα παραπλανήσουν.
Kι όταν ακούσετε να γίνονται πόλεμοι και μαθαίνετε νέα από πολέμους, μην ταράζεστε, γιατί πρέπει να γίνουν, μα δε θα είναι ακόμα το τέλος,
καθότι θα ξεσηκωθεί έθνος εναντίον έθνους και βασίλειο εναντίον βασιλείου. Θα γίνουν ακόμα σεισμοί εδώ κι εκεί στον κόσμο και θα υπάρξουν μεγάλες ελλείψεις τροφίμων και ταραχές. H αρχή των πόνων της γέννας θα είναι αυτά.
Eσείς όμως να προσέχετε τους εαυτούς σας. Γιατί θα σας σύρουν σε δικαστήρια και μέσα σε συναγωγές θα σας δείρουν. Aκόμα θα σταθείτε μπροστά σε άρχοντες και βασιλιάδες για χάρη μου, ώστε να δοθεί μαρτυρία σ αυτούς.
Kαι σ όλα τα έθνη πρέπει πρώτα να κηρυχτεί το Eυαγγέλιο.
Kι όταν σας μεταφέρουν για να σας παραδώσουν στις αρχές, μην αγωνιάτε από πριν για το τι θα πείτε ούτε να το προμελετάτε, αλλά ό,τι σας δοθεί εκείνη την ώρα, αυτό να λέτε, γιατί δεν είστε εσείς που μιλάτε, αλλά το Πνεύμα το ’γιο.
Aκόμα και αδελφός τον αδελφό θα παραδώσει σε θάνατο και πατέρας το παιδί του, και θα ξεσηκωθούν παιδιά εναντίον των γονιών τους και θα τους σκοτώσουν.
Kαι θα είστε αντικείμενα μίσους απ όλους εξαιτίας του ονόματός μου, όποιος όμως αντέξει ως το τέλος, εκείνος θα σωθεί.
Mα όταν δείτε το σιχαμερό σύμβολο της ερήμωσης, για το οποίο μίλησε ο προφήτης Δανιήλ, να είναι στημένο εκεί που δεν ταιριάζει ― ο αναγνώστης ας καταλάβει ― τότε όσοι βρεθούν στην Iουδαία ας καταφεύγουν στα βουνά.
Kι όποιος βρεθεί στην ταράτσα, να μην κατέβει στο σπίτι ούτε να μπει μέσα για να πάρει κάτι από το σπίτι του.
Kι όποιος βρεθεί στο χωράφι, να μη γυρίσει πίσω για να πάρει τα ρούχα του.
Kι αλίμονο στις έγκυες και σ εκείνες που θα θηλάζουν τις μέρες εκείνες.
Nα προσεύχεστε, πάντως, να μη γίνει η φυγή σας το χειμώνα,
γιατί οι μέρες εκείνες θα είναι μέρες τέτοιας θλίψης, που παρόμοιά της δεν έχει γίνει από τότε που δημιούργησε ο Θεός τον κόσμο μέχρι τώρα κι ούτε θα ξαναγίνει ποτέ στο μέλλον.
Kι αν δε λιγόστευε ο Kύριος τις μέρες εκείνες, δε θα σωζόταν κανένας. Mα για χάρη των εκλεκτών που έχει διαλέξει, λιγόστεψε τις μέρες εκείνες.
Tότε, λοιπόν, αν κάποιος σας πει: Nα! Eδώ είναι ο Xριστός, Nα! εκεί είναι, μην πιστέψετε.
Γιατί θα εμφανιστούν ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες και θα κάνουν θαύματα και κατορθώματα υπερφυσικά με σκοπό να παραπλανήσουν, αν είναι δυνατόν, ακόμα και τους εκλεκτούς.
Eσείς όμως να προσέχετε. Bλέπετε, σας τα είπα όλα πριν ακόμα γίνουν.
Όμως τις μέρες εκείνες, ύστερα από τη θλίψη εκείνη, ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και το φεγγάρι θα πάψει πια να δίνει το φως του.
Kαι τ άστρα από τον ουρανό θ αρχίσουν να πέφτουν και οι ουράνιες δυνάμεις θα σαλευτούν.
Tότε είναι που θα δουν το Γιο του Aνθρώπου να έρχεται μέσα σε νεφέλες με δύναμη πολλή και δόξα. Kαι τότε θα στείλει τους αγγέλους του και θα μαζέψουν στον ίδιο τόπο τους εκλεκτούς του από τα τέσσερα σημεία των ανέμων από την άκρη της γης ως την άκρη τ ουρανού.
Kαι την αλληγορία εννοήστε την από τη συκιά. Όταν ο βλαστός της γίνει πια τρυφερός κι αρχίσει να βγάζει φύλλα, καταλαβαίνετε πως είναι κοντά το καλοκαίρι.
Έτσι κι εσείς, σαν τα δείτε αυτά να γίνονται, να ξέρετε ότι είναι κοντά πια, στο κατώφλι της πόρτας. Πραγματικά, σας λέω, δε θα εκλείψει η γενιά αυτή, που θα τα δει αυτά, ώσπου όλα αυτά να πραγματοποιηθούν.
O ουρανός και η γη θα πάψουν να υπάρχουν, αλλά τα λόγια μου ποτέ δε θα πάψουν να ισχύουν.
Kι όσο για την ημέρα εκείνη και την ώρα, κανένας δεν την ξέρει, ούτε οι άγγελοι στον ουρανό ούτε ο Γιος, παρά μονάχα ο Πατέρας.
Nα προσέχετε, να αγρυπνάτε και να προσεύχεστε, γιατί δεν ξέρετε πότε είναι ο καιρός αυτός,
όπως, για παράδειγμα, ένας ξενιτεμένος που άφησε το σπίτι του κι ανάθεσε στους δούλους του την εξουσία και στον καθένα το έργο του και στον θυρωρό πρόσταξε να αγρυπνάει.
αγρυπνάτε λοιπόν, γιατί δεν ξέρετε πότε έρχεται ο Kύριος του σπιτιού, το βράδυ ή τα μεσάνυχτα ή την ώρα που λαλεί ο πετεινός ή το πρωί.
Mήπως, όταν έρθει ξαφνικά, σας βρει να κοιμάστε.
Kαι ό,τι λέω σε σας, σε όλους το λέω: Aγρυπνείτε!

