Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Gospel. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Gospel. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 14 Απριλίου 2021

Η ανάσταση του εσωτερικού ανθρώπου από 'Το Ευαγγέλιο των Αγίων Δώδεκα'


 Η ανάσταση του εσωτερικού ανθρώπου από  'Το Ευαγγέλιο των Αγίων Δώδεκα'

Ο Εσωτερικός Χριστός, η Ανάσταση και η Ζωή

Όταν ο Ιησούς καθόταν με τους μαθητές του στη δυτική πλευρά του ναού, ιδού, περνούσαν κάποιοι άνθρωποι που μετέφεραν έναν νεκρό πάνω σε ένα φορείο στο νεκροταφείο, και κάποιος του είπε: 

"Δάσκαλε, όταν πεθάνει ένας άνθρωπος, θα ξαναζήσει;

Και εκείνος απάντησε και είπε: 

"Εγώ είμαι η Ανάσταση και η Ζωή, εγώ είμαι το Καλό, το Ωραίο, το Αληθινό- αν κάποιος πιστέψει σε μένα, δεν θα πεθάνει, αλλά θα έχει αιώνια ζωή. Όπως στον Αδάμ όλοι πεθαίνουν, έτσι και στον Χριστό όλοι θα ξαναζωντανέψουν.

Μακάριοι οι νεκροί, που πεθαίνουν μέσα μου και τελειοποιούνται κατά την εικόνα και την ομοίωσή μου, διότι αναπαύονται από τις δυσκολίες τους και τα έργα τους τους ακολουθούν. 

Νίκησαν το κακό και έγιναν στύλοι στον ναό του Θεού μου, και δεν θα βγουν πια έξω, επειδή αναπαύονται στον Αιώνιο.

Για εκείνους που έκαναν κακό δεν υπάρχει ανάπαυση, αλλά βγαίνουν και μπαίνουν και υποφέρουν για αιώνες για να βελτιωθούν, μέχρι να γίνουν τέλειοι. 

Αλλά για εκείνους που έκαναν το καλό και απέκτησαν την τελειότητα, υπάρχει ατελείωτη ανάπαυση και εισέρχονται στην αιώνια ζωή. Αναπαύονται στον Αιώνιο.

Πάνω τους ο επαναλαμβανόμενος θάνατος και η επαναλαμβανόμενη γέννηση δεν έχουν πια δύναμη- γι' αυτούς ο τροχός του Αιώνα δεν γυρίζει πια, γιατί έχουν φτάσει στο κέντρο, όπου υπάρχει αιώνια ανάπαυση, και το κέντρο όλων των πραγμάτων είναι ο Θεός".

Και οι μαθητές τον ρώτησαν: 

"Πώς θα μπει κάποιος στη βασιλεία; Και εκείνος απάντησε και είπε: "Αν δεν κάνετε αυτό που είναι κάτω ίσο με αυτό που είναι πάνω, και το αριστερό ίσο με το δεξί, και αυτό που είναι πίσω ίσο με αυτό που είναι μπροστά, αν δεν μπείτε στο κέντρο και δεν ανυψωθείτε με το Πνεύμα, δεν θα μπείτε στη βασιλεία του Θεού".

Και είπε επίσης: 

"Μην πιστεύετε ότι υπάρχει ένας άνθρωπος χωρίς σφάλμα, διότι ακόμη και μεταξύ των προφητών στον Χριστιανισμό υπάρχει λόγος σφάλματος. Αλλά υπάρχουν πάρα πολλά λάθη που καλύπτονται από την Αγάπη.

Και όταν βράδιασε, πήγε με τους δώδεκα στη Βηθανία. Διότι εκεί κατοικούσαν ο Λάζαρος και η Μαρία και η Μάρθα, τους οποίους αγαπούσε. 

Και η Σαλώμη ήρθε σ' αυτόν και τον ρώτησε, λέγοντας: 

"Κύριε, πόσο καιρό θα βασιλεύει ο θάνατος;  Και εκείνος απάντησε: "Όσο ταπεινώνετε τους άνδρες και γεννάτε γυναίκες.. Και γι' αυτό το σκοπό ήρθα, για να βάλω τέλος στα έργα των απερίσκεπτων".

Και η Σαλώμη του είπε: 

"Τότε καλά έκανα που δεν γέννησα.''

Και ο Κύριος απάντησε και είπε:

'Φάτε από κάθε βοσκότοπο που είναι καλός, αλλά μη φάτε από εκείνο που έχει μέσα του την πίκρα του θανάτου'.

Και όταν η Σαλώμη ρώτησε πότε θα γίνουν αυτά που ζητούσε, ο Κύριος απάντησε: 

"Όταν θα συντρίψεις το ένδυμα της ταπείνωσης και θα υψωθείς πάνω από την πλεονεξία- όταν οι δύο θα γίνουν ένα, και το αρσενικό με το θηλυκό ούτε αρσενικό ούτε θηλυκό.

Και πάλι σε έναν άλλο μαθητή που ρώτησε: "Πότε θα υπακούσουν όλοι στο νόμο;" είπε ο Ιησούς: 

"Όταν το Πνεύμα του Θεού θα γεμίσει ολόκληρη τη γη και τις καρδιές κάθε άνδρα και κάθε γυναίκας.

Έριξα τον Νόμο στη γη, και ρίζωσε και έφερε δώδεκα καρπούς στην κατάλληλη εποχή για να θρέψει όλους. Έριξα τον νόμο στο νερό, και καθαρίστηκε από κάθε ακαθαρσία. Έριξα τον νόμο στη φωτιά, και ο χρυσός καθαρίστηκε από κάθε ίζημα. Έριξα τον νόμο στον αέρα, και αυτός επιταχύνθηκε από το Πνεύμα του Ενός Ζωντανού Όντος, το οποίο γεμίζει τα πάντα και ζει σε κάθε καρδιά.

Και πολλά τέτοια λόγια είπε σ' εκείνους που είχαν αυτιά για ν' ακούσουν και συναίσθηση για να καταλάβουν. Αλλά για το πλήθος ήταν σκοτεινά λόγια.

Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου 2018

Υπάρχουν δύο νόμοι, ο νόμος της σάρκας και ο νόμος του Πνεύματος της Ζωής


Υπάρχουν δύο νόμοι, ο νόμος της σάρκας και ο νόμος του Πνεύματος της Ζωής

Υπάρχουν δύο δρόμοι αυτός της σάρκας- υλικός και αυτός του Πνεύματος.

Υπάρχουν δύο νόμοι, ο νόμος της σάρκας και ο νόμος του Πνεύματος της Ζωής ο οποίος υπάρχει στον Ιησού Χριστό ο οποίος μας απελευθέρωσε από τον νόμο της αμαρτίας - σάρκας και του θανάτου.

Για αυτό και ο Πατέρας μας έστειλε τον Υιό του με ομοίωμα σάρκας για να νικήσει την αμαρτία μέσα στην σάρκα.
Ωστε όσοι βαδίζουν τον Νόμο του Πνεύματος να εκπληρωθεί μέσα τους η δικαιοσύνη του Νόμου αυτού.

Ο νόμος της σάρκας είναι ένας συνεχόμενος πνευματικός θάνατος και μια έχθρα στον Θεό, ενώ ο Νόμος του Θεού μας προσφέρει Ζωή και Ειρήνη.

Για αυτό και ο Χριστός πρέπει να γεννηθεί μέσα μας ώστε να γίνουμε νεκροί ως προς της αμαρτία αλλά ταυτόχρονα το πνεύμα θα μας δώσει ζωή αιώνια.

Και όπως ανάστησε τον Ιησού έτσι θα δώσει ζωή και στα θνητά μας σώματα (θα τα μεταμορφώσει σε πνευματικά) μέσω του θεϊκού πνεύματος που κατοικεί μέσα μας.

Το πνεύμα αυτό θα δώσει μαρτυρία μέσα μας και όλα τα παιδιά του Θεού θα φανερωθούν ώστε αν και όλη η κτίση υποτάχθηκε στην ματαιότητα (στο πρόσκαιρο του χρόνου) θα ελευθερωθεί και αυτή από την φθορά και θα απελευθερωθεί.


31. Τι θα πούμε, λοιπόν, απέναντι σ' αυτά; Αν ο Θεός είναι μαζί μας, ποιος θα είναι εναντίον μας;
32. Επειδή, αυτός, που τον ίδιο του τον Υιό δεν λυπήθηκε, αλλά τον παρέδωσε για χάρη όλων μας, πώς και μαζί μ' αυτόν δεν θα χαρίσει σε μας τα πάντα;
33. Ποιος θα κατηγορήσει τούς εκλεκτούς τού Θεού; Ο Θεός είναι αυτός που τους ανακηρύσσει δίκαιους.
34. Ποιος θα είναι εκείνος που τους κατακρίνει; Ο Χριστός είναι αυτός που πέθανε, επιπλέον δε και αναστήθηκε, ο οποίος και είναι στα δεξιά τού Θεού, ο οποίος και μεσιτεύει για μας.
35. Ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη τού Χριστού; Θλίψη ή στενοχώρια ή διωγμός ή πείνα ή γυμνότητα ή κίνδυνος ή μάχαιρα;
36. (Καθώς είναι γραμμένο: «Ότι για χάρη σου θανατωνόμαστε όλη την ημέρα· λογαριαστήκαμε σαν πρόβατα για σφαγή»).
37. Σε όλα αυτά, όμως, υπερνικούμε, διαμέσου εκείνου που μας αγάπησε.
38. Επειδή, είμαι πεπεισμένος ότι, ούτε θάνατος ούτε ζωή ούτε άγγελοι ούτε αρχές ούτε δυνάμεις ούτε παρόντα ούτε μέλλοντα
39. ούτε ύψωμα ούτε βάθος ούτε κάποια άλλη κτίση, θα μπορέσει να μας χωρίσει από την αγάπη τού Θεού, η οποία υπάρχει στον Ιησού Χριστό τον Κύριό μας.

Προς Ρωμαίους Κεφ. 8

Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018

Όποιος αγαπάει την ψυχή του, θα τη χάσει


Όποιος αγαπάει την ψυχή του, θα τη χάσει

Το να γίνω κατανοητός το καταλαβαίνω δεν είναι εύκολο, παρόλα αυτά η δυσκολία αυτή δεν με αποθαρρύνει.
Όσα γράφω δεν είναι ένα αποκύημα φαντασίας αλλά μια καλά δομημένη φιλοσοφία η οποία βασίζεται στην Καινή Διαθήκη πάνω από όλα αλλά και την σύγχρονη απόδοση ενός εσωτερικού συστήματος το  οποίο βασίζεται, είναι δομημένο μέσα από την εμπειρία, δηλαδή έχε γραφτεί μετά το πέρας της ολοκλήρωσις της εργασίας της μεταλλαγής.

Θα μπορούσα να σας θέσω πολλά σημεία μέσα από την ιερή γραφή αλλά η Αποκάλυψη είναι από τα πιο όμορφα και για αυτό αρχίζω με αυτήν.

