1. ΕΡΜΗΣ: Χθες, Ασκληπιέ, σου εξήγησα τους συλλογισμούς μου, και είναι δίκαιο να απευθύνω τους σημερινούς συλλογισμούς στον Tat, επειδή αποτελούν περίληψη της γενικότερης έκθεσης που του έδωσα.
2. Ο Θεός, ο Πατέρας, και το Αγαθό έχουν την ίδια φύση, ή μάλλον την ίδια ενεργό δύναμη.
3. Η λέξη «φύση» περιλαμβάνει κάθε τι που καλείται σε ύπαρξη και αναπτύσσεται μέσω της βούλησης του Θεού, τα κινητά και μεταβλητά πράγματα καθώς και τα ακίνητα και αμετάβλητα πράγματα, τα θεία καθώς και τα ανθρώπινα πράγματα.
4. Αλλά η ενεργός δύναμη στα θεία πράγματα διαφέρει από εκείνη στα ανθρώπινα πράγματα, όπως έχουμε δείξει αλλού, αυτό πρέπει να το έχετε υπόψη σας.
5. Η ενεργός δύναμη του Θεού είναι η θέλησή του, και η ουσία του είναι η επιθυμία να καλέσει όλα τα πράγματα σε ύπαρξη. Τι άλλο είναι ο Θεός, ο Πατέρας, το Αγαθό, παρά το θεμέλιο της ύπαρξης όλων των πραγμάτων, ακόμη και εκείνων που δεν υπάρχουν ακόμη; Πράγματι, ο Θεός, ο Πατέρας, το Αγαθό, είναι η βάση της ύπαρξης των Πάντων, και κανένα άλλο όνομα δεν είναι πιο κατάλληλο γι' Αυτόν. Αν και ο κόσμος και ο ήλιος είναι επίσης συν-δημιουργοί των ζωντανών όντων, εντούτοις γι' αυτούς δεν είναι, στον ίδιο βαθμό με τον Θεό, η αιτία του Αγαθού και της ζωής. Και στο βαθμό που είναι η αιτία του, είναι έτσι μόνο μέσω της αναπόφευκτης δράσης της βούλησης Του Αγαθού, χωρίς την οποία τίποτα δεν μπορεί να υπάρξει ή να γεννηθεί.
6. Ο Πατέρας είναι η αιτία των παιδιών του, της σύλληψης, της ανάπτυξης και της εξέλιξής τους, λαμβάνουν την επιθυμία για το Αγαθό από τον ήλιο, διότι το Αγαθό είναι ο δημιουργός των πάντων. Αυτό δεν μπορεί να ειπωθεί για κανέναν άλλον εκτός από αυτόν που δε λαμβάνει ποτέ τίποτα, αλλά επιθυμεί να υπάρχουν τα πάντα.
7. Δε λέω, ω Τατ, «Αυτός που δημιουργεί τα πάντα», επειδή αυτός που δημιουργεί κάτι είναι μερικές φορές ανεπαρκής λόγω της μεταβλητότητας της ποσότητας και της ποιότητας, ή επειδή μερικές φορές κάνει ένα πράγμα και άλλες φορές κάτι εντελώς αντίθετο. Ο Θεός, ο Πατέρας, το Αγαθό, ωστόσο, είναι ο ίδιος η ύπαρξη των πάντων.
8. Για αυτόν που μπορεί να δει, τα πράγματα έχουν ως εξής: Ο Θεός βούλεται την ύπαρξη, και Αυτός είναι η ύπαρξη. Και ότι υπάρχει, Τατ, υπάρχει για τον μοναδικό λόγο ότι Το Αγαθό, σε συμφωνία με την εγγενή του φύση, θα κάνει τον εαυτό του γνωστό.
9. ΤΑΤ: Μας πλήρωσες τόσο ολοκληρωτικά, Πατέρα, με αυτό το υπέροχο, όμορφο όραμα, ώστε το μάτι της Πνευματικής Ψυχής μου, με μια τόσο άμεση προσέγγιση, προσέγγισε περισσότερο τον καθαγιασμό.
10. ΕΡΜΗΣ: Βεβαίως, γιατί μια τέτοια εσωτερική όραση του Αγαθού δεν είναι σαν τη φλογερή ακτινοβολία του ήλιου που, με το φως της, τυφλώνει τα μάτια μας και μας αναγκάζει να τα κλείσουμε. Ο εσωτερικός στοχασμός έχει διαφωτιστική επίδραση, και μάλιστα στο βαθμό που είναι κανείς δεκτικός στην εισροή της ακτινοβολίας που δίνει ενόραση. Μας διαπερνάει με μεγάλη δύναμη, δεν θα είναι ποτέ επιβλαβής και είναι εξ ολοκλήρου γεμάτος από ευσέβεια.
11. Εκείνοι που μπορούν να αντλήσουν πλήρως από μια τέτοια εσωτερική όραση, συχνά απορροφώνται, σε πλήρη σωματική ηρεμία, από μια πολύ όμορφη ενατένιση, όπως ακριβώς συνέβη στους προγόνους μας Ουρανό και Χρόνο.
12. ΤΑΤ: Μακάρι να μπορούσαμε και εμείς να το επιτύχουμε, Πατέρα!
13. ΕΡΜΗΣ: Είθε ο Θεός να μας το χορηγήσει, γιε μου. Αλλά προς το παρόν δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι για έναν τέτοιο στοχασμό. Δεν είμαστε ακόμα ικανοί να ανοίξουμε τα μάτια της Πνευματικής μας Ψυχής και να απορροφηθούμε από την ενατένιση της άφθαρτης και ασύλληπτης ομορφιάς του Αγαθού. Θα το αντιληφθείτε μόνο όταν θα έχετε μάθει να μη μιλάτε γι' αυτό, γιατί η Γνώση του Αγαθού είναι τόσο η θεϊκή σιωπή όσο και η ακινητοποίηση όλων των αισθήσεων.
14. Όποιος το έχει βρει, δεν μπορεί πια να δώσει σημασία σε τίποτε άλλο. Αυτός που το έχει δει μια φορά, δεν θα βλέπει πλέον τίποτε άλλο, ούτε θα μπορεί να ακούει τίποτε άλλο, και ακόμη και το σώμα του συμμετέχει σε αυτή την ακινησία. Όταν όλες οι φυσικές αντιλήψεις και τα ερεθίσματα έχουν εξαφανιστεί από τη συνείδησή του, παραμένει σε ηρεμία.
15. Όταν η Γνώση φωτίζει ολόκληρη τη συνείδηση, κάνει επίσης την ψυχή να φλέγεται ξανά, αναδεικνύοντας την αποσυνδέοντας την από το σώμα. Έτσι μεταμορφώνει ολόκληρο το ανθρώπινο ον στη φύση του δέντρου του, γιατί η θεοποίηση της ψυχής, που συνοδεύει την ενατένιση της ομορφιάς του Αγαθού, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ένα θνητό σώμα.