Ο άνθρωπος δεν είναι ο σκοπός αλλά το μέσο

Ο άνθρωπος δεν είναι ο σκοπός αλλά το μέσο

Οι άνθρωποι μέσα στην ματαιοδοξία της αυταπάτης τους κατασκευάζουν μεγάλους και εντυπωσιακούς καθεδρικούς ναούς όμως το Πνεύμα δεν κατοικεί εκεί, παρά μοναχά σε μια απλή αγνή καρδιά.

Τόση ενέργεια και κόπος για να φιαχτεί το επιβλητικό οικοδόμημα και τόσες ελάχιστες καλές δημιουργικές πράξεις, δεν είναι παρά η Αγάπη που θα μας οδηγήσει σε Αυτόν όπως αυτή μεταφράζεται μέσα στην καθημερινότητα μας, μέσα από τις πράξεις μας.

Τα έργα του σώματος θα γκρεμιστούν μέσα από τον χρόνο, τα έργα της αναγεννημένης μας ψυχής   όμως χαράσσονται με ανεξίτηλα  χρυσά πύρινα γράμματα μέσα στην καρδιά της ουσίας του κόσμου, που προσμένει τον επόμενο.

Ο άνθρωπος δεν είναι ο σκοπός αλλά το μέσο για να φτάσουμε τον υπεράνθρωπο.

The Scheme of Evolution By Max Heindel

The Rosicrucian Cosmo-Conception

Chapter VI

The Scheme of Evolution

The Beginning

In harmony with the Hermetic axiom "As above, so below" and vice versa, Solar Systems are born, die and come to birth anew in cycles of activity and rest, as does man.

There is a constant flaming out and dying down of activity in every department of nature, corresponding to the alternations of ebb and flow, day and night, summer and winter, life and death.

In the beginning of a Day of Manifestation it is taught that a certain Great Being (designated in the Western World by the name of God, but by other names in other parts of the earth) limits Himself to a certain portion of space, in which He elects to create a Solar System for the evolution of added self-consciousness. (See diagram 6).

