Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα El. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα El. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010

Ζώντας στους καιρούς της μεγάλης κατολίσθησης



 El (no title)

Ζώντας στους καιρούς της μεγάλης κατολίσθησης

Ζώντας στους καιρούς της μεγάλης κατολίσθησης και μιας ανεπίτρεπτης πτώσης μέσα στην ύλη,μια ένδοξη συνειδητοποίηση κρύβετε πίσω από τον πολύ σημαντικό αγώνα της ανόρθωσης του πνεύματος προς τα εμπρός,προς τα επάνω,έτσι ώστε όταν αυτές οι σκληρές και θανατηφόρες πέτρες του πυρός σκίσουν την Γη συθέμελα εμείς όχι μόνων θα είμαστε πλήρως προστατευμένοι στην αγκαλιά του Πατρός μας ατενίζοντας τον κόσμο εκ τον άνω,αλλά θα μπορέσουμε για άλλη μια φορά να απαντήσουμε στον παρόντα και στον μέλλοντα χρόνω με σαφήνεια,και μέσω της θεραπευτικής δύναμης που θα μας έχει απονεμηθεί,θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όλους τους αδερφούς και αδερφές μας που θα βρίσκονται σε απόγνωση.

Η ώρα έχει φτάσει 'Hora est',χαράξτε και εσείς το σημάδι του Κυρίου στο μέτωπο σας,έτσι ώστε όταν ο καιρός της τελικής κρίσης Φθάσει να μπορέσετε να ατενίσετε και εσείς το Φως του Πνεύματος κατάματα και με καθαρή καρδιά.

Να έχετε την επίγνωση βαθιά μέσα σας ότι μια ιεραρχία ανώτερων όντων συντελεί στην ολοκλήρωση αυτού του πρωταρχικού σχεδίου πνευματοποίησις του ανθρώπου και του κόσμου, μέσω θαυμαστών και τρομερών δυνάμεων , και αυτό θα πραγματοποιηθεί με τον άνθρωπο ή και χωρίς τον άνθρωπο.
Εκθρονίστε το κατακερματισμένο εγώ αυτής της φύσης από την αρρωστημένη του έπαρση.
Οικοδομήστε εν ζωή το αναλλοίωτο βασίλειο μέσα σας.
Η Ευλογία του Κηρίου μας ας είναι η καθημερινή μας τροφή,
γιατί έχει ειπωθεί ότι αυτός που θα φάει από αυτόν τον Άρτο δεν θα πεινάσει ποτέ εις τους αιώνες των αιώνων.

Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010

Η αγάπη μου έγινε ένα με την δική σου την αγάπη


 El (no title)

Η αγάπη μου έγινε ένα με την δική σου την αγάπη

Η αγάπη μου έγινε ένα με την δική σου την αγάπη
τα όνειρα μου σου ανήκουν
κι ας μην ξεχώριζε η μορφή σου μέσα από αιώνες αμέτρητους και βασανιστικούς
η μυρωδιά των λουλουδιών πάντοτε σε θύμιζε
όμως,
τώρα που σε αντικρίζω για πρώτη φορά
και η ομίχλη έχει διαλυθεί για πάντα
το ξέρω
πάντοτε σε κουβαλούσα μέσα μου
σαν το πιο κρυφό μου όνειρο
μπορώ να αγγίξω την ψυχή σου?