16. TAT: Τι εννοείς με τον όρο θεοποίηση, Πατέρα;
17. ΕΡΜΗΣ: Κάθε αποσπασμένη ψυχή περνάει από αλλαγές, γιε μου.
18. ΤΑΤ: Και τι σημαίνει « αποσπασμένη»;
19. ΕΡΜΗΣ: Δεν κατανόησες από τους γενικούς μου λόγους ότι όλες οι ψυχές που περιστρέφονται στον κόσμο, σαν να σπέρνονται σε τόπους που τους έχουν οριστεί, προέρχονται από τη μία ψυχή, την Παν-Ψυχή; Αυτές οι ψυχές υφίστανται πολλές αλλαγές, άλλες σε μια άνοδο διαποτισμένη με χάρη, άλλες υποκείμενες στο αντίθετο.
20. Τα πλάσματα που σέρνονται μετατρέπονται σε εκείνα που κατοικούν στο νερό, εκείνα που κατοικούν στο νερό μετατρέπονται σε όντα που κατοικούν στη γη, εκείνα που κατοικούν στη γη σε όντα του αέρα, και τα όντα που κατοικούν στον αέρα μετατρέπονται σε ανθρώπους. Και οι άνθρωποι, τελικά, εισέρχονται στην αθανασία μεταβαλλόμενοι σε δαίμονες και εντασσόμενοι στη χορωδία των θεών.
21. Υπάρχουν δύο χοροί θεών: ο χορός των κινητών ή μεταβλητών θεών και ο χορός των ακίνητων ή αμετάβλητων θεών.
22. Η τελευταία είναι η τέλεια και ύψιστη δόξα της ψυχής.
23. Αν όμως η ψυχή που έχει εισέλθει μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα επιμένει στην αμαρτία, δεν θα γευτεί την αθανασία και δεν θα λάβει μέρος στο Αγαθό, αλλά θα σπεύσει να επιστρέψει στον δρόμο που βρίσκεται πίσω, τον δρόμο που επιστρέφει στην κατάσταση του έρποντος ζώου. Αυτή είναι η τιμωρία της αμαρτωλής ψυχής. Αν η ψυχή αγνοεί την ουσιαστική φύση των πραγμάτων και είναι εντελώς τυφλή απέναντι στο Αγαθό, τότε περιπλέκεται βίαια και δέχεται επιθέσεις από τα φυσικά πάθη.
24. Η κακία της ψυχής είναι η άγνοιά της, η έλλειψη της Γνώσης, της γνώσης που είναι από τον Θεό. Αν η ψυχή αγνοεί την ουσιαστική φύση των πραγμάτων και είναι εντελώς τυφλή απέναντι στο Αγαθό, τότε μπλέκεται βίαια και δέχεται επίθεση από τα φυσικά πάθη.
25. Η ψυχή, που καταλαμβάνεται από την κακία λόγω έλλειψης γνώσης σχετικά με την ίδια της την ύπαρξη, υποβάλλεται σε ξένα σώματα, ανάξια του ανθρώπου. Ως φορτίο κουβαλάει ένα σώμα στο οποίο δεν κυριαρχεί, αλλά από το οποίο κυριαρχείται. Τέτοια είναι η κακία της ψυχής.
26. Όμως, τότε, η αρετή της ψυχής είναι η Γνώση, η ζωντανή γνώση του Θεού. Αυτός που κατέχει αυτή τη γνώση είναι αγαθός και αφιερωμένος στον Θεό και ήδη θεϊκός.
27. TAT: Τι είδους πρόσωπο είναι αυτός, Πατέρα;
28. ΕΡΜΗΣ: Ένα άτομο που μιλάει λίγο και δε δανείζει το αυτί του σε πολλές συζητήσεις.
29. Όποιος ξοδεύει χρόνο σε αντιπαραθέσεις και ακούει διαφωνίες, πολεμάει ενάντια στις σκιές. Γιατί ο Θεός, ο Πατέρας, το Αγαθό, δεν μπορεί να λεχθεί, ούτε να κατανοηθεί με την αίσθηση της ακοής.
30. Αν και όλα τα όντα έχουν αισθήσεις, επειδή χωρίς αυτές δεν μπορούν να υπάρξουν, η ζωντανή γνώση του Θεού διαφέρει πολύ από την αισθητηριακή αντίληψη. Η αισθητηριακή αντίληψη προκαλείται από επιδράσεις ή εντυπώσεις που αποκτούν δύναμη πάνω μας. Η Γνώση, ωστόσο, είναι η ολοκλήρωση της γνώσης, της γνώσης που είναι δώρο του Θεού.
31. Όλη η Γνώση είναι άυλη. Η Πνευματική Ψυχή είναι το όργανό της, το οποίο, με τη σειρά του, έχει το σώμα ως όργανό του.
32. ΤΑΤ: Ποιος είναι τότε ο υλικός Θεός;
33. ΕΡΜΗΣ: Είναι ο κόσμος, ο οποίος είναι όμορφος και αποτελεσματικός, αλλά όχι καλός, καθώς είναι υλικός και πολύ επιρρεπής στον πόνο. Είναι το πρώτο από όλα τα πράγματα που υπόκεινται στον πόνο και το δεύτερο από όλα τα όντα.και δεν υπάρχει από μόνος του. Η γένεσή του είχε μια αρχή, ωστόσο είναι αιώνιος, επειδή η ουσία του είναι η αιώνια γένεση. Και η κίνηση της αιώνιας γέννησής της δημιουργεί ποιότητες και ποσότητες, γιατί κάθε υλική κίνηση είναι γέννηση.
34. Η θεϊκή ακινησία προκαλεί την κίνηση της ύλης ως εξής: Ο κόσμος είναι σφαιρικός, όπως ένα κεφάλι. Δεν υπάρχει τίποτα υλικό πάνω από αυτό το κεφάλι, όπως ακριβώς τίποτα πνευματικό δεν βρίσκεται κάτω από τα πόδια: τα πάντα είναι ύλη. Αλλά και το πνεύμα είναι σφαιρικό, όπως ακριβώς το κεφάλι, το οποίο κινείται με τον τρόπο μιας σφαίρας. Τώρα, ότι, στο κεφάλι, αγγίζει τη μεμβράνη μέσα στην οποία βρίσκεται η ψυχή είναι αθάνατο, επειδή το σώμα έχει δημιουργηθεί, κατά κάποιον τρόπο, μέσα στην ψυχή, και η ψυχή είναι κάτι περισσότερο από το σώμα. Ότι όμως βρίσκεται σε απόσταση από αυτή τη μεμβράνη είναι θνητό, καθώς είναι περισσότερο του σώματος παρά της ψυχής. Με αυτόν τον τρόπο όλα όσα ζουν αποτελούνται από ύλη και πνεύμα, όπως ακριβώς και το σύμπαν.