10. Και άκουσα μια δυνατή φωνή στον ουρανό που έλεγε: Τώρα έγινε η σωτηρία και η δύναμη και η βασιλεία τού Θεού μας, και η εξουσία τού Χριστού του· επειδή, ρίχτηκε κάτω ο κατήγορος των αδελφών μας, που τους κατηγορεί μπροστά στον Θεό μας ημέρα και νύχτα.
11. Κι αυτοί τον νίκησαν με το αίμα τού Αρνίου, και με τον λόγο τής μαρτυρίας τους· και δεν αγάπησαν την ψυχή τους μέχρι θανάτου.
Αποκάλυψις Κεφ. 12

Η Σωτηρία, δηλαδή η ένωση μας με το Θεό και Πατέρα θα συμβεί μέσω της δύναμις του εσωτερικού Χριστού διότι το αίμα Του δηλαδή οι αγνές αυτές αστρικές και αιθερικές ακτινοβολίες έχουν αυτήν την δυνατότητα της δόμησης του εσωτερικου Χριστού, του Ρόδου, αλλά αυτό θα συμβεί αν ο μαθητής, ο υποψήφιος στα μυστήρια νικήσει την θνητή ψυχή του η οποία είναι ένα με την έκπτωτη φύση αυτού του κόσμου.
Γιατί η αγάπη στο θνητό μέρος της ψυχής προσφέρει μόνον τον θάνατο, η πλήρη εξουδετέρωσις της προσφέρει νέα ζωή μέσω της εξουσίας του Χριστού.
Ο Χριστός είναι ένας Συμπαντικός Ήλιος, ένα πλήρες πεδίο δύναμις το οποίο μεσολαβεί μέσα στον έκπτωτο αυτόν κόσμο για να μπορέσει να σωθεί, τον αγγίζει ενώ δεν ανήκει σε αυτόν, αλλά προσέξτε αυτό που αγγίζει, αυτό που μπορεί να επηρεάσει και να δομήσει είναι μόνον ο εσωτερικός Χριστός μέσα μας, δηλαδή αυτό το οποίο είναι ομοούσιο με Αυτόν.
Για αυτό και στην συνάντηση μας πριν μέρες μιλήσαμε για την ψυχή και την διπλή της όψη.
Υπάρχουν δύο πραγματικότητες μέσα μας η μία έχει γεννηθεί από αυτόν τον κόσμο και μέσα σε αυτόν τον κόσμο ενώ η άλλη είναι εν δυνάμει μέσα μας, σαν ένας κρυμμένος θησαυρός που πρέπει να βρεθεί από μας, θα πρέπει να αναζητηθεί, να βρεθεί και να δομηθεί εκ νέου.
Για αυτό και ενώ στο πιο πάνω σημείο μας μιλά για το θνητό μέρος της ψυχής εδώ πιο κάτω ο Πέτρος μας μιλά για το αθάνατο μέρος της :

11. Αγαπητοί, σας παρακαλώ, ως ξένους και παρεπίδημους, να απέχετε από τις σαρκικές επιθυμίες, οι οποίες αντιμάχονται ενάντια στην ψυχή·
Πέτρου Α' Κεφ. 2

1. ΚΑΘΕ ψυχή ας υποτάσσεται στις ανώτερες εξουσίες· επειδή, δεν υπάρχει εξουσία, παρά μονάχα από τον Θεό· και οι υπάρχουσες εξουσίες, είναι ταγμένες από τον Θεό.
Προς Ρωμαίους Κεφ. 13

45. Έτσι, εξάλλου, είναι γραμμένο: Ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ «έγινε σε ψυχή που ζει»· ο έσχατος Αδάμ έγινε σε πνεύμα που ζωοποιεί.
Προς Κορινθίους Α' Κεφ. 15

12. Επειδή, ο λόγος τού Θεού είναι ζωντανός, και ενεργός, και κοφτερότερος περισσότερο από κάθε δίκοπη μάχαιρα, και εισχωρεί βαθιά, μέχρι διαίρεσης και της ψυχής και του πνεύματος, μέχρι τους συνδέσμους και τους μυελούς, και διερευνάει τούς συλλογισμούς και τις έννοιες της καρδιάς.
Προς Εβραίους Κεφ. 4

39. Εμείς, όμως, δεν είμαστε απ' αυτούς που σέρνονται προς τα πίσω για απώλεια, αλλά απ' αυτούς που πιστεύουν για σωτηρία τής ψυχής.
Προς Εβραίους Κεφ. 10

28. Και μη φοβηθείτε από εκείνους που θανατώνουν το σώμα, οι οποίοι όμως δεν μπορούν να θανατώσουν την ψυχή· αλλά, φοβηθείτε μάλλον αυτόν που μπορεί να απολέσει και την ψυχή και το σώμα μέσα στη γέεννα.
Κατά Ματθαίον Κεφ. 10

26. Επειδή, τι ωφελείται ο άνθρωπος, αν κερδήσει ολόκληρο τον κόσμο, ζημιωθεί όμως την ψυχή του; Ή, τι θα δώσει ο άνθρωπος σε ανταλλαγή τής ψυχής του;
Κατά Ματθαίον Κεφ. 16

37. Και ο Ιησούς τού είπε: «Θα αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου από όλη την καρδιά σου, και από όλη την ψυχή σου, και από όλη τη διάνοιά σου».
Κατά Ματθαίον Κεφ. 22

Κλείνω με το κορυφαίο απόσπασμα

25. Όποιος αγαπάει την ψυχή του, θα τη χάσει· και όποιος μισεί την ψυχή του σε τούτο τον κόσμο, θα τη φυλάξει σε αιώνια ζωή.
Κατά Ιωάννην Κεφ. 12

Όλοι εσείς είστε γιοι τού φωτός και γιοι τής ημέρας


Όλοι εσείς είστε γιοι τού φωτός και γιοι τής ημέρας

1. ΣΧΕΤΙΚΑ δε με τους χρόνους και τους καιρούς, αδελφοί, δεν έχετε ανάγκη να σας γράφει κάποιος·
2. δεδομένου ότι, εσείς ξέρετε ακριβώς πως, η ημέρα τού Κυρίου, σαν κλέφτης μέσα στη νύχτα, έτσι έρχεται.
3. Επειδή, όταν λένε: Ειρήνη και ασφάλεια, τότε έρχεται επάνω τους αιφνίδιος όλεθρος, όπως οι πόνοι τής γέννας στην έγκυο γυναίκα· και δεν θα ξεφύγουν.
4. Αλλά, εσείς, αδελφοί, δεν είστε σε σκοτάδι, ώστε η ημέρα να σας καταφτάσει σαν κλέφτης.
5. Όλοι εσείς είστε γιοι τού φωτός και γιοι τής ημέρας· δεν είμαστε της νύχτας ούτε του σκότους.
6. Άρα, λοιπόν, ας μη κοιμόμαστε, όπως και οι υπόλοιποι, αλλά ας αγρυπνούμε, και ας εγκρατευόμαστε.
7. Επειδή, αυτοί που κοιμούνται, τη νύχτα κοιμούνται· κι αυτοί που μεθούν, τη νύχτα μεθούν·
8. εμείς, όμως, καθώς είμαστε της ημέρας, ας εγκρατευόμαστε, αφού ντυθούμε τον θώρακα της πίστης και της αγάπης, και για περικεφαλαία την ελπίδα τής σωτηρίας.
9. Δεδομένου ότι, ο Θεός δεν μας προσδιόρισε για οργή, αλλά για απόλαυση σωτηρίας, διαμέσου τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού,
10. ο οποίος πέθανε για χάρη μας, ώστε, είτε αγρυπνούμε είτε κοιμόμαστε, να ζήσουμε μαζί του.
11. Γι' αυτό, παρηγορείτε ο ένας τον άλλον, και οικοδομείτε ο ένας τον άλλον, όπως και κάνετε.
12. Σας παρακαλούμε δε, αδελφοί, να γνωρίζετε αυτούς που κοπιάζουν ανάμεσά σας, και προϊστανται σε σας εν Κυρίω, και σας νουθετούν·
13. και τιμάτε τους με ένα υπερπερίσσευμα αγάπης για το έργο τους. Ειρηνεύετε μεταξύ σας.
14. Σας παρακαλούμε, μάλιστα, αδελφοί, νουθετείτε τούς ατάκτους, παρηγορείτε τούς ολιγόψυχους, στηρίζετε τους ασθενείς, μακροθυμείτε προς όλους.
15. Προσέχετε, να μη ανταποδίδει κανείς κακό σε κάποιον αντί κακού· αλλά, ζητάτε πάντοτε το αγαθό και μεταξύ σας, και σε όλους.
16. Πάντοτε να χαίρεστε.
17. Αδιάκοπα να προσεύχεστε.
18. Σε όλα να ευχαριστείτε· επειδή, αυτό είναι το θέλημα του Θεού σε σας εν Χριστώ Ιησού.
19. Το Πνεύμα μη το σβήνετε·
20. προφητείες μη τις εξουθενείτε.
21. Όλα να τα εξετάζετε, το καλό να κατέχετε.
22. Από κάθε είδους κακό να απέχετε.
23. Και ο ίδιος ο Θεός τής ειρήνης είθε να σας αγιάσει ολοκληρωτικά· και να διατηρηθεί ολόκληρο το πνεύμα σας, και η ψυχή, και το σώμα, άμεμπτα στην παρουσία τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
24. Πιστός είναι εκείνος ο οποίος σας καλεί, ο οποίος και θα το εκτελέσει.
25. Αδελφοί, προσεύχεστε για μας.
26. Χαιρετήστε όλους τούς αδελφούς με άγιο φίλημα.
27. Σας ορκίζω στον Κύριο, να διαβαστεί η επιστολή σε όλους τούς αγίους αδελφούς.
28. Η χάρη τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού είθε να είναι μαζί σας. Αμήν.

Προς Θεσσαλονικείς Α' Κεφ. 5 (Σ. Φίλος)

Δευτέρα 15 Ιανουαρίου 2018

Προς Γαλάτας Κεφ. 3



Προς Γαλάτας Κεφ. 3

13. Ο Χριστός μάς εξαγόρασε από την κατάρα τού νόμου

Εδώ εννοεί τον εξωτερικό νόμο ο οποίος υπήρχε πριν την ένωση του Χριστού με τον κόσμο μας, ο οποίος έμοιαζε σαν μια κοινωνική υποβολή της κοινωνίας.
Σήμερα υφίσταται ο εσωτερικός νόμος ο οποίος βιώνεται μέσα από τον εσωτερικό χριστιανισμό μέσω της πίστης, της αρετής και της αγάπης τα οποία σηματοδοτούν την γέννηση του Χριστού μέσα μας.

Για αυτό μας λέει παρακάτω :

19. Γιατί, λοιπόν, δόθηκε ο νόμος; Προστέθηκε εξαιτίας των παραβάσεων, μέχρις ότου έρθει το σπέρμα, προς το οποίο είχε γίνει η υπόσχεση, που διατάχθηκε από αγγέλους διαμέσου ενός μεσίτη.

Ποιος μεσολαβεί; Ο Χριστός, πως; Μέσω του Αγίου Πνεύματος, ο Χριστός δηλαδή το Ρόδο της Καρδιάς είναι το σπέρμα για το οποίο μας μιλάει εδώ, η εν δυνάμει εικόνα του ουράνιου ανθρώπου, το σπερματικό Θεϊκό άτομο για το οποίο συνεχώς σας μιλάμε.

21. Ο νόμος, λοιπόν, είναι ενάντιος στις υποσχέσεις τού Θεού; Μη γένοιτο!

Ο νόμος όμως δεν σημαίνει πως αντιτίθεται στην νέα διαθήκη η διαφορά είναι πως πριν αυτός καταγράφηκε πάνω σε μια πέτρα ενώ τώρα καταγράφεται και αναγνωρίζεται μέσα από την αγνή καρδιά του κάθε ανθρώπου.

23. Πριν, όμως, έρθει η πίστη, φρουρούμασταν κάτω από τον νόμο, περικλεισμένοι στην πίστη που επρόκειτο να αποκαλυφθεί.
24. Ώστε, ο νόμος έγινε παιδαγωγός μας στον Χριστό, για να ανακηρυχθούμε δίκαιοι διαμέσου τής πίστης·
25. τώρα, όμως, που ήρθε η πίστη, δεν είμαστε πλέον κάτω από παιδαγωγό.
26. Επειδή, όλοι είστε γιοι τού Θεού διαμέσου τής πίστης στον Ιησού Χριστό.

Η πίστη για την οποία συχνά μας μιλάνε τα κείμενα δεν είναι μια φαντασία ή ένα όνειρο αλλά η ξεχασμένη γνώση της καρδιάς μέσα στην οποία υπάρχει και το ιερό και ο θησαυρός.
Είναι η απόλυτη βεβαιότητα για όλα όσα ο νους δεν μπορεί αυτήν την στιγμή να εξηγήσει αλλά λαμβάνουν χώρα εδώ και τώρα σαν πράξη ζωής σαν πνευματικές ζυμώσεις και αναπτύξεις μέσα από τις οποίες η εργασία μας της οικοδόμησις οδεύει προς τα άνω με επιτυχία.

Το τρίτο κεφάλαιο προς Γαλάτας κλείνει με αυτό το οποίο συχνά σας εξηγώ όταν μιλώ για την συμπαντικοτήτα του Χριστιανικού μυστηρίου μύησης

27. Δεδομένου ότι, όσοι βαπτιστήκατε στον Χριστό, ντυθήκατε τον Χριστό.
28. Δεν υπάρχει πλέον Ιουδαίος ούτε Έλληνας· δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος· δεν υπάρχει αρσενικό και θηλυκό· επειδή, όλοι εσείς είστε ένας στον Ιησού Χριστό.

Η βάπτιση εδώ είναι η εσωτερική ανάπτυξη της νέας ψυχής από ύδωρ και πνεύμα και αυτό αντιστοιχεί όπως κουραστικά σας επαναλαμβάνουμε με την δημιουργία των νέων πνευματικών ενδυμάτων μας.
Ο τρόπος αυτός, αυτή η διεργασία δεν είναι κοινή για όλους τους ανθρώπους αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί δονητικά και αυτό το οποία ενδεχομένως να έχετε διαβάσει μέσα στην Πνευματική Επιστήμη σαν μια 'Αγία Δημοκρατία' αλλά προσέξτε αυτή δεν αναφέρεται σε αυτό το πεδίο ζωής αν και το επηρεάζει δυναμικά αλλά στο νέο αιθερικό πεδίο ζωής το οποίο στην φιλοσοφία μας ονομάζεται η έκτη κοσμική περιοχή (εμείς τώρα ζούμε στην έβδομη κοσμική περιοχή).