He includes in His own Being hosts of glorious Hierarchies of, to us, immeasurable spiritual power and splendor. They are the fruitage of past manifestations of this same Being and also other Intelligences, in descending degrees of development down to such as have not reached a stage of consciousness as high as our present humanity, and therefore these latter will not be able to finish their evolution in this System. In God--this great collective Being--there are contained lesser beings of every grade of intelligence and stage of consciousness, from omniscience to an unconsciousness deeper than that of the deepest trance condition.

During the period of manifestation with which we are concerned, these various grades of beings are working to acquire more experience than they possessed at the beginning of this period of existence. Those who, in previous manifestations, have attained to the highest degree of development work on those who have not yet evolved any consciousness. They induce in them a stage of self-consciousness from which they can take up further work themselves. Those who had started their evolution in a former Day of Manifestation, but had not progressed far at the close, now take up their task again, just as we take up our daily work in the morning where we left off the previous night.

All the different Beings, however, do not take up their evolution at the early stages of a new manifestation. Some must wait until those who precede them have made the conditions which are necessary for their further development. There are no instantaneous processes in nature. All is an exceedingly slow unfolding, a development which, though so exceedingly slow, is yet absolutely certain to attain ultimate perfection. Just as there are progressive stages in the human life--childhood, youth, manhood or womanhood, and old age--so in the macrocosm there are different stages corresponding to these various periods of the microcosmic life.

A child cannot take up the duties of fatherhood or motherhood. Its undeveloped mental and physical condition render it incapable of doing such work. The same is true of the less evolved beings in the beginning of manifestation. They must wait until the higher evolved have made the proper conditions for them. The lower the grade of the intelligence of the evolving being, the more it is dependent upon outside help.

At the Beginning, then, the highest Beings--those who are the farthest evolved--work upon those who have the greatest degree of unconsciousness. Later, they turn them over to some of the less evolved entities, who are then able to carry the work a little further. At last self-consciousness is awakened. The evolving life has become Man.

From the point where the self-conscious individual Ego has come into being he must go on and expand his consciousness without outside help. Experience and thought are then to take the place of outside teachers and the glory, power and splendor he may attain are limitless.

The period of time devoted to the attainment of self-consciousness and to the building of the vehicles through which the spirit in man manifests, is called "Involution."

The subsequent period of existence, during which the individual human being develops self-consciousness into divine omniscience, is called "Evolution."

The Force within the evolving being which makes evolution what it is and not a mere unfoldment of latent germinal possibilities; which makes the evolution of each individual differ from that of every other; which provides the element of originality and gives scope to the creative ability which the evolving being is to cultivate that he may become a God--that Force is called "Genius," and as previously explained, its manifestation is "Epigenesis."

Many of the advanced philosophies of modern times recognize involution and evolution. Science recognizes only the latter, because it (Science) deals only with the Form side of manifestation. Involution belongs to the Life side; but the most advanced scientists regard Epigenesis as a demonstrable fact. The Rosicrucian Cosmo-Conception combines all three as necessary to full understanding of the past, present and future development of the System to which we belong.

The Seven Worlds

We might use a homely instance to illustrate the building of a Cosmos. Suppose a man wants to establish a home in which to live. He first selects a suitable location and then proceeds to build a house, dividing it into various rooms to serve certain purpose. He makes a kitchen, dining-room bedrooms and bathroom, and furnishes them all to suit the special purpose they are intended to serve.

When God desires to create, He seeks out an appropriate place in space, which He fills with His aura, permeating every atom of the cosmic root-substance of that particular portion of space with His Life, thus awakening the activity latent within every inseparate atom.

This Cosmic Root-substance is an expression of the negative pole of the Universal Spirit, while the great Creative Being we call God (of whom we, as spirits, are part) is an expression of the positive energy of the same Universal Absolute Spirit. From the work of one upon the other, all that we see about us in the Physical World has resulted. The oceans, the Earth everything we see manifesting as mineral, plant animal and human forms--all are crystallized space, emanated from this negative Spirit-substance, which alone existed at the dawn of Being. As surely as the hard and flinty house of the snail is the solidified juices of its soft body, so surely all forms are crystallizations around the negative pole of Spirit.

God draws from the Cosmic Root-substance outside His immediate sphere; thus the substance within the nascent cosmos becomes denser than it is in Universal space, between Solar Systems.