35. Ο κόσμος είναι το πρώτο δημιούργημα, μετά τον κόσμο, ο άνθρωπος είναι το δεύτερο ζωντανό ον, αλλά είναι ο πρώτος μεταξύ των θνητών. Μοιράζεται το ενσώματο στοιχείο με τα άλλα έμβια όντα. Δεν είναι πλέον μόνο καλός, αλλά ακόμη και κακός, εξαιτίας της θνητής του κατάστασης.
36. Επειδή κινείται, ο κόσμος δεν είναι καλός, αλλά επειδή είναι αθάνατος δεν βρίσκεται σε όσα είναι κακά.
37. Ο άνθρωπος, όμως, είναι διπλά κακός, επειδή είναι και κινητός και θνητός.
38. Η ανθρώπινη ψυχή εκδηλώνεται ως εξής: η συνείδηση εκδηλώνεται στο νου, ο νους στη δύναμη της επιθυμίας, η δύναμη της επιθυμίας εκδηλώνεται στο ζωτικό ρευστό, το ζωτικό ρευστό διαχέεται στις αρτηρίες, στις φλέβες και στο αίμα, θέτει σε κίνηση το ζωικό πλάσμα και το συντηρεί, κατά κάποιον τρόπο.
39. Γι' αυτό ορισμένοι νομίζουν ότι η ψυχή είναι το αίμα, κάνοντας έτσι λανθασμένη εκτίμηση της φύσης αυτών των δύο. Διότι δε γνωρίζουν ότι, πρώτα, το ζωτικό ρευστό αποσύρεται στο σώμα της επιθυμίας, ότι το αίμα στη συνέχεια πήζει και ότι, αφού αδειάσουν οι αρτηρίες και οι φλέβες, αυτό είναι που κάνει το πλάσμα να πεθάνει. Με αυτόν τον τρόπο επέρχεται ο θάνατος του σώματος.
40. Τα πάντα βασίζονται στη μία αρχή, η οποία, με τη σειρά της, προέρχεται από το Ένα και Μοναδικό.
41. Η αρχή αυτή υπόκειται σε κίνηση, ώστε, με τη σειρά της, να αποτελέσει το έδαφος για την κίνηση των πάντων. Το Ένα, ωστόσο, είναι αμετάβλητο και ακίνητο.
42. Έτσι, υπάρχουν αυτά τα τρία: Ο Θεός, ο Πατέρας, το Αγαθό, ο κόσμος και ο άνθρωπος. Ο Θεός περικλείει τον κόσμο και ο κόσμος περικλείει τον άνθρωπο. Ο κόσμος είναι ο γιος του Θεού, ο άνθρωπος είναι ο γιος του κόσμου, ο εγγονός του Θεού, κατά κάποιον τρόπο.
43. Δεν είναι ότι ο Θεός δεν γνωρίζει τον άνθρωπο. Αντιθέτως, τον γνωρίζει απόλυτα και επιθυμεί να τον γνωρίσει.
44. Μόνο αυτό είναι απελευθερωτικό, λυτρωτικό και θεραπευτικό για τον άνθρωπο: η Γνώση, η γνώση του Θεού και η γνώση με τον Θεό. Είναι το μονοπάτι με το οποίο μπορεί κανείς να ανέβει στον Όλυμπο. Μόνο μέσω της Γνώσης η ψυχή γίνεται πραγματικά καλή. Όχι, σε κάποιες στιγμές καλή και μετά πάλι κακή, αλλά καλή από μια εσωτερική ανάγκη.
45. ΤΑΤ: Τι εννοείς να πεις με αυτό, ω Τρισμέγιστε;
46. ΕΡΜΗΣ: Σκέψου την ψυχή ενός παιδιού, γιε μου.Αν δεν έχει ακόμη διαχωριστεί εντελώς από τον εαυτό της, και το σώμα είναι ακόμη μικρό και δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως, πόσο όμορφο είναι να το βλέπεις. Δεν έχει ακόμη στιγματιστεί από τα σωματικά πάθη και είναι ακόμη σε μεγάλο βαθμό συνδεδεμένη με την κοσμική-ψυχή.
47. Όταν όμως το σώμα έχει αναπτυχθεί πλήρως και η ψυχή παρασύρεται στα βάρη του σώματος, ο διαχωρισμός από τον εαυτό γίνεται απόλυτος και η ψυχή πέφτει στη λήθη. Τότε δεν μετέχει πλέον του Ωραίου και του Αγαθού. Και η λήθη γεννάει μέσα της το κακό.
48. Το ίδιο συμβαίνει και σε εκείνους που εγκαταλείπουν το γήινο σώμα. Τότε, όταν η ψυχή έχει επιστρέψει στον εαυτό της, η ζωτική αναπνοή συστέλλεται μέσα στο αίμα, ενώ το εγώ συστέλλεται μέσα στη ζωτική αναπνοή. Αλλά όταν Η Πνευματική Ψυχή έχει απογυμνωθεί από την ενδυμασία της και έχει υιοθετήσει ένα πύρινο σώμα, αφού είναι θεϊκή από τη φύση της, διασχίζει όλο το χώρο και αφήνει τη φυσική ύλη να κριθεί.
49. ΤΑΤ: Τι εννοείτε με αυτό, Πατέρα; Νόμιζα ότι είπατε ότι η Πνευματική Ψυχή διαχωρίζεται από την ψυχή και η ψυχή από τη ζωτική πνοή, αλλά είπατε επίσης ότι η ψυχή είναι το ένδυμα της Πνευματικής Ψυχής και η ζωτική πνοή το ένδυμα της ψυχής.
50. ΕΡΜΗΣ: Αυτός που ακούει, γιε μου, πρέπει να έχει την ίδια συνείδηση με αυτόν που του μιλάει και να τον ακολουθεί στις σκέψεις του. Η αίσθηση της ακοής του θα πρέπει να είναι ακόμη πιο οξεία και πιο γρήγορη από τη φωνή του ομιλητή.
51. Η σύνθεση των ενδυμάτων, γιε μου, πραγματοποιείται στο γήινο σώμα, αφού η Πνευματική-Ψυχή, λόγω της ουσίας της, δεν είναι δυνατόν να εγκατασταθεί σε ένα γήινο σώμα χωρίς ένδυμα. Διότι το γήινο σώμα δεν μπορεί να αντέξει μια τόσο μεγάλη θεότητα, ούτε μια τόσο ένδοξη, καθαρή δύναμη μπορεί να αντέξει να συνδεθεί άμεσα με ένα σώμα, υποταγμένο στα πάθη.
52. Γι' αυτό το πνεύμα έχει ενδυθεί την ψυχή, η ψυχή, η οποία, κατά κάποιον τρόπο, είναι επίσης θεϊκή, καθυποτάσσει τη ζωτική πνοή, ενώ η ζωτική πνοή καθοδηγεί στη συνέχεια το πλάσμα.