Όλοι εμείς είμαστε ένας για τον Χριστό αλλά και ο Χριστός είναι ο ένας και μοναδικός αστραποβόλος Λίθος μέσα μας.

Παρασκευή 29 Ιουλίου 2016

Από τους ψαλμούς, μερικά σχόλια



Από τους ψαλμούς, μερικά σχόλια

Στους ψαλμούς μας γίνεται μια αναφορά όσον αφορά το νέο μας ένδυμα
2. ο περιτυλιττόμενος το φως ως ιμάτιον, ο εκτείνων τον ουρανόν ως καταπέτασμα·
ή
2. αυτός που περιτυλίγεται το φως σαν ιμάτιο, αυτός που απλώνει τον ουρανό σαν καταπέτασμα·

Μετά μας λέει 3. ο στεγάζων με ύδατα τα υπερώα αυτού·
εδώ το ύδωρ είναι η πρωταρχική ύλη όπως αυτή σχηματοποιείται μέσα στο Πύρινο Τρίγωνο του Ιερού της Κεφαλής
είναι η αποκάλυψη του Αγίου Πνεύματος μέσα μας.

Πιο κάτω μας μιλά για την θεμελιώδη μεταστροφή την εναλλαγή από τον θάνατο σε ζωή, γιατί μόνο από το αρχικό σκότος που βρισκόμαστε εμείς τώρα δηλαδή την έλλειψη του Ήλιου του Πνεύματος μπορεί η νέα μέρα να έρθει, ο υλικός ήλιος να εκλείψει μικροκοσμικά και μακροκοσμικά.

19. Έκανε το φεγγάρι για τους καιρούς· ο ήλιος γνωρίζει τη δύση του.
20. Φέρνεις σκοτάδι, και γίνεται νύχτα
22. Ο ήλιος ανατέλλει· μαζεύονται, και πλαγιάζουν στα σπήλαιά τους·
23. βγαίνει ο άνθρωπος στο έργο του, και στην εργασία του μέχρι το βράδυ.

το αποστρέφεις το πρόσωπο σου είναι η απάρνηση ο εξαγνισμός

29. Αποστρέφεις το πρόσωπό σου, ταράζονται· σηκώνεις την πνοή τους, πεθαίνουν, και γυρίζουν στο χώμα τους·
30. στέλνεις το πνεύμα σου, κτίζονται, και ανανεώνεις το πρόσωπο της γης.
31. Η δόξα τού Κυρίου ας είναι στον αιώνα· ας ευφραίνεται ο Κύριος στα έργα του·
33. Ενόσω ζω θα ψάλλω στον Κύριο· θα ψαλμωδώ στον Θεό μου ενόσω υπάρχω.
34. Η μελέτη μου σ' αυτόν θα είναι γλυκιά· εγώ θα ευφραίνομαι στον Κύριο.
35. Ας εκλείψουν οι αμαρτωλοί από τη γη, και οι ασεβείς ας μη υπάρχουν πλέον. Ευλόγει, ω ψυχή μου, τον Κύριο. Αλληλούια.

Κατά ένα παράξενο τρόπο στον άνθρωπο έχει δοθεί μια εξουσία μέσα από την οποία κανονικά θα έπρεπε να δοξάζει τον Κύριο και Θεό του μέσα από τα καλά του έργα όσον αφορά τον άνθρωπο αλλά και τα άλλα βασίλεια της φύσης.
Κατά ένα μυστήριο τρόπο ο άνθρωπος είναι υπεύθυνος και προστάτης αυτών γιατί είναι το μοναδικό ον πάνω στον πλανήτη το οποίο ευλογήθηκε με όλα αυτά τα πνευματικά δώρα.
Για αυτό και κάθε ανάσυρση του στο νέο πεδίο ζωής, όταν ένας άνθρωπος φωτίζεται και γίνετε μέτοχος αυτής της Θεϊκής κληρονομιάς, αυτόματα παρασύρει κατά ένα δυναμικό τρόπο τα πάντα γύρω του, μιας και το στρεβλό ηλεκτρομαγνητικό πεδίο της ανθρώπινης αυτοσυντήρησις τραντάζεται συθέμελα.
Λέγεται πως ακόμη και μια μικρή ομάδα αφυπνισμένων ανθρώπων μπορεί να παράγει ένα εκατονταπλάσιο έργο, και αυτό ας μας παρηγορεί και ας μας ενθαρρύνει γιατί την σημαντικότητα και το απαραίτητο του έργου μας.
Για αυτό και μετά μας λέει στο 105

1. Δοξολογείτε τον Κύριο· επικαλείστε το όνομά του· κάντε γνωστά τα έργα του στους λαούς.
2. Ψάλλετε σ' αυτόν· ψαλμωδείτε σ' αυτόν· μιλάτε για όλα τα θαυμάσιά του.
3. Καυχάστε στο άγιό του όνομα· ας ευφραίνεται η καρδιά εκείνων που εκζητούν τον Κύριο.
4. Ζητάτε τον Κύριο και τη δύναμή του· εκζητάτε το πρόσωπό του παντοτινά.
5. Να θυμάστε τα θαυμαστά του έργα που έκανε· τα τεράστια μεγαλεία του και τις κρίσεις τού στόματός του·

Η εσωτερική μας εργασία αρχίζει και τελειώνει με Αυτόν, ελπίζω αυτό να γίνει κατανοητό αλλά για να συμβεί θα πρέπει εσωτερικά να φτάσουμε σε εκείνο το σημείο που με ειλικρίνεια και ταπεινότητα και αγνότητα να μπορούμε να τον επικαλεστούμε, και τότε να είσαστε απολύτως σίγουροι πως όλα θα πραγματοποιηθούν, η εργασία μας θα φτάσει στο καλό της τέλος, Αμήν.

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2016

Μακάριος ο άνθρωπος που υπομένει πειρασμό Ιακώβου Κεφ. 1

 
Ιακώβου Κεφ. 1

12. Μακάριος ο άνθρωπος που υπομένει πειρασμό· επειδή, αφού δοκιμαστεί, θα πάρει το στεφάνι τής ζωής, το οποίο ο Κύριος υποσχέθηκε σ' αυτούς που τον αγαπούν.
13. Κανένας, όταν πειράζεται, ας μη λέει ότι: Από τον Θεό πειράζομαι· επειδή, ο Θεός είναι απείραστος κακών, κι αυτός δεν πειράζει κανέναν.
14. Πειράζεται, όμως, κάθε ένας, από τη δική του επιθυμία, καθώς παρασύρεται και δελεάζεται.
15. Έπειτα, η επιθυμία, αφού συλλάβει, γεννάει την αμαρτία· και η αμαρτία, μόλις εκτελεστεί, γεννάει τον θάνατο.
16. Μη πλανιέστε, αδελφοί μου αγαπητοί·
17. κάθε αγαθή δόση, και κάθε τέλειο δώρημα, είναι από πάνω, το οποίο κατεβαίνει από τον Πατέρα των φώτων, στον οποίο δεν υπάρχει αλλοίωση ή σκιά μεταβολής.
18. Από τη δική του θέληση μας γέννησε διαμέσου τού λόγου τής αλήθειας, για να είμαστε εμείς κάποια απαρχή των κτισμάτων του.
19. Λοιπόν, αδελφοί μου αγαπητοί, ας είναι κάθε άνθρωπος γρήγορος στο να ακούει, αργός στο να μιλάει, αργός σε οργή·
20. επειδή, η οργή τού ανθρώπου δεν εργάζεται τη δικαιοσύνη τού Θεού.
21. Γι' αυτό, αφού απορρίψετε κάθε ρυπαρότητα και περίσσεια κακίας, δεχθείτε με πραότητα τον λόγο που φυτεύθηκε μέσα σας, αυτόν που μπορεί να σώσει τις ψυχές σας.
22. Γίνεστε δε εκτελεστές τού λόγου, και όχι μονάχα ακροατές, εξαπατώντας τον εαυτό σας.
23. Επειδή, αν κάποιος είναι ακροατής τού λόγου, και όχι εκτελεστής, αυτός μοιάζει με έναν άνθρωπο, που κοιτάζει το φυσικό του πρόσωπο μέσα σε καθρέφτη·
24. επειδή, κοίταξε τον εαυτό του, και αναχώρησε, κι αμέσως λησμόνησε ποιος ήταν.
25. Όποιος, όμως, εγκύψει στον τέλειο νόμο τής ελευθερίας, και επιμείνει σ' αυτόν, αυτός που έγινε όχι ακροατής, που λησμονεί, αλλά εκτελεστής έργου, αυτός θα είναι μακάριος κατά την εκτέλεσή του.
26. Αν κάποιος ανάμεσά σας νομίζει ότι είναι θρήσκος, και δεν χαλινώνει τη γλώσσα του, αλλά εξαπατάει την καρδιά του, η θρησκεία του είναι μάταιη.
27. Θρησκεία καθαρή και χωρίς ψεγάδι μπροστά στον Θεό και Πατέρα είναι τούτη: Να επισκέπτεται τους ορφανούς και τις χήρες στη θλίψη τους, και να τηρεί τον εαυτό του αμόλυντο από τον κόσμο.
Ιακώβου Κεφ. 1 (Σ. Φίλος)

Παρασκευή 10 Απριλίου 2015

Ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη τού Χριστού; (Προς Ρωμαίους Κεφ. 8)


Ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη τού Χριστού; (Προς Ρωμαίους Κεφ. 8)

Προς Ρωμαίους Κεφ. 8 (Σ. Φίλος)