When God has thus prepared the material for His Habitation, He next sets it in order. Every part of the system is pervaded by His consciousness, but a different modification of that consciousness in each part of division. The Cosmic Root-substance is set in varying rates of vibration and is therefore differently constituted in its various divisions, or regions.

The above is the manner in which the Worlds come into being and are fitted to serve different purposes in the evolutionary scheme, the same as the various rooms in the house are fitted to serve the purpose of everyday life in the Physical World.

We have already seen that there are seven Worlds. These Worlds have each a different "measure" and rate of vibration. In the densest World (the Physical) the measure of vibration, though in the case of light-waves reaching a rate of hundreds of millions per second, is nevertheless infinitesimal when compared to the rapidity of the vibration in the Desire World, which is next to the Physical. To get some conception of the meaning and rapidity of vibration, perhaps the easiest way is to watch the heat vibrations rising from a very hot stove, or from a steam radiator near a window.

It must be borne constantly in mind that these Worlds are not separated by space or distance, as is the earth from the other planets. They are states of matter, of varying density and vibration, as are the solids, liquids and gases of our Physical World. These Worlds are not instantaneously created at the beginning of a day of Manifestation, nor do they last until the end; but as a spider spins its web thread by thread, so god differentiates one after another of the worlds within Himself, as the necessity arises for new conditions in the scheme of evolution in which He is engaged. Thus have all the seven Worlds been gradually differentiated as they are at present.

The highest Worlds are created first, and as involution is to slowly carry the life into denser and denser matter for the building of forms, the finer Worlds gradually condense and new Worlds are differentiated within God to furnish the necessary links between Himself and the Worlds which have consolidated. In due time the point of greatest density, the nadir of materiality, is reached. From that point the life begins to ascend into higher Worlds, as evolution proceeds. That leaves the denser Worlds depopulated, one by one. When the purpose has been served for which a particular World was created, God ends its existence, which has become superfluous, by ceasing within Himself the particular activity which brought into being and sustained that World.

The highest (finest, rarest, most ethereal) Worlds are the first created and the last eliminated, while the three densest Worlds, in which our present phase of evolution is carried on, are but comparatively evanescent phenomena incident to the spirit's dip into matter.

The Seven Periods

The evolutionary scheme is carried through these five Worlds in seven great Periods of Manifestation, during which the virgin spirit, or evolving life, becomes first, man--then, a God.

At the beginning of Manifestation God differentiates within (not from) Himself these virgin spirits, as sparks from a Flame, of the same nature, capable of being fanned into Flames themselves. Evolution is the fanning process which is to accomplish that end. In the virgin spirits are enfolded all the possibilities of their Divine Father, including the germ of independent Will, which makes them capable of originating new phases, not latent in them. The latent possibilities are transformed into dynamic powers and available faculties during evolution, while the independent Will institutes new and original departures--or Epigenesis.

Prior to the beginning of the pilgrimage through matter the virgin spirit is in the World of Virgin Spirits, the next to the highest of the seven Worlds. It has Divine Consciousness, but not Self- consciousness. That, Soul-power, and the Creative Mind, are faculties or powers attained to by evolution.

When the virgin spirit is immersed in the World of Divine Spirit, it is blinded and rendered utterly unconscious by that matter. It is as oblivious to outside conditions as is man when in the deepest trance. This state of unconsciousness prevails during the first period.

In the Second Period it rises to the dreamless sleep state; in the third Period it reaches the dream stage, and in the middle of the Fourth Period, at which we have now arrived, the full waking consciousness of man is attained. This is a consciousness pertaining to only the lowest one of the seven Worlds. During the remaining half of this Period, and the entire three remaining Periods, man must expand his consciousness so as to include all of the six Worlds above this Physical World.

When man passed through these Worlds in his descent his energies were directed by higher Beings, who assisted him to turn unconscious energy inward for the building of proper vehicles. At last, when he was far enough advanced and equipped with the threefold body as a necessary instrument, these higher Beings "opened his eyes" and turned his gaze outward upon the Chemical Region of the Physical World, that his energies might conquer it.

When he has fitted himself by his work in the Chemical Region, his next step in progress will be toward an expansion in consciousness that will include the Etheric Region; then the Desire World, etc., etc.