53. Τώρα, όταν η Πνευματική Ψυχή έχει αποκολληθεί από το γήινο σώμα, δέχεται αμέσως το κατάλληλο ένδυμα που της αρμόζει. Πρόκειται για ένα πύρινο ένδυμα, το οποίο δεν μπόρεσε να διατηρήσει όταν εγκαταστάθηκε στο γήινο σώμα. Διότι η γη δεν αντέχει το πυρ, ακόμη και μια μικρή σπίθα είναι αρκετή για να τα βάλει όλα στην πυρά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η γη περιβάλλεται εξ ολοκλήρου από νερό, ως προπύργιο, που την προστατεύει από τις πύρινες φλόγες.
54. Το πνεύμα, το πιο γρήγορο από όλα τα θεϊκά νοητά δημιουργήματα, έχει για σώμα του επίσης το πιο γρήγορο από όλα τα στοιχεία: το πυρ. Το πνεύμα, ο δημιουργός όλων των πραγμάτων, χρησιμοποιεί το πυρ ως όργανο για το δημιουργικό του έργο.
55. Έτσι, η σκέψη δημιουργεί το Όλον. Οι σκέψεις των ανθρώπων δημιουργούν μόνο ότι είναι γήινο. Εφόσον η νοητική ικανότητα του ανθρώπου δεν διαθέτει ένα λεπτοφυές ένδυμα, δεν είναι ικανή να καλέσει σε ύπαρξη τα θεία πράγματα και περιορίζεται από τα οχήματά της σε ότι αφορά τον άνθρωπο.
56. Η ανθρώπινη ψυχή - όχι όμως κάθε ψυχή, αλλά η ψυχή που είναι αληθινά αφιερωμένη στον Θεό - είναι κατά μια ορισμένη έννοια δαιμονικά-αγαθή και θεϊκή. Όταν μια τέτοια ψυχή, αφού βαδίσει το μονοπάτι της αληθινής ευσέβειας - ένα μονοπάτι που οδηγεί στη γνώση του θείου και στην αποχή από την αδικία ή τη βλάβη προς οποιονδήποτε άνθρωπο - έχει αποκολληθεί από το σώμα, γίνεται καθ' ολοκληρίαν Πνευματική-Ψυχή.
57. Αλλά η άθεη ψυχή δεν αλλάζει τη φύση της, αλλά περιορίζει και τιμωρεί τον εαυτό της και ξαναμπαίνει σε ένα νέο, γήινο σώμα, ένα ανθρώπινο σώμα, ωστόσο, καθώς κανένα άλλο σώμα δεν θα μπορούσε να φιλοξενήσει μια ανθρώπινη ψυχή. Η θεία διάταξη δεν επιτρέπει σε μια ανθρώπινη ψυχή να εξευτελιστεί, ώστε να κατοικήσει σε ένα σώμα ζωικό που στερείται λογικής. Αυτός είναι ένας θεϊκός νόμος που προστατεύει την ανθρώπινη ψυχή από μια τόσο μεγάλη προσβολή.
58 ΤΑΤ: Αλλά πώς, Πατέρα, τιμωρείται η ανθρώπινη ψυχή;
59. ΕΡΜΗΣ: Υπάρχει, γιε μου, μεγαλύτερη τιμωρία για την ανθρώπινη ψυχή από την αθεΐα; Ποιο πυρ καταναλώνει όσο η φλόγα της αθεΐας; Ποιο άγριο ζώο καταστρέφει το σώμα όπως η αθεΐα καταστρέφει την ψυχή; Δεν μπορείς να αντιληφθείς όλο τον πόνο που πρέπει να υποστεί η άθεη ψυχή όταν, φωνάζοντας για βοήθεια, αναφωνεί: «Καίγομαι, οι φλόγες με καίνε. Δεν ξέρω τι να πω ή τι να κάνω. Άθλιος που είμαι, με καταβροχθίζει η κακία που με κυβερνά. Δεν βλέπω πια τίποτα, δεν ακούω τίποτα».
60. Δεν είναι αυτές οι κραυγές μιας ψυχής που τιμωρείται; Εσύ, γιε μου, σίγουρα δεν θα πιστεύεις, όπως οι μάζες, ότι η ψυχή αποκτά τη μορφή ζώου αφού εγκαταλείψει το σώμα; Αυτό είναι, πράγματι, ένα πολύ μεγάλο λάθος.
61. Διότι η ψυχή τιμωρείται ως εξής: κάθε φορά που το πνεύμα έχει γίνει δαίμονας, είναι υποχρεωμένο να πάρει ένα πύρινο σώμα, ώστε να υπηρετήσει τον Θεό, και στη συνέχεια, όταν αυτός ο δαίμονας έχει εισέλθει σε μια πολύ άθεη ψυχή, τιμωρεί αυτή την ψυχή με τις μάστιγες της αμαρτίας, υποταγμένη σε αυτή τη μάστιγα, η άθεη ψυχή τότε βυθίζεται σε κάθε είδους ανθρώπινη κακία, όπως φόνο, αισχροκέρδεια, αθεΐα και κάθε είδους βία.
62. Εάν, ωστόσο, το πνεύμα εισέλθει σε μια θεοφοβούμενη ψυχή, οδηγεί την ψυχή αυτή στο φως της Γνώσης. Μια τέτοια ψυχή δεν κουράζεται ποτέ να διακηρύσσει τον έπαινο του Θεού με αγαλλίαση και, ακολουθώντας το παράδειγμα του Πατέρα, να κάνει καλό σε όλους τους ανθρώπους με διάφορους τρόπους, με λόγια και πράξεις.
63. Γι' αυτό, γιε μου, όταν ευχαριστείς τον Θεό, πρέπει να προσεύχεσαι να σου επιτραπεί να λάβεις ένα ευγενές πνεύμα. Έτσι η ψυχή ανεβαίνει σε ανώτερα αγαθά και η παρακμή της καθίσταται αδύνατη.
64. Υπάρχει μια ψυχική ενότητα: οι ψυχές των θεών συνδέονται με τις ψυχές των ανθρώπων και οι ψυχές των ανθρώπων με τις ψυχές των όντων που δεν έχουν λογική. Τα ανώτερα όντα τίθενται πάνω από τα κατώτερα: οι θεοί πάνω από τους ανθρώπους, οι άνθρωποι πάνω από τις μορφές ζωής που είναι κενές λογικής. Και ο Θεός φροντίζει για όλα: στέκεται πάνω από όλα, όλα είναι λιγότερα από Εκείνον.
65. Έτσι, ο κόσμος υποτάσσεται στον Θεό, ο άνθρωπος στον κόσμο, το άλογο ον στον άνθρωπο, και ο Θεός στέκεται πάνω από τα πάντα και τους πάντες και περιλαμβάνει στη φροντίδα του όλα όσα υπάρχουν.