1. Δεν υπάρχει, λοιπόν, τώρα καμιά κατάκριση για εκείνους που είναι στον Ιησού Χριστό, αυτούς που δεν περπατούν σύμφωνα με τη σάρκα, αλλά σύμφωνα με το Πνεύμα.
2. Επειδή, ο νόμος τού Πνεύματος της ζωής, η οποία υπάρχει στον Ιησού Χριστό, με ελευθέρωσε από τον νόμο τής αμαρτίας και του θανάτου.
3. Επειδή, το αδύνατο στον νόμο, καθότι ήταν ανίσχυρος εξαιτίας τής σάρκας, ο Θεός, στέλνοντας τον δικό του Υιό με ομοίωμα σάρκας αμαρτίας, και σε σχέση με την αμαρτία, κατέκρινε την αμαρτία στη σάρκα·
4. για να εκπληρωθεί η δικαιοσύνη τού νόμου, σε μας, που δεν περπατάμε σύμφωνα με τη σάρκα, αλλά σύμφωνα με το Πνεύμα.
5. Επειδή, εκείνοι που ζουν σύμφωνα με τη σάρκα, φρονούν αυτά που ζητάει η σάρκα· ενώ, εκείνοι που ζουν σύμφωνα με το Πνεύμα, αυτά που ζητάει το Πνεύμα.
6. Για τον λόγο ότι, το φρόνημα της σάρκας είναι θάνατος· ενώ, το φρόνημα του Πνεύματος, ζωή και ειρήνη.
7. Επειδή, το φρόνημα της σάρκας είναι έχθρα στον Θεό· για τον λόγο ότι, στον νόμο τού Θεού δεν υποτάσσεται, αλλά ούτε μπορεί.
8. Όσοι, όμως, είναι τής σάρκας δεν μπορούν να αρέσουν στον Θεό.
9. Εσείς, όμως, δεν είστε τής σάρκας, αλλά του Πνεύματος, αν το Πνεύμα τού Θεού κατοικεί μέσα σας. Αλλά, αν κάποιος δεν έχει το Πνεύμα τού Χριστού, αυτός δεν είναι δικός του.
10. Αν, όμως, ο Χριστός είναι μέσα σας, το μεν σώμα είναι νεκρό για την αμαρτία· το δε πνεύμα ζωή για τη δικαιοσύνη.
11. Και αν το Πνεύμα εκείνου, που ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς, κατοικεί μέσα σας, αυτός που ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς, θα ζωοποιήσει και τα θνητά σας σώματα, διαμέσου τού Πνεύματός του, που κατοικεί μέσα σας.
12. Άρα, λοιπόν, αδελφοί, είμαστε χρεώστες, όχι στη σάρκα, ώστε να ζούμε σύμφωνα με τη σάρκα.
13. Επειδή, αν ζείτε σύμφωνα με τη σάρκα, πρόκειται να πεθάνετε, αν, όμως, διαμέσου τού Πνεύματος, θανατώνετε τις πράξεις τού σώματος, θα ζήσετε.
14. Επειδή, όσοι διοικούνται από το Πνεύμα τού Θεού, αυτοί είναι γιοι τού Θεού.
15. Δεδομένου ότι, δεν λάβατε πνεύμα δουλείας, ώστε πάλι να φοβάστε, αλλά λάβατε πνεύμα υιοθεσίας, με το οποίο κράζουμε: Αββά, Πατέρα.
16. Το ίδιο το Πνεύμα δίνει μαρτυρία, μαζί με το πνεύμα μας, ότι είμαστε παιδιά τού Θεού.
17. Και αν είμαστε παιδιά, είμαστε και κληρονόμοι· κληρονόμοι μεν του Θεού, συγκληρονόμοι δε του Χριστού· αν συμπάσχουμε, για να γίνουμε και συμμέτοχοι της δόξας του.
18. Επειδή, θεωρώ ότι τα παθήματα του παρόντα καιρού δεν είναι άξια να συγκριθούν με τη δόξα που πρόκειται να αποκαλυφθεί σε μας.
19. Δεδομένου ότι, η μεγάλη προσδοκία τής κτίσης προσμένει τη φανέρωση των παιδιών τού Θεού.
20. Επειδή, η φύση υποτάχθηκε στη ματαιότητα, όχι θεληματικά, αλλά εξαιτίας εκείνου που την υπέταξε,
21. με την ελπίδα ότι, και η ίδια η κτίση θα ελευθερωθεί από τη δουλεία τής φθοράς, και θα μεταβεί στην ελευθερία τής δόξας των παιδιών τού Θεού.
22. Επειδή, ξέρουμε καλά ότι ολόκληρη η κτίση συστενάζει, και συμπάσχει με ωδίνες, μέχρι και τώρα.
23. Και όχι μονάχα αυτή, αλλά και εμείς οι ίδιοι που έχουμε την απαρχή τού Πνεύματος, και εμείς οι ίδιοι στενάζουμε μέσα μας, περιμένοντας την υιοθεσία, την απολύτρωση του σώματός μας.
24. Επειδή, σωθήκαμε με την ελπίδα· ελπίδα, όμως, που κάποιος τη βλέπει, δεν είναι ελπίδα· επειδή, εκείνο που κανείς βλέπει, γιατί και το ελπίζει;
25. Αν, όμως, ελπίζουμε εκείνο που δεν βλέπουμε, το περιμένουμε με υπομονή.
26. Παρόμοια, όμως, και το Πνεύμα συμβοηθάει στις ασθένειές μας· επειδή, το τι να προσευχηθούμε, καθώς πρέπει, δεν ξέρουμε, αλλά το ίδιο το Πνεύμα ικετεύει για χάρη μας με στεναγμούς αλάλητους.
27. Κι αυτός που ερευνά τις καρδιές ξέρει τι είναι το φρόνημα του Πνεύματος, ότι ικετεύει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού για χάρη των άγιων.
28. Και ξέρουμε ότι όλα συνεργούν προς το αγαθό σ' αυτούς που αγαπούν τον Θεό, τους προσκαλεσμένους σύμφωνα με τον προορισμό του.
29. Επειδή, όσους προγνώρισε, αυτούς και προόρισε να γίνουν σύμμορφοι με την εικόνα τού Υιού του, για να είναι αυτός πρωτότοκος ανάμεσα σε πολλούς αδελφούς·
30. και όσους προόρισε, τούτους και κάλεσε· και όσους κάλεσε, τούτους και δικαίωσε· και όσους δικαίωσε, τούτους και δόξασε.
31. Τι θα πούμε, λοιπόν, απέναντι σ' αυτά; Αν ο Θεός είναι μαζί μας, ποιος θα είναι εναντίον μας;
32. Επειδή, αυτός, που τον ίδιο του τον Υιό δεν λυπήθηκε, αλλά τον παρέδωσε για χάρη όλων μας, πώς και μαζί μ' αυτόν δεν θα χαρίσει σε μας τα πάντα;
33. Ποιος θα κατηγορήσει τούς εκλεκτούς τού Θεού; Ο Θεός είναι αυτός που τους ανακηρύσσει δίκαιους.
34. Ποιος θα είναι εκείνος που τους κατακρίνει; Ο Χριστός είναι αυτός που πέθανε, επιπλέον δε και αναστήθηκε, ο οποίος και είναι στα δεξιά τού Θεού, ο οποίος και μεσιτεύει για μας.
35. Ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη τού Χριστού; Θλίψη ή στενοχώρια ή διωγμός ή πείνα ή γυμνότητα ή κίνδυνος ή μάχαιρα;
36. (Καθώς είναι γραμμένο: «Ότι για χάρη σου θανατωνόμαστε όλη την ημέρα· λογαριαστήκαμε σαν πρόβατα για σφαγή»).
37. Σε όλα αυτά, όμως, υπερνικούμε, διαμέσου εκείνου που μας αγάπησε.
38. Επειδή, είμαι πεπεισμένος ότι, ούτε θάνατος ούτε ζωή ούτε άγγελοι ούτε αρχές ούτε δυνάμεις ούτε παρόντα ούτε μέλλοντα
39. ούτε ύψωμα ούτε βάθος ούτε κάποια άλλη κτίση, θα μπορέσει να μας χωρίσει από την αγάπη τού Θεού, η οποία υπάρχει στον Ιησού Χριστό τον Κύριό μας.


*******
 
Υπάρχουν δύο δρόμοι μέσα στην ζωή μας ο ένας είναι αυτός της σάρκας, της ύλης, της ιδιοτέλειας, του αδιέξοδου και της φυλακής και ένας άλλος ο οποίος μας έχει χαριστεί σαν μία μεγαλειώδη δυνατότητα απελευθέρωσης σε μία συγκεκριμένη στιγμή της ιστορίας από τον Ιησού Χριστό τον Κύριο μας γιατί μέσα από Αυτόν όχι μόνον ένας καθαρμός έρχεται αλλά και η αναίρεση του θανάτου.
Ο νόμος, οι εντολές υπήρξαν λειτουργικές και επωφελής μέσα σε ένα αρκετά μεγάλο χρονικό πλαίσιο στο απώτερο παρελθόν αλλά όχι άλλο πια.


Η εξέλιξη των οχημάτων του ανθρώπου αλλά και του κόσμου γύρω του σηματοδότησε μία ολοκληρωτική αλλαγή μέσα από την οποία το Πνεύμα  λειτουργεί αυτήν την στιγμή μέσα του.
Το Πνεύμα του Χριστού συνέδεσε τον φορέα του ανθρώπινου μικρόκοσμου με το Πατέρα όλης της Ζωής γιατί αυτό έπρεπε να λειτουργήσει μέσα στον υλικό του φορέα ώστε να μπορέσει να τον μετατρέψει, να τον μεταμορφώσει.


Αυτό που θα πρέπει να κατανοήσει ένας μαθητής είναι ότι παρόλο που ο άνθρωπος και το έκπτωτο σύμπαν έχουν φτιαχτεί από τον δημιουργό σαν μία λύση έκτακτης ανάγκης είναι ατελή και δεν προβλεπόντουσαν στο αρχικό πλάνο της εξέλιξης της δημιουργίας για αυτό σαν ένας κατώτερος κόσμος έρχεται σε φυσική αντίθεση με τον ανώτερο κόσμο και τους νόμους του για αυτό και η ιδιοτέλεια του ανθρώπου αντιτίθεται σε αυτούς από την ίδια του την φύση.


Για αυτό όταν οδηγούμαστε σε αυτήν την ατραπό αυτό το Πυρ του Χριστού έχει και την δυνατότητα της πλήρους κάθαρσης μας ώστε το υλικό μας σώμα να τροποποιείτε κατά αυτόν τον τρόπο που να γίνετε συνεργός του Πνεύματος, αυτή η ουδετερότητα του σώματος μας η οποία αντικατοπτρίζει και την ποιότητα και την φύση της ψυχής μας είναι μιας μοναδικής σημασίας.


Για αυτό και όποιος βαδίζει τον δρόμο της άρνησης του Πνεύματος σε ένα χρονικό σημείο θα απολέσει την ζωή του μέσα από τον φυσικό αναμενόμενο θάνατο αλλά αυτός που θα επιλέξει το Φως του Χριστού θα έχει την δυνατότητα της ανάστασης μέσα από ένα νέο άφθαρτο πνευματικό σώμα γιατί αυτός είναι και ο σκοπός της Χριστικής παρέμβασις σε αυτήν την περίοδο μας δίνει την δυνατότητα της αναγέννησης του πρωταρχικού αγνού σώματος το οποίο κατείχαμε πριν από τον γνωστό χρόνο αλλά και το οποίο απολέσαμε. 


Στην ουσία η μεγάλη κοσμική μέρα που έρχεται στο απώτερο μέλλον και ονομάζετε περίοδος του Δία σηματοδοτεί και μία επανόρθωση, μια εξισορρόπηση όλων όσων είχαν ενεργειακά παρεκτραπεί από την επονομαζόμενη πτώση και για αυτό μία Πνευματοποίηση έπεται όλων αυτών.


Στον εσωτερικό χριστιανισμό υπάρχει μια θαυμάσια ελευθερία γιατί στην ουσία σπάει κάθε δεσμό που είχαμε μέχρι τότε με την υλική φύση και την ατέλεια της, για αυτό και η συμμετοχή στο Πνεύμα του Χριστού έχει σαν αποτέλεσμα και την παροχή ενεργειών και χαρισμάτων τα οποία λειτουργούν και μας δίνουν
μαρτυρία μέσα στην δική μας νέα πραγματικότητα.
Για αυτό και η ελπίδα και το θάρρος και η προσμονή είναι απαραίτητα σε μας γιατί σταδιακά ήδη βλέπουμε να διαγράφετε εσωτερικά αυτή η δόξα της κοινωνίας με τον Χριστό και την δύναμη του η οποία μας αποκαλύπτετε ώρα με την ώρα  μέρα με την μέρα.


Το σύμπαν το οποίο βλέπουμε με τις αισθήσεις μας δεν είναι το μοναδικό διότι υπάρχουν και άλλα σύμπαντα μιας εντελώς διαφορετικής φύσης και ουσίας.
Αυτό μέσα στο οποίο ζούμε αυτήν την στιγμή, στην παρούσα φάση βρίσκετε στην κατώτερη όψη του αλλά εξελίσσετε ταυτόχρονα όπως και ο άνθρωπος.


Οι οντότητες οι βοηθοί και όλοι όσοι συμμετέχουν σε αυτήν την μεγαλειώδη ανάπτυξη προσμένουν αυτό το σημείο της πλήρους επανένωσης γιατί όπως και το κάθε τι στο δικό μας πεδίο ζωής αλληλοεξαρτάται από το άλλο και αλληλοσυμπληρώνεται, το ίδιο συμβαίνει μεταξύ του ανώτερου και του κατώτερου κόσμου.   


Η διαδικασία μέσα στην οποία έχουμε αναληφθεί είναι ένα νέο οικοδόμημα το οποίο αρχίζει με την αφύπνιση του Χριστικού σπινθήρα μέσα μας και το οποίο βιώνετε κατά ένα απόλυτο τρόπο μέσα από τον ''Νου Χριστού'' την δυνατότητα δηλαδή που μας δίνει το νέο νοητικό μας σώμα η οποία είναι απτή στις νέες μας αισθήσεις για αυτό και στον εσωτερικό χριστιανισμό η έννοια της Γνώσης είναι κυριαρχική αλλά όχι με την σημασία που της αποδίδει ο απλός κόσμος γιατί εδώ δεν μιλάμε για συλλογή πληροφοριών αλλά για ένα δημιουργικό πυρ.


Ο ''Νους Χριστού'' αλλά και το νέο αστρικό μας σώμα οδηγούν εκείνην την στιγμή όλο το σύστημα μας γιατί μια αρμονική σύνδεση με τα δύο βασικά ιερά της κεφαλής και της καρδιάς έχει επέλθει αφού έχει εξαγνιστεί εντελώς το τρίτο αυτό του ιερού της λεκάνης.


Αυτή μας η διαφοροποίηση ενεργειακά μας προσφέρει και μια δυνατότητα αυτό θεραπείας αλλά και θεραπείας άλλων.
Όλη αυτή η διαδρομή μας οδηγεί στην αγάπη και στο αγαθόν γιατί εκεί οδηγούνται όλα με ορμή και ισχύ και αποφασιστικότητα.
Υπάρχει η φθαρτή υλική εικόνα του ανθρώπου αλλά και η άφθαρτη εικόνα του Χριστού η οποία εν δυνάμει κατοικεί μέσα μας και η οποία μας μιλά, μας καλεί σε τελείωση, σε δόξα και όποιος αναπνέει μέσα σε αυτόν γιατί Αυτός δίνει πνοή δεν νοιώθει φόβο ούτε απειλή  αλλά προσμένει την δικαίωση και την κληρονομιά του αφού ο Πατέρας θυσιάστηκε μέσω του Υιού του ο οποίος ενώθηκε με την ύλη και το κατώτερο για όλους εμάς δίνοντας μας την δυνατότητα της ανάσυρσις.