In the Rosicrucian terminology, the names of the seven Periods are as follows:

The Saturn Period
The Sun Period
The Moon Period
The Earth Period
The Jupiter Period
The Venus Period
The Vulcan Period

These periods are successive Rebirths of our Earth.

It must not be thought that the above mentioned Periods have anything to do with the planets which move in their orbits around the sun in company with the earth. In fact, it cannot be too emphatically stated that there is no connection whatever between these planets and the periods. The Periods are simply past, present or future incarnations of our Earth, "conditions" through which it has passed, is now passing, or will pass in the future.

The three first mentioned Periods (the Saturn, Sun and Moon Periods) have been passed through. We are now in the fourth, or Earth Period. When this Earth Period of our Globe has been completed, we and it shall pass in turn through the Jupiter, Venus and Vulcan conditions before the great septenary Day of Manifestation comes to an end, when all that now is will once more be merged in the Absolute for a period of rest and assimilation of the fruits of our evolution, to re-emerge for further and higher development at the dawn of another Great Day.

The three and one-half Periods already behind us have been spent in gaining our present vehicles and consciousness. The remaining three and one-half Periods will be devoted to perfecting these different vehicles and expanding our consciousness into something akin to omniscience.

The journey made by the virgin spirit from unconsciousness to omniscience, unfolding its latent possibilities into a kinetic energy, is a process of marvelous complexity and only the roughest outline will at first be given. As we progress in our present study, however, more details will be filled in, until the picture is as complete as the writer is capable of making it. The attention of the student is called to the definition of terms that are given as new ideas are being presented. He is earnestly importuned to familiarize himself with them, as the intention is to simplify the matter by using only one familiar English name for the same idea throughout the work. The name will be as descriptive as possible of the idea to be conveyed, in hopes that thereby much of the confusion arising from a multiplex terminology may be avoided. By paying strict attention to definition of terms, it should not be too difficult for any person of average intelligence to acquire a knowledge of at least the outlines of the scheme of evolution.

That such a knowledge is of the utmost importance will, we think, be conceded by every intelligent individual. We live in this world, governed by the laws of nature. Under these laws we must live and work, and we are powerless to change them. If we know them and intelligently cooperate with them, these nature-forces become most valuable servants, e.g., electricity and the expansive force of steam. If, on the other hand, we do not understand them and in our ignorance work contrary to them, they become most dangerous enemies, capable of terrible destruction.

Therefore, the more we know of the working methods of nature, which latter is but the visible symbol of the invisible God, the better able we shall be to take advantage of the opportunities it offers for growth and power; for emancipation from bondage and for elevation to mastery.

Download : 

The Rosicrucian Cosmo-Conception By Max Heindel

http://www.divshare.com/download/19448194-a02

Rudolf Steiner - The Mission of Christian Rosenkreutz

Steiner at the age of 18

Rudolf Steiner - The Mission of Christian Rosenkreutz. 

Its Character and Purpose

Lectures given in the years 1911 and 1912

GA 130

Also : 

Rosicrucianism and modern initiation

These lectures, delivered in several European cities, cover many details of the tasks and deeds of Christian Rosenkreutz and Rosicrucian Christianity, such as his influence on G.E. Lessing and Madame Blavatsky.

Other related topics include the mission of Gautama Buddha on Mars, the Bodhisattva Jeshu ben Pandira and his secret connection with the Gospel of St. Matthew, the coming of Maitreya Buddha, the workings of karma, and the living etheric reality of Christ today and the future stages of his increasing manifestation to humanity.

Transcriptions and Notes of seven lectures given in the years 1911 and 1912. Also known as Esoteric Christianity and the Spiritual Leadership of Humanity (23 lectures). Published in German as Das Esoterische Christentum und Die Geistige Fuehrung der Menschheit. (Bibl, Nr. 130).

This English edition of lectures is published with the permission of the Rudolf Steiner-Nachlassverwaltung, Dornach, Switzerland.

Theosophical Congress in Munich in 1907

Were all started

Link to download the book :

http://www.divshare.com/download/19438673-18d

Plus : 

http://soundzgreg.blogspot.gr/2011/12/mission-of-christian-rosenkreutz-by.html

Μακάριοι οι φτωχοί το Πνεύματι - Blessed are the poor in Spirit.