66. Οι ενεργά εκδηλωμένες δυνάμεις του Θεού είναι οι ακτίνες του ήλιου του. Οι δυνάμεις της φύσης είναι οι ακτινοβολούσες δραστηριότητες του κόσμου. Η χειρωνακτική επιδεξιότητα και η παρόρμηση για γνώση είναι οι ακτινοβόλες δραστηριότητες του ανθρώπου.
67. Οι ακτινοβολίες του Θεού εκδηλώνονται μέσω του κόσμου και επηρεάζουν τον άνθρωπο μέσω των φυσικών ακτινοβολιών του κόσμου, οι φυσικές δυνάμεις εκδηλώνονται μέσω των στοιχείων, τα ανθρώπινα όντα εκδηλώνονται μέσω της χειρωνακτικής τους επιδεξιότητας και της επιθυμίας τους για γνώση.
68, Έτσι, το Όλον κυβερνάται σύμφωνα με την ουσία του Ενός, του οποίου το πνεύμα διαπερνά όλα τα πράγματα.
69. Δεν υπάρχει τίποτα πιο μεγαλειώδες και ενεργό από το πνεύμα του, και τίποτα που να προωθεί περισσότερο την ενοποίηση του ανθρώπου με τους θεούς και των θεών με τον άνθρωπο. Το πνεύμα του είναι ο καλός δαίμονας. Μακάρια η ψυχή που διαπνέεται εξ ολοκλήρου από αυτόν, άθλια η ψυχή που τον στερείται εντελώς.
70. TAT: Τι εννοείτε με αυτό, Πατέρα;
71. ΕΡΜΗΣ: Νομίζεις, γιε μου, ότι κάθε ψυχή έχει το πνεύμα του Αγαθού; Διότι γι' αυτό το πνεύμα μιλάω και όχι για το υποδεέστερο πνεύμα που ανέφερα προηγουμένως και το οποίο στέλνει η θεία δικαιοσύνη.
72. Χωρίς το πνεύμα η ψυχή δεν μπορεί ούτε να μιλήσει ούτε να δράσει. Συχνά το πνεύμα φεύγει από την ψυχή, και σε αυτή την κατάσταση η ψυχή δεν βλέπει τίποτα, δεν ακούει τίποτα και μοιάζει με παράλογο ζώο. Τόσο μεγάλη είναι η δυνητική δύναμη του πνεύματος. Όμως το πνεύμα δεν ανέχεται μια ψυχή που είναι ανίκανη να κατανοήσει, και την αφήνει πίσω της, δεμένη στο σώμα, και, εδώ κάτω, στερημένη από τη φωνή της από το σώμα.
73. Μια τέτοια ψυχή, γιε μου, δεν έχει κανένα δεσμό με το πνεύμα, και ένα τέτοιο ον δεν μπορεί πλέον ούτε καν να ονομάζεται «άνθρωπος», διότι ο άνθρωπος είναι ένα θεϊκό ον που δεν πρέπει να συγκρίνεται με άλλα δημιουργήματα που ζουν στη γη, αλλά μάλλον με εκείνους που είναι από ψηλά, τους ουράνιους που ονομάζονται θεοί.
74. Ή ακριβέστερα, αν μπορούμε να τολμήσουμε να εκφράσουμε την αλήθεια: ο άνθρωπος που είναι πραγματικά «άνθρωπος» είναι πάνω από τους θεούς ή τουλάχιστον πλήρως ισότιμος μαζί τους σε δύναμη.
75. Διότι κανένας από τους ουράνιους θεούς δεν θα αφήσει τα όρια του ουρανού για να κατέβει στη γη. Αλλά ο άνθρωπος υψώνεται στον ουρανό και τον καταμετρά. Γνωρίζει τόσο τα μεγαλειώδη πράγματα στον ουρανό όσο και τα πράγματα κάτω, αφομοιώνει τα πάντα με μεγάλη ακρίβεια και, το σπουδαιότερο απ' όλα: για να ανέβει στον ουρανό δεν χρειάζεται να εγκαταλείψει τη γη. Τόσο μεγαλειώδες και μεγαλοπρεπές είναι αυτό που περικλείει η συνείδησή του.
76. Επομένως, ας τολμήσουμε να πούμε: ο γήινος άνθρωπος είναι ένας θνητός θεός, ο ουράνιος θεός είναι ένας αθάνατος άνθρωπος.
77. Γι' αυτό τα πάντα εκδηλώνονται μέσω αυτών των δύο: του κόσμου και του ανθρώπου, αλλά όλα τα πράγματα προέρχονται από το Ένα.
---------
Από τη Ζωντανή Ψυχή στο Ζωοποιό Πνεύμα
Όπως συζητήσαμε, η διαμόρφωση μιας στενής σχέσης με τις δίδυμες δυνάμεις της θεμελιώδους φύσης συνοδεύεται από την αφύπνιση νέων, εσωτερικών αισθήσεων. Τότε γίνεται κανείς μαθητής του Μοναδικού Καλού. Ωστόσο, αυτή η μαθητεία και οι ιδιότητες στις οποίες οδηγεί, θα είναι αδύνατη όσο ο υποψήφιος δεν είναι σε θέση να εισέλθει στη σιωπή. Πρόκειται για μια νέα φάση της μαθητείας, η οποία αρχίζει μόλις περάσει όλη η προσπάθεια προσανατολισμού, η συνεχής επανεξέταση και ο αγώνας στο μονοπάτι. Μόνο τότε γίνεται κανείς κατάλληλος για την ανάπτυξη νέων αισθήσεων. Μόνο τότε ακούγεται η φωνή της σιωπής. Γι' αυτό ο Ερμής λέει: ... η Γνώση του Αγαθού είναι ταυτόχρονα θεϊκή σιωπή και η ηρεμία όλων των αισθήσεων.
Η θεμελιώδης φύση, μια αέναη σιωπή, διατηρεί ένα αναλλοίωτο ρεύμα, που πηγάζει από την ουσία της - την επιθυμία - και από τη θέλησή της, το αποτέλεσμα της οποίας είναι η δραστηριότητα.
Η επιθυμία της περικλείει ολόκληρη τη θεϊκή ιδέα, το σχέδιο εκδήλωσης του Πατέρα, την απόλυτη σοφία. Η δραστηριότητα αυτού του ρεύματος αποκαλύπτει αυτό που εμψυχώνει την ιδέα ως εικόνες, μορφές σκέψης. Είναι η υψηλή πραγματικότητα της θείας νόησης, οι θεϊκές σκέψεις, που πρέπει να εκπληρωθούν από τα τέλεια ανθρώπινα όντα. Η θεμελιώδης φύση μιλάει, τρόπον τινά, στον υποψήφιο. Γι' αυτό ο πρόλογος του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου μαρτυρεί για «τον Λόγο». Ο Λόγος του Θεού δεν είναι κάποια γραπτή ή εκτυπωμένη γλώσσα, η οποία συντάχθηκε με πολλές διαμάχες και συζητήσεις από ένα συμβούλιο εκκλησιαστικών πατέρων. Ο Λόγος του Θεού είναι η φωνή της θεμελιώδους φύσης.