Η ένωση του Θεϊκού Πυρός με την φύση μας είναι κατά μία έννοια και μια πτώση και μια θυσία και ένας φαινομενικός θάνατος αλλά για ζωή γιατί ο θάνατος της υλικής εικόνας του Ιησού έδωσε την δυνατότητα της αναδημιουργίας της αθάνατης εικόνας του Χριστού η οποία βιώνετε από εμάς συμβολικά και κυριολεκτικά σαν ένας καθημερινός θάνατος αυτή δηλαδή η σταδιακή ουδετεροποίηση ενεργειακά ολόκληρου του σωματικού μας συστήματος, και σε αυτό μας το έργο τίποτα δεν είναι ικανό να μας αποσπάσει γιατί η αγάπη μας για Αυτόν τα υπερβαίνει όλα.

Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2015

Και εγώ, όταν υψωθώ από τη γη, θα τους ελκύσω όλους στον εαυτό μου



Και εγώ, όταν υψωθώ από τη γη, θα τους ελκύσω όλους στον εαυτό μου

23. Και ο Ιησούς αποκρίθηκε σ' αυτούς, λέγοντας: Ήρθε η ώρα για να δοξαστεί ο Υιός τού ανθρώπου.
24. Σας διαβεβαιώνω απόλυτα: Αν ο κόκκος του σιταριού δεν πέσει στη γη και πεθάνει, αυτός μονάχος μένει· αν, όμως, πεθάνει, φέρνει πολύ καρπό.
25. Όποιος αγαπάει την ψυχή του, θα τη χάσει· και όποιος μισεί την ψυχή του σε τούτο τον κόσμο, θα τη φυλάξει σε αιώνια ζωή.
26. Αν κάποιος εμένα υπηρετεί, εμένα ας ακολουθεί· και όπου είμαι εγώ, εκεί θα είναι και ο δικός μου υπηρέτης· και αν κάποιος υπηρετεί εμένα, θα τον τιμήσει ο Πατέρας.
27. Τώρα η ψυχή μου είναι ταραγμένη· και τι να πω; Πατέρα, σώσε με από τούτη την ώρα. Αλλά, γι' αυτό ήρθα σε τούτη την ώρα.
28. Πατέρα, δόξασε το δικό σου όνομα. Μια φωνή, λοιπόν, ήρθε από τον ουρανό: Και δόξασα, και θα δοξάσω ξανά.
29. Το πλήθος, λοιπόν, που παραστεκόταν και άκουσε, έλεγε ότι έγινε βροντή. Άλλοι έλεγαν; Ένας άγγελος του μίλησε.
30. Ο Ιησούς αποκρίθηκε και είπε: Αυτή η φωνή δεν έγινε για μένα, αλλά για σας.
31. Τώρα είναι η κρίση αυτού τού κόσμου· τώρα ο άρχοντας αυτού τού κόσμου θα ριχτεί έξω·
32. και εγώ, όταν υψωθώ από τη γη, θα τους ελκύσω όλους στον εαυτό μου.
33. (Κι αυτό το έλεγε, δείχνοντας με ποιον θάνατο επρόκειτο να πεθάνει).
34. Το πλήθος αποκρίθηκε σ' αυτόν: Εμείς ακούσαμε από τον νόμο, ότι: Ο Χριστός μένει στον αιώνα· και πώς εσύ λες, ότι: Πρέπει να υψωθεί ο Υιός τού ανθρώπου; Ποιος είναι αυτός ο Υιός τού ανθρώπου;
35. Ο Ιησούς, λοιπόν, είπε σ' αυτούς: Λίγο καιρό ακόμα το φως είναι μαζί σας. Περπατάτε ενόσω έχετε το φως, για να μη σας καταφτάσει το σκοτάδι· και όποιος περπατάει μέσα στο σκοτάδι, δεν ξέρει πού πηγαίνει.
36. Ενόσω έχετε το φως, πιστεύετε στο φως, για να γίνετε γιοι τού φωτός. Αυτά μίλησε ο Ιησούς, κι όταν έφυγε, κρύφτηκε απ' αυτούς.

Κατά Ιωάννην Κεφ. 12 (Σ. Φίλος)

Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2013

Επειδή, ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία

 Επειδή, ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία
 
Προς Τιμόθεον Α' Κεφ. 6. 3-21

Αν κάποιος διδάσκει διαφορετικές διδασκαλίες, και δεν ακολουθεί τα υγιαίνοντα λόγια τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού, και τη διδασκαλία, αυτή σύμφωνα με την ευσέβεια, είναι τυφλωμένος από υπερηφάνεια, και δεν ξέρει τίποτε, αλλά νοσεί για συζητήσεις και λογομαχίες· από τις οποίες προέρχεται φθόνος, φιλονικία, βλασφημίες, πονηρές υπόνοιες, μάταιες συζητήσεις ανθρώπων με διεφθαρμένον τον νου, και οι οποίοι έχουν αποστερηθεί την αλήθεια, νομίζουν δε την ευσέβεια ότι είναι μέσον για πλουτισμό. Από τέτοιου είδους ανθρώπους να απομακρύνεσαι.
Μεγάλος δε πλουτισμός είναι η ευσέβεια, με αυτάρκεια.
Επειδή, δεν φέραμε τίποτε μέσα στον κόσμο· είναι φανερό ότι ούτε και μπορούμε να μεταφέρουμε έξω απ' αυτόν κάτι μαζί μας.
Έχοντας, μάλιστα, διατροφές και σκεπάσματα, ας αρκούμαστε σ' αυτά.

Όσοι, βέβαια, θέλουν να πλουτίζουν, πέφτουν σε πειρασμό και παγίδα, και σε πολλές ανόητες και βλαβερές επιθυμίες, που βυθίζουν τους ανθρώπους σε όλεθρο και απώλεια.
Επειδή, ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία· την οποία μερικοί, καθώς την ορέχθηκαν, αποπλανήθηκαν από την πίστη και πέρασαν τον εαυτό τους μέσα από πολλές οδύνες.
Εσύ, όμως, ω άνθρωπε του Θεού, αυτά απόφευγέ τα· και επιδίωκε δικαιοσύνη, ευσέβεια, πίστη, αγάπη, υπομονή, πραότητα.
Αγωνίζου τον καλό αγώνα τής πίστης, κράτα την αιώνια ζωή, στην οποία και προσκλήθηκες, και ομολόγησες την καλή μαρτυρία, μπροστά σε πολλούς μάρτυρες.

Παραγγέλλω σε σένα μπροστά στον Θεό, ο οποίος ζωοποιεί τα πάντα, και στον Ιησού Χριστό, που έδωσε μαρτυρία τής καλής ομολογίας μπροστά στον Πόντιο Πιλάτο, φύλαξε την εντολή αμόλυντη, άμεμπτη, μέχρι την επιφάνεια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού· την οποία θα δείξει σε καθορισμένους καιρούς ο μακάριος και μόνος Δεσπότης, ο Βασιλιάς αυτών που βασιλεύουν και ο Κύριος αυτών που κυριεύουν, ο οποίος αυτός μόνος έχει την αθανασία, που κατοικεί σε απρόσιτο φως, τον οποίο κανένας από τους ανθρώπους δεν είδε ούτε μπορεί να δει· στον οποίο ας είναι τιμή και αιώνια κυριαρχική εξουσία. Αμήν.

Στους πλουσίους αυτού τού κόσμου να παραγγέλλεις να μη υψηλοφρονούν ούτε να ελπίζουν στην αβεβαιότητα του πλούτου, αλλά στον ζωντανό Θεό, που μας τα δίνει όλα, πλούσια, για απόλαυση· να αγαθοεργούν, να πλουτίζουν σε καλά έργα, να είναι ευμετάδοτοι, κοινωνικοί, θησαυρίζοντας στον εαυτό τους ένα καλό θεμέλιο στο μέλλον, για να απολαύσουν την αιώνια ζωή.
Ω Τιμόθεε, φύλαξε την παρακαταθήκη, αποστρεφόμενος τις βέβηλες ματαιολογίες, και τις αντιλογίες τής ψευδώνυμης γνώσης· την οποία υποσχόμενοι μερικοί, πλανήθηκαν γύρω από την πίστη. Είθε η χάρη να είναι μαζί σου. Αμήν.

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2013

What Jesus Christ is ? - Τι ο Ιησούς Χριστός είναι;

 
El Greco - Madonna and Child with St. Martina and St. Agnes

What Jesus Christ is ? - Τι ο Ιησούς Χριστός είναι;

Jesus is Our Savior
“Savior of the World”—1 John 4; Luke 2:11; 2 Timothy 1; Titus 2:13; 2 Peter 1:1

Jesus is Our Redeemer
Christ has redeemed us—Galatians 3:13; Revelation 5:9; Titus 2:14; Luke 24:21.

Jesus is Our Creator
All things were made by Him—John 1:3 All were created by Him—Colossians 1:16

Jesus is Our Source of Life
He gives life to the world—John 6:33 I am the life—John 14:6; 11:25; 6:27-47

Jesus is Our Father
Father of Eternity—Isaiah 9:6

Jesus is The I AM
Before Abraham was, I AM—John 8:58 Who is, was, and is to come—Revelation 1:8

Jesus is Lord of Lords
Revelation 17:14.

Jesus is Our Shepherd
I am the Good Shepherd—John 10:11

Jesus is The Almighty
The Almighty—Revelation 1:8 The Mighty God—Isaiah 9:6
He has all power in heaven and earth—Matthew 28:18.

Jesus is The Holy One
The Holy One—Mark 1:24; Luke 4:34; Acts 3:14
   
Jesus is Our Light
The Light of the world—John 8:12; 1:9

Jesus is Our Rock
Christ is the Rock—1 Corinthians 10:4; 1 Peter 2:8

Jesus is Our King
King of Kings—Rev. 17:14; Matt. 21:5

Jesus is The First and Last
Rev. 22:13; 1:8

Jesus is Our Hope
Jesus Christ our Hope - 1
Tim. 1:1

*******

Ο Ιησούς είναι ο Σωτήρας μας
"Σωτήρας του Κόσμου" -1
Ιωάννης 4 Λουκάς  2:11 2 Τιμόθεος 1 Τίτος 2:13? 2 Πέτρου 1:1

Ο Ιησούς είναι ο Λυτρωτής μας
Ο Χριστός μας λύτρωσε -  Γαλάτες 3:13? Αποκάλυψη 5:9? Τίτος 2:14
Λουκάς 24:21.

Ο Ιησούς είναι ο Δημιουργός μας
Όλα έγιναν από Αυτόν -
Ιωάννης 1:3 Όλα δημιουργήθηκαν από Αυτόν - Κολοσσαείς 1:16

Ο Ιησούς είναι η Πηγή της Ζωής μας
Δίνει ζωή στον κόσμο-Ιωάννης 6:33 Εγώ είμαι η ζωή - Ιωάννης 14:6 11:25 6:27-47

Ο Ιησούς είναι ο Πατέρας μας
Ο πατέρας της αιωνιότητας - Ησαΐας 9:6

Ο Ιησούς είναι το ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ
Πριν Αβραάμ ήταν, ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ - Ιωάννης 8:58 Ποιος είναι, ήταν, και είναι να έρθει-Αποκάλυψη 1:08

Ο Ιησούς είναι ο Κύριος των Κυρίων
Αποκάλυψη 17:14.

Ο Ιησούς είναι ο ποιμένας μας
Είμαι ο Καλός Ποιμένας - Ιωάννης 10:11

Ο Ιησούς είναι ο Παντοδύναμος
Ο Παντοδύναμος-Αποκάλυψη 1:8 Ο Ισχυρός Θεός-Ησαΐας 9:6
Έχει όλη τη δύναμη στον ουρανό και τη γη - Ματθαίος 28:18.