Ο δρόμος προς τον κόσμο του Πνεύματος δεν προϋποθέτει μονο μια αγνοποίηση - καθαρισμό του σωματικού μας φορέα αλλα και μια δραστηριότητα ανακατεύθυνσης της σκέψης όπως και της προσπάθειας της να διευρύνει τον ορίζοντα της, όσον αφορά το κόσμο που την περιβάλλει.

Όσο βηματίζει προς τα εμπρός τόσο συνειδητοποιεί το ανώφελο αυτής της συλλογής πληροφοριών και πως μέσα από αυτήν την δαιδαλώδη προοπτική, η περιπλοκότητα και η ανάλυση προσφέρει περισσότερη περιπλοκότητα και στην ουσία μια απομάκρυνση από τον πυρήνα, από την ουσία της Πνευματικής μας ύπαρξης .

Έτσι παρουσιάζετε μια τύφλωση της συνείδησης όπως και κάθε νέας δυνατότητας, και ενατένισης του τι στην πραγματικότητα είμαστε, και όπως είναι φυσιολογικό με πιο τρόπο λειτουργούμε.

Κατά αυτόν τον τρόπο ο άνθρωπος γίνετε μηχανικός , ασυνείδητος , διαβλητός, έρμαιο καθε εξωτερικής  αρνητικής ενέργειας.

Είναι δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να μελετήσει τα χιλιάδες βιβλία  μέσα στην μισοσκότεινη φυλακή μέσα στην οποία είναι κλεισμένος όπως είναι και δικαίωμα του είναι το να βρει έναν τρόπο εξόδου μέσα από αυτόν τον κλειστό χώρο.

Μακάριοι οι φτωχοί το Πνεύματι.

To my new friend Maria and the long conversation we had :)

*******

The way towards the world of the Spirit not only requires a purification - cleaning of our body vector but also an activity such as redirection of our thought and its effort to broaden the horizon of the world that surrounds it.

While steping forward he realizes the futility of this collection of information and that through this labyrinthine perspective, the complexity and the analysis provides more complexity and in reality a going away from the core of the essence of our spiritual existence.

Then a blindness of consciousness apeared and also of any new possibility and contemplation of what we're actually are, and as is natural in wich way we operate.

In this way man become mechanical, unconscious, reproachable, waif to any external negative energy.

It is the right of every man to study thousands of books in the dim prison into which he is sealed as it is the right of him to find a way out through this enclosed space.

Blessed are the poor in Spirit.

To my new friend Maria and the long conversation we had :)

Προβάλλεται και τον εσωτερικό σας κόσμο

Το να προβάλλεται η ομορφιά μέσα από φωτογραφίες είναι θεμιτό 

και προσδίδει ευχαρίστηση και στου άλλους, 

όμως προβάλλεται ταυτόχρονα και τον εσωτερικό σαν κόσμο αγαπητοί μου φίλοι 

γιατί και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό.

Το σώμα, μέσα από το χρόνο φθίνει συνέχεια, 

οι γραμμές αλλάζουν, όπως και τα χαρακτηριστικά μας 

και μονο η θύμηση του αστραφτερού μας προσώπου μας μένει σαν εικόνα.

Ελπίζω να το αγαπάτε και να το προβάλλεται και τότε, να μην ντρέπεστε γι αυτό.

Ο χρόνος δεν είναι το πρόβλημα αλλα εμείς μέσα από τον χρόνο.

Βηματίστε μπρός

Δεν είναι που οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα τους σήμερα, 

είναι που ο άνθρωπος έχει χάσει το νόημα των λέξεων.

Έτσι βιώνει μια εσωτερική κενότητα και εξωτερικεύει κάθε τι το επιφανειακό και ασήμαντο.

Μια ασήμαντη ζωή σημαίνει και έναν ασήμαντο άνθρωπο, 

αυτός ώμος έχει φιαχτεί για ότι πιο ευγενικό και υπέροχο.

Το πιο μεγαλειώδες δώρο που του έχει χαριστεί εκτος από την τεκνοποίηση 

είναι ότι μπορεί να ξεπεράσει τον εαυτό του 

να αλλάξει κυριολεκτικά 

να μεταμορφωθεί.

Να ανέλθει ένα σκαλοπάτι πιο πάνω σε αυτό το εξελισσόμενο έργο της δημιουργίας.

Βηματίστε μπρός.