Αυτό δεν χρειάζεται να σας εκπλήσσει καθόλου, γιατί μπορείτε να κάνετε το ίδιο και εσείς. Όταν παράγετε σκέψεις, αυτές εκδηλώνονται ως εικόνες. Όταν σκέφτεστε ένα δέντρο, ή ένα λουλούδι, ή ένα φυτό, ή ένα ανθρώπινο ον, η αντίστοιχη εικόνα σχηματίζεται αμέσως στην αύρα του ιερού του κεφαλιού σας. Μιλάτε μέσω αυτών των εικόνων-σκέψεων. Μπορείτε να έρχεστε σε επαφή με άλλα πλάσματα απλώς και μόνο μέσω της ανταλλαγής νοητικών εικόνων.
Λοιπόν, αυτός είναι «ο Λόγος», όπως εννοείται εδώ. Ο Λόγος του Θεού είναι η φωνή της θεμελιώδους φύσης. Η θεϊκή σκέψη λειτουργεί σε συνεργασία με τη θεμελιώδη φύση. Με αυτόν τον τρόπο προκύπτουν ολόκληρες σειρές θεϊκών νοητικών εικόνων. Και αυτή η φωνή, αυτός ο Λόγος, μπορεί να γίνει κατανοητός μόνο στη σιωπή. Με αυτό δεν εννοούμε τον διαλογισμό, ή τη συγκέντρωση, ή τις ασκήσεις γιόγκα, ή μια ζωή συνεχούς προσευχής.
Εννοούμε την απόλυτη, εσωτερική σιωπή ολόκληρης της ύπαρξης, η οποία μπορεί να ασχολείται ή να μην ασχολείται με την εκτέλεση της συνηθισμένης καθημερινής της εργασίας. Κάποιος μπορεί να γίνει σιωπηλός με αυτόν τον τρόπο μόνο ως αποτέλεσμα της ανανεωμένης, αντίστροφης κίνησης που συζητήθηκε προηγουμένως. Αυτό, με τη σειρά του, είναι εφικτό μόνο μέσω του νέου τρόπου ζωής, που σημαίνει: κατοχή της ψυχής ως αποτέλεσμα της λαχτάρας για απελευθέρωση, και με βάση αυτή την ουσία της ψυχής ανανέωση της νόησης, μέσω του αίματος. Με άλλα λόγια, σημαίνει, με βάση την καθαρή κατάσταση της ψυχής, να εδραιωθεί η διανοητική εγκεφαλική συνείδηση στην καθαρότητα, στη μη προσκόλληση, στην αποχή από την κριτική, σε μια ζωή αρμονίας και αγάπης.
Τότε η Πνευματική-Ψυχή (όπως αποκαλεί ο Ερμής την καρδιά και την κεφαλή όταν λειτουργούν σε συνδυασμό) αφυπνίζεται, και τότε το σύστημα βιώνει μια έντονη, εσωτερική γαλήνη. Τότε βιώνει κανείς, αισθητηριακά, την απύθμενη σιωπή της θεμελιώδους φύσης.
Σε αυτή τη σιωπή, το πυρ του αστρικού σώματος ανάβει με ηπιότητα. Η σφοδρότητα του αστρικού πυρός και όλα τα αποτελέσματά του ξεθωριάζουν. Η αύρα γύρω από την καρδιά αρχίζει να δίνει αποδείξεις γι' αυτό. Και μέσω του αστρικού σώματος, μέσω αυτής της νέας κατάστασης, το αιθερικό σώμα ακτινοβολείται και καταπραΰνεται. Οι τέσσερις ιεροί αιθέρες απελευθερώνονται ως τέσσερις αγιαστικές τροφές που τρέφουν το σώμα και όλα τα όργανά του, συμπεριλαμβανομένου του αίματος, με τη νεογέννητη σιωπή, σε εσωτερική ειρήνη.
Μόνο με αυτόν τον τρόπο το σύνολο της ύπαρξής μας γίνεται δεκτικό στη φωνή της σιωπής, στο Λόγο της διπλής, θεμελιώδους φύσης. Και χωρίς να χρειάζεται να πείτε ούτε ένα πράγμα γι' αυτό, θα δείτε τότε, θα αναγνωρίσετε.
Αυτή η εσωτερική κατανόηση δε προϋποθέτει μια πάλη. Αν προετοιμάσετε την ύπαρξή σας, θα αντιληφθείτε τη φωνή της σιωπής. Τότε θα αναγνωρίσετε Αυτόν που επιθυμεί να αναγνωριστεί. Και θα είστε σε θέση να κατευθύνετε τη ζωή σας αναλόγως. Αυτός που αρχίζει να ζει από αυτή την κατάσταση, αυτός που έχει βρει τη Γνώση του Αγαθού, δεν μπορεί πλέον να δίνει σημασία σε τίποτα άλλο. Αυτός που το έχει δει κάποτε, δε θα βλέπει πλέον τίποτε άλλο, ούτε θα μπορεί να ακούει τίποτε άλλο, και ακόμη και το σώμα του συμμετέχει σε αυτή την ακινησία. Όπου όλες οι φυσικές αντιλήψεις και τα ερεθίσματα έχουν εξαφανιστεί από τη συνείδησή του, παραμένει σε ηρεμία.
Μέσα σε όλη τη φασαρία της φύσης του θανάτου, αυτός στέκεται σε μια θεμελιώδη σιωπή.
Όταν η Γνώση φωτίζει ολόκληρη τη συνείδηση, αναζωπυρώνει και πάλι την ψυχή, την ανυψώνει αποσυνδέοντας την από το σώμα. Έτσι μεταμορφώνει ολόκληρο το ανθρώπινο ον στην αληθινή του φύση, γιατί η θεοποίηση της ψυχής, που συνοδεύει την ενατένιση της ομορφιάς του Αγαθού, δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα σε ένα θνητό σώμα.
Θα παρατηρήσετε τότε το πόσο θεμελιώδης είναι ο νέος τρόπος ζωής. Αν θέλετε να προχωρήσετε στο μονοπάτι, αν επιθυμείτε πραγματικά να συμμετάσχετε στην απελευθέρωση - και αυτός, σίγουρα, είναι ο λόγος για τον οποίο εισήλθατε στην Πνευματική Σχολή - τότε εξασκήστε την αντίστροφη κίνηση με τη μεγαλύτερη δυνατή επιμέλεια. Καθαρίστε τη διανοητική σας εγκεφαλική συνείδηση στη βάση της καρδιάς, στη βάση της ψυχής και, βήμα προς βήμα, θα εισέλθετε στη σιωπή. Και όταν θα έχετε επιτύχει την ηρεμία με αυτόν τον τρόπο, το φως θα φωτίσει την ψυχή σας, θα ανυψώσει την ψυχή και θα την αναγεννήσει και θα την οδηγήσει μέσα στο ον του Θεού.