Ο Ιησούς είναι ο Άγιος
Ο Άγιος-Μάρκου 1:24 Λουκάς 4:34 Πράξεις 3:14

Ο Ιησούς είναι Φως μας
Το φως του κόσμου-Ιωάννης 8:12 1:09

Ο Ιησούς είναι βράχου μας
Ο Χριστός είναι ο βράχος -1 Κορινθίους 10:04 1 Πέτρου 2:08

Ο Ιησούς είναι ο βασιλιάς μας
Βασιλεύς των Βασιλέων -
Αποκάλυψη 17:14 Ματθαίος 21:05

Ο Ιησούς είναι ο Πρώτος και ο Τελευταίος
Αποκάλυψη 22:13 1:08

Ο Ιησούς είναι η ελπίδα μας
Ο Ιησούς Χριστός Ελπίδα -1
Τιμόθεος 1:01

Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2013

Προς Κορινθίους Α' Κεφ. 2 - 1 Corinthians 2


Προς Κορινθίους Α' Κεφ. 2 - 1 Corinthians 2

1. Αδελφοί, και εγώ, όταν ήρθα σε σας, ήρθα όχι με υπεροχή λόγου ή σοφίας, κηρύττοντας σε σας τη μαρτυρία τού Θεού.
2. Επειδή, αποφάσισα να μη ξέρω ανάμεσά σας τίποτε άλλο, παρά μονάχα τον Ιησού Χριστό, κι αυτόν σταυρωμένον.
3. Και εγώ ήρθα σε σας με ασθένεια, και με φόβο, και με πολύν τρόμο.
4. Και ο λόγος μου και το κήρυγμά μου δεν γίνονταν με καταπειστικά λόγια ανθρώπινης σοφίας, αλλά με απόδειξη Πνεύματος και δύναμης·
5. ώστε η πίστη σας να είναι όχι διαμέσου τής σοφίας των ανθρώπων, αλλά διαμέσου τής δύναμης του Θεού.
6. Μάλιστα, μιλάμε σοφία ανάμεσα στους τελείους· σοφία, όμως, όχι τούτου τού αιώνα, ούτε των αρχόντων τούτου τού αιώνα, που φθείρονται·
7. αλλά, μιλάμε σοφία Θεού, μυστηριώδη, που ήταν κρυμμένη, την οποία ο Θεός προόρισε πριν από τους αιώνες προς δική μας δόξα·
8. την οποία κανένας από τους άρχοντες τούτου τού αιώνα δεν γνώρισε, επειδή, αν θα γνώριζαν, δεν θα σταύρωναν τον Κύριο της δόξας·
9. αλλά, καθώς είναι γραμμένο: «Εκείνα που μάτι δεν είδε, και αυτί δεν άκουσε, και σε καρδιά ανθρώπου δεν ανέβηκαν, τα οποία ο Θεός ετοίμασε γι' αυτούς που τον αγαπούν».
10. Σε μας, όμως, ο Θεός τα αποκάλυψε διαμέσου τού Πνεύματός του· δεδομένου ότι, το Πνεύμα ερευνάει τα πάντα, και τα βάθη τού Θεού.
11. Επειδή, ποιος από τους ανθρώπους γνωρίζει αυτά που είναι μέσα στον άνθρωπο, παρά μονάχα το πνεύμα τού ανθρώπου που είναι μέσα του; Έτσι, και εκείνα που είναι μέσα στον Θεό δεν τα γνωρίζει κανένας, παρά μονάχα το Πνεύμα τού Θεού.
12. Εμείς, όμως, δεν λάβαμε το πνεύμα τού κόσμου, αλλά το Πνεύμα που προέρχεται από τον Θεό, για να γνωρίσουμε εκείνα που χαρίστηκαν σε μας από τον Θεό.
13. Τα οποία και μιλάμε, όχι με διδαγμένα λόγια ανθρώπινης σοφίας, αλλά διδαγμένα από το Άγιο Πνεύμα, συγκρίνοντας τα πνευματικά προς τα πνευματικά.
14. Ο φυσικός άνθρωπος, όμως, δεν δέχεται αυτά που ανήκουν στο Πνεύμα τού Θεού· επειδή είναι σ' αυτόν μωρία, και δεν μπορεί να τα γνωρίσει· για τον λόγο ότι, ανακρίνονται με πνευματικό τρόπο.
15. Ενώ μεν ο πνευματικός άνθρωπος ανακρίνει τα πάντα, αυτός όμως δεν ανακρίνεται από κανέναν.
16. Επειδή: «Ποιος γνώρισε τον νου τού Κυρίου, ώστε να τον διδάξει;». Εμείς, όμως, έχουμε νουν Χριστού.
 
 
***
Μόνον μέσα από ταπεινότητα και την επίγνωση της ατέλειας του ένας ακόλουθος του Χριστού μπορεί να μιλήσει γινόμενος ένα δοχείο για το Πνεύμα, για την Σοφία που αυτό περιέχει και αυτός ο Λόγος δεν εκφράζεται από τον συνηθισμένο νου του ανθρώπου, ούτε και απευθύνεται στην νόηση των πιστών αλλά πηγάζει και εξωτερικεύει με δύναμη το Πνεύμα το οποίο μπορεί να αλλάξει να μεταμορφώσει οτιδήποτε είναι δεκτικό σε αυτό.

Η δύναμη και η γνώση αυτή είναι εντελώς νέα για όλους τους ανθρώπους και αποκαλύφτηκε από τον Χριστό όταν ο καιρός ήταν κατάλληλος για αυτό και κανένας δεν  γνώριζε αυτήν την διδασκαλία πριν την έλευση του.Ο άνθρωπος απλά δεν ήταν δομικά κατάλληλος για να την κατανόηση πρωτύτερα.

Έτσι το Πνεύμα του Θεού μας αποκαλύπτει αυτήν την Σοφία μέσω του Άγιου Πνεύματος γιατί μόνον όποιος κατορθώσει να έχει, να αποκτήσει ένα Νου Χριστού μπορεί να το πετύχει αυτό, ένα νέο δηλαδή νοητικό σώμα.
 
***
Only through humility and the awareness of his imperfection a follower of Christ can speak by becoming a vessel for the Spirit, for the Wisdom that it contains and this Word - Speech is not expressed by the normal human mind or  it is addressed to the intellect of the believers but arises and externalize with power the Spirit which can change, can transform whatever is receptive to it.

This power and knowledge is completely new for everyone and revealed by Christ when the time was suitable for it and no one knew this teaching before His coming.The man just was not structurally sufficient to understand before that.

So the Spirit of God reveals to us this Wisdom through the Holy Spirit, because only those who have managed to acquire a Mind of Christ can do this, a new mental body.

Τρίτη 25 Δεκεμβρίου 2012

God is present everywhere - Ο Θεός είναι παρών παντού


 Rubens - Madonna Enthroned with Child and Saints

God is present everywhere

God is present everywhere. He is not limited by space. So we can't really talk about Him "coming" or "going". 
God didn't come to earth, because He is everywhere. But Jesus was a manifestation of God and a revelation of His truth. Likewise, the Lord said that His second coming would be a manifestation of Himself and revelation of His truth. He said He would come as the Spirit of truth--the Helper or Comforter. 

"I still have many things to say to you, but you cannot bear them now. However, when He, the Spirit of truth, has come, He will guide you into all truth; for He will not speak on His own authority, but whatever He hears He will speak; and He will tell you things to come. He will glorify Me, for He will take of what is Mine and declare it to you." (John 16:12-14) 

"You know Him, for He dwells with you and will be in you. I will not leave you orphans; I will come to you." (John 14:17-18) 

*******

Έχω πολλά ακόμα να σας πω, όμως δεν μπορείτε τώρα να τα βαστάζετε·
αλλά, όταν έρθει εκείνος, το Πνεύμα τής αλήθειας, θα σας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια· επειδή, δεν θα μιλήσει από τον εαυτό του, αλλά θα μιλήσει όσα πρόκειται να ακούσει, και θα σας αναγγείλει τα μέλλοντα.
Εκείνος θα δοξάσει εμένα, επειδή από το δικό μου θα πάρει, και θα το αναγγείλει σε σας. (Κατά Ιωάννην Κεφ. 16, 12-14)


Το Πνεύμα τής αλήθειας, το οποίο ο κόσμος δεν μπορεί να λάβει, επειδή δεν το βλέπει ούτε το γνωρίζει· εσείς, όμως, το γνωρίζετε, επειδή μένει μαζί σας, και μέσα σας θα είναι.
Δεν θα σας αφήσω ορφανούς· έρχομαι σε σας.

 
 (Κατά Ιωάννην Κεφ. 14, 17-18)
 

Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου 2012

Προς Φιλιππησίους Κεφ. 4, 5-9 (Σ. Φίλος)



Η επιείκειά σας ας γίνει γνωστή σε όλους τούς ανθρώπους· ο Κύριος είναι κοντά.
Μη μεριμνάτε για τίποτε· αλλά, σε κάθε τι, τα ζητήματά σας ας γνωρίζονται στον Θεό με ευχαριστία διαμέσου τής προσευχής και της δέησης.


Και η ειρήνη τού Θεού, που υπερέχει κάθε νου, θα διαφυλάξει τις καρδιές σας και τα διανοήματά σας διαμέσου τού Ιησού Χριστού.
Τέλος, αδελφοί μου, όσα είναι αληθινά, όσα είναι σεμνά, όσα είναι δίκαια, όσα είναι καθαρά, όσα είναι προσφιλή, όσα έχουν καλή φήμη, αν υπάρχει κάποια αρετή, και αν υπάρχει κάποιος έπαινος, αυτά να συλλογίζεστε.


Εκείνα που και μάθατε, και παραλάβατε, και ακούσατε, και είδατε σε μένα, αυτά να κάνετε· και ο Θεός τής ειρήνης θα είναι μαζί σας.

Let your moderation be known unto all men. The Lord is at hand.
Be careful for nothing; but in every thing by prayer and supplication with thanksgiving let your requests be made known unto God.


And the peace of God, which passeth all understanding, shall keep your hearts and minds through Christ Jesus.
Finally, brethren, whatsoever things are true, whatsoever things are honest, whatsoever things are just, whatsoever things are pure, whatsoever things are lovely, whatsoever things are of good report; if there be any virtue, and if there be any praise, think on these things.


Those things, which ye have both learned, and received, and heard, and seen in me, do: and the God of peace shall be with you.

Προς Φιλιππησίους Κεφ. 3, 20-21


Προς Φιλιππησίους Κεφ. 3, 20-21 (Σ. Φίλος)

Επειδή, το πολίτευμά μας είναι στους ουρανούς, απ' όπου και προσμένουμε Σωτήρα, τον Κύριο Ιησού Χριστό·
Ο οποίος θα μετασχηματίσει το σώμα τής ταπείνωσής μας, ώστε να γίνει σύμμορφο με το σώμα τής δόξας του, σύμφωνα με την ενέργεια με την οποία μπορεί και να υποτάξει τα πάντα στον εαυτό του.

For our conversation is in heaven; from whence also we look for the Savior, the Lord Jesus Christ:
Who shall change our vile body, that it may be fashioned like unto his glorious body, according to the working whereby he is able even to subdue all things unto himself.

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2012

το φως ήρθε στον κόσμο, και οι άνθρωποι αγάπησαν το σκοτάδι


Raphael - Madonna dell Granduca

Κατά Ιωάννην Κεφ. 3, 19-21

Κι αυτή είναι η κρίση, ότι το φως ήρθε στον κόσμο, και οι άνθρωποι αγάπησαν το σκοτάδι περισσότερο παρά το φως· για τον λόγο ότι, τα έργα τους ήσαν πονηρά.
Επειδή, όποιος πράττει τα φαύλα, μισεί το φως, και δεν έρχεται στο φως, για να μη έρθουν σε έλεγχο τα έργα του.
Όποιος, όμως, πράττει την αλήθεια, έρχεται στο φως, για να φανερωθούν τα έργα του, ότι έγιναν σύμφωνα με τον Θεό.

Κατά Ιωάννην Κεφ. 6, 63

Το πνεύμα είναι εκείνο που ζωοποιεί, η σάρκα δεν ωφελεί τίποτε· τα λόγια που εγώ σας μιλάω, είναι πνεύμα και είναι ζωή

Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012

The History of Joseph the Carpenter (6th–7th C)



Holy Family by Raffael

Δεν γνωρίζουμε σχεδόν παρά ελάχιστα για τον πατέρα του Ιησού καθώς οι αναφορές στα ευαγγέλια τον αγνοούν πλήρως. 
Όπως γνωρίζουμε δεν παρουσιάζεται σε βασικές στιγμές της ζωής του Ιησού όπως και σε αυτήν της εξιστόρησης της σταύρωσης του. 
Υπάρχουν πολλοί συγγραφείς που μας μιλούν γι αυτόν με τον έναν η άλλο τρόπο, δεν θα ήθελα να αντιπαραβάλω την άποψή μου εδώ, παρά να σας παρουσιάσω ένα αρχαίο κείμενο  που μας μιλάει σχετικά με όλα αυτά.


The History of Joseph the Carpenter (6th–7th C) is a compilation of traditions concerning Mary, mother of Jesus and the “holy family,” most likely composed in Byzantine Egypt in Greek in the late sixth or early seventh century, but surviving only in Arabic language translation.The text gives support to the doctrine of perpetual virginity of Mary. It is one of the texts within the New Testament apocrypha concerned with period of Jesus' life before he was 12.

The text is framed as an explanation by Jesus on the Mount of Olives concerning the life of Joseph, his stepfather. Agreeing with Mary's continued virginity, the text proclaims that Joseph had four sons (Judas, Justus, James, and Simon) and two daughters (Assia and Lydia) by a previous marriage. At age 90, after the death of his first wife, Joseph is given charge of the twelve year old virgin Mary. She lives in his household raising his youngest son James 'the less' along with Judas, until the time she is to be married at age 14½.

After this basic background, the text proceeds to paraphrase the Gospel of James, stopping at the point of Jesus' birth. The text states that Joseph was miraculously blessed with mental and physical youth, dying at the age of 111. His oldest sons (Justus and Simon) get married and have children, and likewise his two daughters get married and live in their own houses.