Αυτό μας φέρνει πίσω στο βασικό θεμέλιο όλης αυτής της νέας εξέλιξης: την ψυχή. Μόνο η ζωντανή ψυχή μπορεί να εξελιχθεί σε ζωογόνο πνεύμα, στη θεοποίηση, όπως την αποκαλεί ο Ερμής. Αλλά για να το πετύχει αυτό η ψυχή πρέπει να συντονιστεί με τη θεμελιώδη φύση και να συμμετάσχει σε αυτήν. Τότε θα είναι δυνατή η ένωση της ψυχής με το πνεύμα και θα μπορεί να τελεστεί ο αλχημικός γάμος του Christian Rosycross. Έτσι, το μεγάλο καθήκον του μαθητή είναι πρώτα να φέρει τη θνητή ψυχή, την αμαρτωλή ψυχή, στην αναγέννηση και από την αναγέννηση στη θεοποίηση. Υποθέτοντας λοιπόν ότι μέχρι τώρα έχετε βιώσει την ψυχική αναγέννηση, αυτό που πρέπει τώρα να εξετάσετε είναι το πρόβλημα της θεοποίησης.
Όπως μας λέει ο Ερμής, κάθε διαχωρισμένη ψυχή υφίσταται αλλαγές στη μορφή της.
Αυτές οι μεταμορφώσεις μπορεί να οδηγούν είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω. Ο τρόπος της έντασης και της διάλυσης που περιγράφηκε προηγουμένως υπάρχει για να κρατήσει την καθοδική ανάπτυξη της ψυχής μέσα σε όρια. Αν οι αναταράξεις της ψυχής σας, και συνεπώς της νοοτροπίας σας και άρα της αντίστροφης κίνησης, παρεκκλίνουν από τη θεμελιώδη φύση, θα αναπτυχθεί ένταση στη ζωή σας, και αυτή θα αυξάνεται μέχρι να έρθει η ώρα για μια έκρηξη. Και τότε μπορεί να χρειαστεί να ξεκινήσετε πάλι από την αρχή. Με αυτόν τον τρόπο, η καθοδική ανάπτυξη της ψυχής διατηρείται μέσα στα όρια του νόμου, όχι για να σας τιμωρήσει, αλλά μόνο για να σας τραβήξει πίσω στη διαδικασία, ξανά και ξανά, μόνο για να σας παρέχει συνεχώς νέες ευκαιρίες για να ξεκινήσετε από την αρχή. Σκεφτείτε μόνο πόσες φορές εσείς, ως μικρόκοσμος, έπρεπε ήδη να ξεκινήσετε από την αρχή!
Έτσι, παρακινούμενοι από τις δικές σας οδυνηρές εμπειρίες αυτών των πραγμάτων, πάρτε την απόφαση, τώρα, επιτέλους, να εισέλθετε σε μια άλλη μορφή ψυχικής μετάλλαξης με ανοδική κατεύθυνση, στη βάση της αναγέννησης.
Θα χρειαστεί να κατανοήσετε το μυστήριο της ψυχής πραγματικά πολύ καλά, αν επιθυμείτε να βαδίσετε το μονοπάτι με επιτυχία. Ο Ερμής κατέβαλε τη μέγιστη δυνατή προσπάθεια να εξηγήσει και να αποκαλύψει αυτό το μυστήριο στον Τατ στο δωδέκατο βιβλίο:
Όλες οι ψυχές που περιστρέφονται στον κόσμο, σαν να έχουν σπαρθεί σε θέσεις που τους έχουν ανατεθεί, προέρχονται από τη μία ψυχή, την Παν-Ψυχή. Αυτές οι ψυχές υφίστανται πολλές αλλαγές, κάποιες σε μια άνοδο διαποτισμένη με χάρη, ενώ άλλες υπόκεινται στο αντίθετο.
Μια εξήγηση είναι απαραίτητη εδώ για να δείξει πώς δημιουργούνται οι ψυχές, μια κάπως δογματική, σχολαστική εξήγηση, αλλά θα είστε σε θέση να την κατανοήσετε αν έχετε κατά νου τα γεγονότα που ήδη γνωρίζετε. Μια ψυχή δεν είναι στην πραγματικότητα τίποτε άλλο παρά ένας μικρόκοσμος. Όπως γνωρίζετε, η Γνώση διδάσκει ότι το ρόδο της καρδιάς είναι ο πυρήνας της ψυχής, το κεντρικό σημείο του μικρόκοσμου. Το ρόδο της καρδιάς δεν είναι κάποιο μυστηριώδες φυσικό όργανο, αλλά το μαθηματικό κέντρο της μικροκοσμικής σφαίρας. Γύρω από αυτό το κέντρο, γύρω από αυτόν τον πυρήνα ψυχής, υπάρχει ένα πεδίο εκδήλωσης, ένας ανοιχτός χώρος που με τη σειρά του περιβάλλεται από ένα επταπλό αυρικό ον.
Πάρτε για παράδειγμα ένα άτομο. Κάθε άτομο περιέχει έναν πυρήνα γύρω από τον οποίο περιφέρονται διάφορα ηλεκτρόνια, όπως οι πλανήτες γύρω από τον ήλιο.
Παρομοίως, το μικροκοσμικό άτομο, επίσης, έχει έναν πυρήνα με ένα πεδίο ακτινοβολίας, ένα πεδίο εκδήλωσης γύρω από το οποίο περιστρέφονται επτά «μικροκοσμικοί πλανήτες» - το επταπλό αυρικό ον. Και η προσωπικότητα αναπτύσσεται μέσα στον ανοιχτό χώρο, το πεδίο ακτινοβολίας γύρω από τον πυρήνα του μικροκοσμικού ατόμου. Ο πυρήνας ή η ψυχή του μικρόκοσμου συνδέεται στη συνέχεια με την καρδιά της προσωπικότητας. Κατ' αυτόν τον τρόπο, μπορεί επίσης να μιλήσει κανείς για την ψυχή της προσωπικότητας ή για την ψυχή που βρίσκεται στο αίμα, διότι η ακτινοβολία του ρόδου δεν αναπτύσσεται μόνο στην καρδιά, αλλά εκδηλώνεται και στο αίμα.
Όλα αυτά έχουν προκαλέσει συχνά σύγχυση.Μια εμψυχωτική δύναμη είναι όντως παρούσα στην προσωπικότητά μας. Ωστόσο, πηγάζει από τον πυρήνα του μικρόκοσμου. Οι κληρονομικοί παράγοντες παίζουν επίσης τον ρόλο τους στο αίμα και το ενδοκρινικό σύστημα, και όλο το κάρμα που έχει αποθηκευτεί στον μικρόκοσμο έρχεται σε μας από το επταπλό αυρικό ον.