Joseph's death takes up a substantial portion of the text. He first lets out a significant prayer, including in his last words a series of lamentations about his carnal sins. Approximately 50% of the work is an extension of the death scene, in which the angel of death, as well as the archangels Michael and Gabriel, appear to him. At the conclusion of the text, Jesus affirms that Mary remained a virgin throughout her days by addressing her as "my mother, virgin undefiled."

The Text says "And the holy apostles have preserved this conversation, and have left it written down in the library at Jerusalem." There are indications that the text was written in Egypt in the 5th century. Two versions survive, one in Coptic, the other in Arabic, with the Coptic version likely being the original. Much of the text is based on material in the Gospel of James.

The apocryphal Nag Hammadi codex "The First Revelation of James" states: Jesus speaking to James "I called you my brother, though you are not physically my brother." This adds an additional record of Mary's relationship to Jesus' brothers, allowing the explanation of her perpetual virginity.

http://en.wikipedia.org/wiki/History_of_Joseph_the_Carpenter

*******

The History of Joseph the Carpenter

In the name of God, of one essence and three persons.

The History of the death of our father, the holy old man, Joseph the carpenter.

May his blessings and prayers preserve us all, O brethren! Amen.

His whole life was one hundred and eleven years, and his departure from this world happened on the twenty-sixth of the month Abib, which answers to the month Ab. May his prayer preserve us! Amen. And, indeed, it was our Lord Jesus Christ Himself who related this history to His holy disciples on the Mount of Olives, and all Joseph's labour, and the end of his days. And the holy apostles have preserved this conversation, and have left it written down in the library at Jerusalem. May their prayers preserve us! Amen.

1. It happened one day, when the Saviour, our Master, God, and Saviour Jesus Christ, was sitting along with His disciples, and they were all assembled on the Mount of Olives, that He said to them: O my brethren and friends, sons of the Father who has chosen you from all men, you know that I have often told you that I must be crucified, and must die for the salvation of Adam and his posterity, and that I shall rise from the dead. Now I shall commit to you the doctrine of the holy gospel formerly announced to you, that you may declare it throughout the whole world. And I shall endow you with power from on high, and fill you with the Holy Spirit. Luke 24:49 And you shall declare to all nations repentance and remission of sins. Luke 24:37 For a single cup of water, Matthew 10:42 if a man shall find it in the world to come, is greater and better than all the wealth of this whole world. 

And as much ground as one foot can occupy in the house of my Father, is greater and more excellent than all the riches of the earth. Yea, a single hour in the joyful dwelling of the pious is more blessed and more precious than a thousand years among sinners: inasmuch as their weeping and lamentation shall not come to an end, and their tears shall not cease, nor shall they find for themselves consolation and repose at any time for ever. And now, O my honoured members, go declare to all nations, tell them, and say to them: Verily the Saviour diligently inquires into the inheritance which is due, and is the administrator of justice. And the angels will cast down their enemies, and will fight for them in the day of conflict. 

And He will examine every single foolish and idle word which men speak, and they shall give an account of it. Matthew 12:36 For as no one shall escape death, so also the works of every man shall be laid open on the day of judgment, whether they have been good or evil. 2 Corinthians 5:10 Tell them also this word which I have said to you today: Let not the strong man glory in his strength, nor the rich man in his riches; but let him who wishes to glory, glory in the Lord.

2. There was a man whose name was Joseph, sprung from a family of Bethlehem, a town of Judah, and the city of King David. This same man, being well furnished with wisdom and learning, was made a priest in the temple of the Lord. He was, besides, skilful in his trade, which was that of a carpenter; and after the manner of all men, he married a wife. Moreover, he begot for himself sons and daughters, four sons, namely, and two daughters. Now these are their names— Judas, Justus, James, and Simon. The names of the two daughters were Assia and Lydia. At length the wife of righteous Joseph, a woman intent on the divine glory in all her works, departed this life. But Joseph, that righteous man, my father after the flesh, and the spouse of my mother Mary, went away with his sons to his trade, practising the art of a carpenter.

3. Now when righteous Joseph became a widower, my mother Mary, blessed, holy, and pure, was already twelve years old. For her parents offered her in the temple when she was three years of age, and she remained in the temple of the Lord nine years. Then when the priests saw that the virgin, holy and God-fearing, was growing up, they spoke to each other, saying: Let us search out a man, righteous and pious, to whom Mary may be entrusted until the time of her marriage; lest, if she remain in the temple, it happen to her as is wont to happen to women, and lest on that account we sin, and God be angry with us.

4. Therefore they immediately sent out, and assembled twelve old men of the tribe of Judah. And they wrote down the names of the twelve tribes of Israel. And the lot fell upon the pious old man, righteous Joseph. Then the priests answered, and said to my blessed mother: Go with Joseph, and be with him till the time of your marriage. Righteous Joseph therefore received my mother, and led her away to his own house. And Mary found James the Less in his father's house, broken-hearted and sad on account of the loss of his mother, and she brought him up. Hence Mary was called the mother of James. Luke 24:10 Thereafter Joseph left her at home, and went away to the shop where he wrought at his trade of a carpenter. And after the holy virgin had spent two years in his house her age was exactly fourteen years, including the time at which he received her.

5. And I chose her of my own will, with the concurrence of my Father, and the counsel of the Holy Spirit. And I was made flesh of her, by a mystery which transcends the grasp of created reason. And three months after her conception the righteous man Joseph returned from the place where he worked at his trade; and when he found my virgin mother pregnant, he was greatly perplexed, and thought of sending her away secretly. Matthew 1:19 But from fear, and sorrow, and the anguish of his heart, he could endure neither to eat nor drink that day.

6. But at mid-day there appeared to him in a dream the prince of the angels, the holy Gabriel, furnished with a command from my Father; and he said to him: Joseph, son of David, fear not to take Mary as your wife: for she has conceived of the Holy Spirit; and she will bring forth a son, whose name shall be called Jesus. He it is who shall rule all nations with a rod of iron. Having thus spoken, the angel departed from him. And Joseph rose from his sleep, and did as the angel of the Lord had said to him; and Mary abode with him. Matthew 1:20-24

7. Some time after that, there came forth an order from Augustus Cæsar the king, that all the habitable world should be enrolled, each man in his own city. The old man therefore, righteous Joseph, rose up and took the virgin Mary and came to Bethlehem, because the time of her bringing forth was at hand. Joseph then inscribed his name in the list; for Joseph the son of David, whose spouse Mary was, was of the tribe of Judah. And indeed Mary, my mother, brought me forth in Bethlehem, in a cave near the tomb of Rachel the wife of the patriarch Jacob, the mother of Joseph and Benjamin.

8. But Satan went and told this to Herod the Great, the father of Archelaus. And it was this same Herod who ordered my friend and relative John to be beheaded. Accordingly he searched for me diligently, thinking that my kingdom was to be of this world. John 18:36 But Joseph, that pious old man, was warned of this by a dream. Therefore he rose and took Mary my mother, and I lay in her bosom. Salome also was their fellow-traveller. Having therefore set out from home, he retired into Egypt, and remained there the space of one whole year, until the hatred of Herod passed away.

9. Now Herod died by the worst form of death, atoning for the shedding of the blood of the children whom he wickedly cut off, though there was no sin in them. And that impious tyrant Herod being dead, they returned into the land of Israel, and lived in a city of Galilee which is called Nazareth. And Joseph, going back to his trade of a carpenter, earned his living by the work of his hands; for, as the law of Moses had commanded, he never sought to live for nothing by another's labour. Genesis 3:19

10. At length, by increasing years, the old man arrived at a very advanced age. He did not, however, labour under any bodily weakness, nor had his sight failed, nor had any tooth perished from his mouth. In mind also, for the whole time of his life, he never wandered; but like a boy he always in his business displayed youthful vigour, and his limbs remained unimpaired, and free from all pain. His life, then, in all, amounted to one hundred and eleven years, his old age being prolonged to the utmost limit.

11. Now Justus and Simeon, the elder sons of Joseph, were married, and had families of their own. Both the daughters were likewise married, and lived in their own houses. So there remained in Joseph's house, Judas and James the Less, and my virgin mother. I moreover dwelt along with them, not otherwise than if I had been one of his sons. But I passed all my life without fault. Mary I called my mother, and Joseph father, and I obeyed them in all that they said; nor did I ever contend against them, but complied with their commands, as other men whom earth produces are wont to do; nor did I at any time arouse their anger, or give any word or answer in opposition to them. On the contrary, I cherished them with great love, like the pupil of my eye.

12. It came to pass, after these things, that the death of that old man, the pious Joseph, and his departure from this world, were approaching, as happens to other men who owe their origin to this earth. And as his body was verging on dissolution, an angel of the Lord informed him that his death was now close at hand. Therefore fear and great perplexity came upon him. So he rose up and went to Jerusalem; and going into the temple of the Lord, he poured out his prayers there before the sanctuary, and said:

13. O God! Author of all consolation, God of all compassion, and Lord of the whole human race; God of my soul, body, and spirit; with supplications I reverence you, O Lord and my God. If now my days are ended, and the time draws near when I must leave this world, send me, I beseech You, the great Michael, the prince of Your holy angels: let him remain with me, that my wretched soul may depart from this afflicted body without trouble, without terror and impatience. For great fear and intense sadness take hold of all bodies on the day of their death, whether it be man or woman, beast wild or tame, or whatever creeps on the ground or flies in the air. 

At the last all creatures under heaven in whom is the breath of life are struck with horror, and their souls depart from their bodies with strong fear and great depression. Now therefore, O Lord and my God, let Your holy angel be present with his help to my soul and body, until they shall be dissevered from each other. And let not the face of the angel, appointed my guardian from the day of my birth, be turned away from me; but may he be the companion of my journey even until he bring me to You: let his countenance be pleasant and gladsome to me, and let him accompany me in peace. And let not demons of frightful aspect come near me in the way in which I am to go, until I come to You in bliss. 

And let not the doorkeepers hinder my soul from entering paradise. And do not uncover my sins, and expose me to condemnation before Your terrible tribunal. Let not the lions rush in upon me; nor let the waves of the sea of fire overwhelm my soul— for this must every soul pass through — before I have seen the glory of Your Godhead. O God, most righteous Judge, who in justice and equity wilt judge mankind, and wilt render unto each one according to his works, O Lord and my God, I beseech You, be present to me in Your compassion, and enlighten my path that I may come to You; for You are a fountain overflowing with all good things, and with glory for evermore. Amen.

14. It came to pass thereafter, when he returned to his own house in the city of Nazareth, that he was seized by disease, and had to keep his bed. And it was at this time that he died, according to the destiny of all mankind. For this disease was very heavy upon him, and he had never been ill, as he now was, from the day of his birth. And thus assuredly it pleased Christ to order the destiny of righteous Joseph. He lived forty years unmarried; thereafter his wife remained under his care forty-nine years, and then died. And a year after her death, my mother, the blessed Mary, was entrusted to him by the priests, that he should keep her until the time of her marriage. She spent two years in his house; and in the third year of her stay with Joseph, in the fifteenth year of her age, she brought me forth on earth by a mystery which no creature can penetrate or understand, except myself, and my Father and the Holy Spirit, constituting one essence with myself.

15. The whole age of my father, therefore, that righteous old man, was one hundred and eleven years, my Father in heaven having so decreed. And the day on which his soul left his body was the twenty-sixth of the month Abib. For now the fine gold began to lose its splendour, and the silver to be worn down by use— I mean his understanding and his wisdom. He also loathed food and drink, and lost all his skill in his trade of carpentry, nor did he any more pay attention to it. It came to pass, then, in the early dawn of the twenty-sixth day of Abib, that Joseph, that righteous old man, lying in his bed, was giving up his unquiet soul. Wherefore he opened his mouth with many sighs, and struck his hands one against the other, and with a loud voice cried out, and spoke after the following manner:—

16. Woe to the day on which I was born into the world! Woe to the womb which bare me! Woe to the bowels which admitted me! Woe to the breasts which suckled me! Woe to the feet upon which I sat and rested! Woe to the hands which carried me and reared me until I grew up! For I was conceived in iniquity, and in sins did my mother desire me. Woe to my tongue and my lips, which have brought forth and spoken vanity, detraction, falsehood, ignorance, derision, idle tales, craft, and hypocrisy! Woe to my eyes, which have looked upon scandalous things! 

Woe to mine ears, which have delighted in the words of slanderers! Woe to my hands, which have seized what did not of right belong to them! Woe to my belly and my bowels, which have lusted after food unlawful to be eaten! Woe to my throat, which like a fire has consumed all that it found! Woe to my feet, which have too often walked in ways displeasing to God! Woe to my body; and woe to my miserable soul, which has already turned aside from God its Maker! What shall I do when I arrive at that place where I must stand before the most righteous Judge, and when He shall call me to account for the works which I have heaped up in my youth? Woe to every man dying in his sins! Assuredly that same dreadful hour, which came upon my father Jacob, Matthew 1:16 when his soul was flying forth from his body, is now, behold, near at hand for me. Oh! How wretched I am this day, and worthy of lamentation! But God alone is the disposer of my soul and body; He also will deal with them after His own good pleasure.

17. These are the words spoken by Joseph, that righteous old man. And I, going in beside him, found his soul exceedingly troubled, for he was placed in great perplexity. And I said to him: Hail! My father Joseph, you righteous man; how is it with you? And he answered me: All hail! My well-beloved son. Indeed, the agony and fear of death have already environed me; but as soon as I heard Your voice, my soul was at rest. O Jesus of Nazareth! Jesus, my Saviour! Jesus, the deliverer of my soul! Jesus, my protector! Jesus! O sweetest name in my mouth, and in the mouth of all those that love it! 

O eye which sees, and ear which hears, hear me! I am Your servant; this day I most humbly reverence You, and before Your face I pour out my tears. You are altogether my God; You are my Lord, as the angel has told me times without number, and especially on that day when my soul was driven about with perverse thoughts about the pure and blessed Mary, who was carrying You in her womb, and whom I was thinking of secretly sending away. And while I was thus meditating, behold, there appeared to me in my rest angels of the Lord, saying to me in a wonderful mystery: O Joseph, you son of David, fear not to take Mary as your wife; and do not grieve your soul, nor speak unbecoming words of her conception, because she is with child of the Holy Spirit, and shall bring forth a son, whose name shall be called Jesus, for He shall save His people from their sins. Do not for this cause wish me evil, O Lord! For I was ignorant of the mystery of Your birth. 

I call to mind also, my Lord, that day when the boy died of the bite of the serpent. And his relations wished to deliver You to Herod, saying that You had killed him; but You raised him from the dead, and restore him to them. Then I went up to You, and took hold of Your hand, saying: My son, take care of yourself. But You said to me in reply: Are you not my father after the flesh? I shall teach you who I am. Now therefore, O Lord and my God, do not be angry with me, or condemn me on account of that hour. I am Your servant, and the son of Your handmaiden; but You are my Lord, my God and Saviour, most surely the Son of God.

18. When my father Joseph had thus spoken, he was unable to weep more. And I saw that death now had dominion over him. And my mother, virgin undefiled, rose and came to me, saying: O my beloved son, this pious old man Joseph is now dying. And I answered: Oh my dearest mother, assuredly upon all creatures produced in this world the same necessity of death lies; for death holds sway over the whole human race. Even you, O my virgin mother, must look for the same end of life as other mortals. And yet your death, as also the death of this pious man, is not death, but life enduring to eternity. Nay more, even I must die, as concerns the body which I have received from you. But rise, O my venerable mother, and go in to Joseph, that blessed old man, in order that you may see what will happen as his soul ascends from his body.

19. My undefiled mother Mary, therefore, went and entered the place where Joseph was. And I was sitting at his feet looking at him, for the signs of death already appeared in his countenance. And that blessed old man raised his head, and kept his eyes fixed on my face; but he had no power of speaking to me, on account of the agonies of death, which held him in their grasp. But he kept fetching many sighs. And I held his hands for a whole hour; and he turned his face to me, and made signs for me not to leave him. Thereafter I put my hand upon his breast, and perceived his soul now near his throat, preparing to depart from its receptacle.

20. And when my virgin mother saw me touching his body, she also touched his feet. And finding them already dead and destitute of heat, she said to me: O my beloved son, assuredly his feet are already beginning to stiffen, and they are as cold as snow. Accordingly she summoned his sons and daughters, and said to them: Come, as many as there are of you, and go to your father; for assuredly he is now at the very point of death. And Assia, his daughter, answered and said: Woe's me, O my brothers, this is certainly the same disease that my beloved mother died of. And she lamented and shed tears; and all Joseph's other children mourned along with her. I also, and my mother Mary, wept along with them.

21. And turning my eyes towards the region of the south, I saw Death already approaching, and all Gehenna with him, closely attended by his army and his satellites; and their clothes, their faces, and their mouths poured forth flames. And when my father Joseph saw them coming straight to him, his eyes dissolved in tears, and at the same time he groaned after a strange manner. Accordingly, when I saw the vehemence of his sighs, I drove back Death and all the host of servants which accompanied him. And I called upon my good Father, saying:—

22. O Father of all mercy, eye which see, and ear which hear, hearken to my prayers and supplications in behalf of the old man Joseph; and send Michael, the prince of Your angels, and Gabriel, the herald of light, and all the light of Your angels, and let their whole array walk with the soul of my father Joseph, until they shall have conducted it to You. This is the hour in which my father has need of compassion. And I say unto you, that all the saints, yea, as many men as are born in the world, whether they be just or whether they be perverse, must of necessity taste of death.

23. Therefore Michael and Gabriel came to the soul of my father Joseph, and took it, and wrapped it in a shining wrapper. Thus he committed his spirit into the hands of my good Father, and He bestowed upon him peace. But as yet none of his children knew that he had fallen asleep. And the angels preserved his soul from the demons of darkness which were in the way, and praised God even until they conducted it into the dwelling-place of the pious.

24. Now his body was lying prostrate and bloodless; wherefore I reached forth my hand, and put right his eyes and shut his mouth, and said to the virgin Mary: O my mother, where is the skill which he showed in all the time that he lived in this world? Lo! It has perished, as if it had never existed. And when his children heard me speaking with my mother, the pure virgin, they knew that he had already breathed his last, and they shed tears, and lamented. But I said to them: Assuredly the death of your father is not death, but life everlasting: for he has been freed from the troubles of this life, and has passed to perpetual and everlasting rest. When they heard these words, they rent their clothes, and wept.

25. And, indeed, the inhabitants of Nazareth and of Galilee, having heard of their lamentation, flocked to them, and wept from the third hour even to the ninth. And at the ninth hour they all went together to Joseph's bed. And they lifted his body, after they had anointed it with costly ointments. But I entreated my Father in the prayer of the celestials— that same prayer which with my own hand I made before I was carried in the womb of the virgin Mary, my mother. And as soon as I had finished it, and pronounced the amen, a great multitude of angels came up; and I ordered two of them to stretch out their shining garments, and to wrap in them the body of Joseph, the blessed old man.

26. And I spoke to Joseph, and said: The smell or corruption of death shall not have dominion over you, nor shall a worm ever come forth from your body. Not a single limb of it shall be broken, nor shall any hair on your head be changed. Nothing of your body shall perish, O my father Joseph, but it will remain entire and uncorrupted even until the banquet of the thousand years. And whosoever shall make an offering on the day of your remembrance, him will I bless and recompense in the congregation of the virgins; and whosoever shall give food to the wretched, the poor, the widows, and orphans from the work of his hands, on the day on which your memory shall be celebrated, and in your name, shall not be in want of good things all the days of his life. 

And whosoever shall have given a cup of water, or of wine, to drink to the widow or orphan in your name, I will give him to you, that you may go in with him to the banquet of the thousand years. And every man who shall present an offering on the day of your commemoration will I bless and recompense in the church of the virgins: for one I will render unto him thirty, sixty, and a hundred. And whosoever shall write the history of your life, of your labour, and your departure from this world, and this narrative that has issued from my mouth, him shall I commit to your keeping as long as he shall have to do with this life. 

And when his soul departs from the body, and when he must leave this world, I will burn the book of his sins, nor will I torment him with any punishment in the day of judgment; but he shall cross the sea of flames, and shall go through it without trouble or pain. And upon every poor man who can give none of those things which I have mentioned this is incumbent: viz., if a son is born to him, he shall call his name Joseph. So there shall not take place in that house either poverty or any sudden death for ever.

27. Thereafter the chief men of the city came together to the place where the body of the blessed old man Joseph had been laid, bringing with them burial-clothes; and they wished to wrap it up in them after the manner in which the Jews are wont to arrange their dead bodies. And they perceived that he kept his shroud fast; for it adhered to the body in such a way, that when they wished to take it off, it was found to be like iron— impossible to be moved or loosened. Nor could they find any ends in that piece of linen, which struck them with the greatest astonishment. At length they carried him out to a place where there was a cave, and opened the gate, that they might bury his body beside the bodies of his fathers. Then there came into my mind the day on which he walked with me into Egypt, and that extreme trouble which he endured on my account. Accordingly, I bewailed his death for a long time; and lying upon his body, I said:—

28. O Death! Who makes all knowledge to vanish away, and raises so many tears and lamentations, surely it is God my Father Himself who has granted you this power. For men die for the transgression of Adam and his wife Eve, and Death spares not so much as one. Nevertheless, nothing happens to any one, or is brought upon him, without the command of my Father. There have certainly been men who have prolonged their life even to nine hundred years; but they died. Yea, though some of them have lived longer, they have, notwithstanding, succumbed to the same fate; nor has any one of them ever said: I have not tasted death. For the Lord never sends the same punishment more than once, since it has pleased my Father to bring it upon men. 

And at the very moment when it, going forth, beholds the command descending to it from heaven, it says: I will go forth against that man, and will greatly move him. Then, without delay, it makes an onset on the soul, and obtains the mastery of it, doing with it whatever it will. For, because Adam did not the will of my Father, but transgressed His commandment, the wrath of my Father was kindled against him, and He doomed him to death; and thus it was that death came into the world. But if Adam had observed my Father's precepts, death would never have fallen to his lot. Think you that I can ask my good Father to send me a chariot of fire, 2 Kings 2:11 which may take up the body of my father Joseph, and convey it to the place of rest, in order that it may dwell with the spirits? But on account of the transgression of Adam, that trouble and violence of death has descended upon all the human race. And it is for this cause that I must die according to the flesh, for my work which I have created, that they may obtain grace.

29. Having thus spoken, I embraced the body of my father Joseph, and wept over it; and they opened the door of the tomb, and placed his body in it, near the body of his father Jacob. And at the time when he fell asleep he had fulfilled a hundred and eleven years. Never did a tooth in his mouth hurt him, nor was his eyesight rendered less sharp, nor his body bent, nor his strength impaired; but he worked at his trade of a carpenter to the very last day of his life; and that was the six-and-twentieth of the month Abib.

30. And we apostles, when we heard these things from our Saviour, rose up joyfully, and prostrated ourselves in honour of Him, and said: O our Saviour, show us Your grace. Now indeed we have heard the word of life: nevertheless we wonder, O our Saviour, at the fate of Enoch and Elias, inasmuch as they had not to undergo death. For truly they dwell in the habitation of the righteous even to the present day, nor have their bodies seen corruption. Yet that old man Joseph the carpenter was, nevertheless, Your father after the flesh. 

And You have ordered us to go into all the world and preach the holy Gospel; and You have said: Relate to them the death of my father Joseph, and celebrate to him with annual solemnity a festival and sacred day. And whosoever shall take anything away from this narrative, or add anything to it, commits sin. Revelation 22:18-19 We wonder especially that Joseph, even from that day on which You were born in Bethlehem, called You his son after the flesh. Wherefore, then, did You not make him immortal as well as them, and You say that he was righteous and chosen?

31. And our Saviour answered and said: Indeed, the prophecy of my Father upon Adam, for his disobedience, has now been fulfilled. And all things are arranged according to the will and pleasure of my Father. For if a man rejects the commandment of God, and follows the works of the devil by committing sin, his life is prolonged; for he is preserved in order that he may perhaps repent, and reflect that he must be delivered into the hands of death. But if any one has been zealous of good works, his life also is prolonged, that, as the fame of his old age increases, upright men may imitate him. 

But when you see a man whose mind is prone to anger, assuredly his days are shortened; for it is these that are taken away in the flower of their age. Every prophecy, therefore, which my Father has pronounced concerning the sons of men, must be fulfilled in every particular. But with reference to Enoch and Elias, and how they remain alive to this day, keeping the same bodies with which they were born; and as to what concerns my father Joseph, who has not been allowed as well as they to remain in the body: indeed, though a man live in the world many myriads of years, nevertheless at some time or other he is compelled to exchange life for death. And I say to you, O my brethren, that they also, Enoch and Elias, Revelation 11:3-12 must towards the end of time return into the world and die— in the day, namely, of commotion, of terror, of perplexity, and affliction. For Antichrist will slay four bodies, and will pour out their blood like water, because of the reproach to which they shall expose him, and the ignominy with which they, in their lifetime, shall brand him when they reveal his impiety.

32. And we said: O our Lord, our God and Saviour, who are those four whom You have said Antichrist will cut off from the reproach they bring upon him? The Lord answered: They are Enoch, Elias, Schila, and Tabitha. When we heard this from our Saviour, we rejoiced and exulted; and we offered all glory and thanksgiving to the Lord God, and our Saviour Jesus Christ. He it is to whom is due glory, honour, dignity, dominion, power, and praise, as well as to the good Father with Him, and to the Holy Spirit that gives life, henceforth and in all time for evermore. Amen.