Έτσι, το ερώτημα που πρέπει τώρα να απαντήσουμε είναι: Πώς δημιουργείται ένας μικρόκοσμος; Από πού προέρχεται;
Ο μικρόκοσμος προέρχεται από τη θεμελιώδη φύση. Όπως είδαμε, η θεία φύση περιλαμβάνει ένα διττό ρεύμα, ένα ρεύμα ύπαρξης και βούλησης, επιθυμίας και δραστηριότητας. Αυτό το ρεύμα δεν είναι ο Θεός, αλλά προέρχεται από τον Θεό.
Αυτό το διττό, πανταχού παρόν, που περικλείει τα πάντα ρεύμα της θεμελιώδους φύσης είναι ένα πανίσχυρο, πολύ πύρινο αστρικό πεδίο που γεμίζει ολόκληρο το Παν. Ο άνθρωπος δημιουργεί το δικό του αστρικό σώμα μέσω της νοητικής του δραστηριότητας. Όταν παράγετε νοητικές εικόνες, αυτές προκαλούν την ανάπτυξη ορισμένων αστρικών δραστηριοτήτων στο σώμα σας. Αυτή η ανάφλεξη δημιουργεί τότε μια σπίθα στο αστρικό σώμα, με όλα τα αποτελέσματα της αντίστροφης κίνησης.
Επομένως, ίσως μπορέσετε να καταλάβετε πώς η θεία νόηση, η οποία είναι η εξωτερική όψη της θεμελιώδους φύσης, ακτινοβολεί το πανίσχυρο αστρικό πεδίο της θεμελιώδους φύσης με τις σκέψεις της.
Έτσι, ένας μικρόκοσμος είναι ένας αστρικός σπινθήρας που προέρχεται από τη θεμελιώδη φύση. Όλοι μας λοιπόν συνδεόμαστε με τον πιο στενό δυνατό τρόπο με τη θεμελιώδη φύση.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι μικρόκοσμοι ονομάζονται επίσης πνευματικοί σπινθήρες ή θεϊκοί σπινθήρες.
Έτσι, ένας μικρόκοσμος είναι ένας αστρικός σπινθήρας που προέρχεται από τη θεμελιώδη φύση. Επομένως, όλοι μας είμαστε συνδεδεμένοι με τον πιο στενό δυνατό τρόπο με τη θεμελιώδη φύση. Ένας μικρόκοσμος, ένας πνευματικός σπινθήρας, φέρει τα χαρακτηριστικά του, επειδή από εκεί έχει προέλθει ο σπινθήρας.
Οι αιθέρες απελευθερώνονται μέσα στον σπινθήρα μέσω της επιθυμίας και της θέλησης του μητρικού πεδίου, διότι πίσω από τον σπινθήρα βρίσκεται η ώθηση της θείας σκέψης με την οποία αναζωπυρώνεται το μητρικό πεδίο. Ένα κύμα ζωής εκρήγνυται μέσα στην Παν-Εκδήλωση σαν σε έκρηξη αστρικού Πυρός, και κάθε σπίθα αυτού του Πυρός ακτινοβολείται από τη θεϊκή σκέψη. Οι αιθέρες που δημιουργούνται από τους σπινθήρες συγκεντρώνονται γύρω από τον πυρήνα του μικροκοσμικού ατόμου, το ρόδο, την ψυχή του μικρόκοσμου.
Στο μέσον αυτής της συγκέντρωσης των αιθέρων αναδύεται μια μορφή εκδήλωσης, ένα σύστημα γραμμών δύναμης που διαμορφώνεται στην ανθρώπινη μορφή. Μέσω αυτής της διαδικασίας η θεϊκή σκέψη εκδηλώνεται γύρω από το ρόδο. Με αυτόν τον τρόπο, το αιθερικό νέφος διαμορφώνεται σε αντανάκλαση της θεμελιώδους ιδέας που υπάρχει στο μητρικό πεδίο. Έτσι, το δέντρο, ο πρωταρχικός ψυχικός άνθρωπος, στον οποίο αντανακλάται η ψυχή ή ο πυρήνας του μητρικού πεδίου, εμφανίζεται με μια εξυψωμένη, αιθερική μορφή.
Εφόσον αυτή η διαδικασία αναπτύσσεται σε αρμονική συνοχή με τη σπινθηροβόλο θεϊκή σκέψη, η θεϊκή σκέψη συνδέεται επίσης με τον πυρήνα της ψυχής και το ον της αιθερικής-φυσικής ουσίας. Έτσι βλέπουμε πώς στο προ-ανθρώπινο ον υπάρχει μια πλήρης ενότητα μεταξύ πνεύματος και ψυχής. Με βάση αυτή την κατάσταση, η ζωντανή, Αδαμική ψυχή μπορεί να προοδεύσει προς όλο και υψηλότερα αγαθά και τελικά να γίνει ένα ζωοποιό πνεύμα.
Ελπίζουμε ότι όλα αυτά θα σας έχουν δώσει μια ιδέα για το πώς ο μικρόκοσμος έρχεται σε ύπαρξη και πώς ένα ανθρώπινο ον σχηματίζεται από έναν τέτοιο μικρόκοσμο, με μια αρκετά διαφορετική διαδικασία γέννησης και διατήρησης Θα είναι τώρα εύκολο να φανταστείτε πόσο πολύ αυτή η ένδοξη, θεϊκή διαδικασία έχει διαταραχθεί σε σχέση με τον άνθρωπο που γεννήθηκε στη φύση. Διότι η προσωπικότητά του πρέπει να γεννηθεί μέσω της γήινης διαδικασίας του πολλαπλασιασμού και να τεθεί σε σύνδεση με έναν κενό, ανίσχυρο μικρόκοσμο.
Μέσω αυτού του συστήματος τάξης έκτακτης ανάγκης που γνωρίζουμε τόσο καλά, πρέπει να γίνει μια προσπάθεια να αποκατασταθεί η προηγούμενη ύπαρξη, τουλάχιστον για κάποιο χρονικό διάστημα, κατά τη διάρκεια του οποίου η αρχική αιθερική-φυσική μορφή του ψυχικού ανθρώπου υποβάλλεται σε πολλές διαδικασίες κρυστάλλωσης. Ο ψυχικός άνθρωπος, μαζί με τον μικρόκοσμο που τον περιβάλλει, δεν αποτελούν τότε παρά μια αμυδρή αναλαμπή της αρχικής πρόθεσης του Λόγου. Εξ ου και η κραυγή: «Επιστρέψτε, υιοί του πυρός!». Δεν είστε παιδιά του πυρός; Δεν είναι ενεργή μέσα σας η αρχική, θεϊκή σπίθα; Επιστρέψτε, λοιπόν, υιοί του πυρός! Και αξιοποιήστε πλήρως τον χρόνο σας!
