Οι συνέπειες της καλλιέργειας της φωνής και της αναπνοής (Πεντάγραμμο 1996)

Οι συνέπειες της καλλιέργειας της φωνής και της αναπνοής

Πολλοί λόγοι μπορούν να ωθήσουν έναν άνθρωπο στην καλλιέργεια της φωνής και της αναπνοής του, για παράδειγμα για να τραγουδάει καλύτερα, για να δημιουργεί ορισμένα εφέ, για να επηρεάσει συνειδητά ένα ακροατήριο, ή ακόμη για να θέσει το βιολογικό του σύστημα σε ισορροπία με τις δυνάμεις της φύσης.

Αλλά ας προσπαθήσουμε να δείξουμε τι συμβαίνει όταν κανείς υποβάλει την αναπνοή και την φωνή του σε κάποιου είδους καλλιέργεια.

Υπάρχουν άτομα που προσπαθούν να τροποποιήσουν την προσωπικότητά τους μέσω ασκήσεων.

Είναι βέβαιο πως αυτό το είδος μεθόδου δίνει μια ικανοποίηση σε αυτούς οι οποίοι είναι ολοκληρωτικά επικεντρωμένοι στην υλική ζωή.

Με αυτόν τον τρόπο είναι πράγματι δυνατόν να λιμάρει κανείς τα τραχιά σημεία της προσωπικότητας ή ακόμη και να τα κάνει να εξαφανιστούν ολοκληρωτικά, καθιστώντας την έτσι πιο ευχάριστη από ότι είναι στην πραγματικότητα και πιο ικανή να επιτύχει στην κοινωνία.

Οι περισσότερες διδακτικές και παιδαγωγικές μέθοδοι έχουν αναπτυχθεί με αυτόν τον σκοπό.

Η αναπνοή είναι συνδεδεμένη με το συμπαθητικό νευρικό σύστημα. Σε φυσιολογικές καταστάσεις κάθε ένας από εμάς αναπνέει με σκοπό να αποκαταστήσει την αναγκαία κατάσταση ισορροπίας.

Ο ρυθμός και το βάθος της αναπνοής προσδιορίζονται από την ανάγκη οξυγόνωσης του αίματος και αυτά μεταβάλλονται διαρκώς. Η αναπνοή είναι μια απόλυτα ατομική διαδικασία, η οποία αντιδρά σε όλες τις παρορμήσεις και τα συναισθήματα της ψυχής, κατευθύνει τις ενεργειακές διαδικασίες του σώματος και προσαρμόζεται ασταμάτητα προς την εσωτερική κατάσταση.

Σε περιπτώσεις νευρικής έντασης, η αναπνοή επιταχύνεται και πολυάριθμα είναι τα άτομα που προσπαθούν τότε να ανακουφιστούν αναπνέοντας βαθιά για να αποκαταστήσουν την ισορροπία εξουδετερώνοντας την ένταση.

Τον περισσότερο χρόνο αυτή η ρυθμιστική διαδικασία λαμβάνει χώρα κατά ένα ασυνείδητο τρόπο.

Από αυτήν την άποψη η αναπνοή είναι μια μαγική πράξη, μια έκφραση της ζωής της ψυχής. Μέσω της συνειδητής χρήσης ορισμένων αναπνευστικών τεχνικών επεμβαίνει κανείς στην αυθόρμητη φυσική διαδικασία αντίδρασης στις επιδράσεις που επιδρούν στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα.

Αναπνευστικές τεχνικές για την απώθηση των εσωτερικών συγκρούσεων.

Υπάρχουν μέθοδοι που επιτρέπουν την προσαρμογή της αναπνοής σε ορισμένες συνθήκες. Η Πραναγιάμα θέτει τον βασικό τόνο στο κράτημα της αναπνοής όσο το δυνατόν περισσότερο. Άλλες μέθοδοι χρησιμοποιούνε την κατάσταση τρανς, ορισμένους χορούς ή υπεροξυγόνωση.

Αυτή η τελευταία μέθοδος αποσκοπεί κυρίως στο να κορέσει το αίμα με οξυγόνο για κάποιο διάστημα, πράγμα που οδηγεί στην ανακάλυψη νέων οριζόντων. 

Είναι όμως συνετό να μάθει κανείς για παράδειγμα, να ελέγχει την αναπνοή του σε περίπτωση στρες για να χαλαρώσει προς στιγμήν τον οργανισμό;

Όποιος έχει κάνει στην πραγματικότητα τον γύρο του διαλεκτικού πεδίου μάχης και θέλει να αφιερωθεί στον αληθινό σκοπό της ζωής ανακαλύπτει πως αυτό το είδος τεχνικών μπορεί να βλάψει την σωστή πνευματική ανάπτυξη.

Αλλά ποιος δεν επιζητεί την αρμονία και την γαλήνη της ψυχής!

Δεν είναι φυσικό να διαλέξει κανείς την πιο γρήγορη μέθοδο χαλάρωσης;

Ωστόσο αυτή δεν εξαλείφει τις ψυχικές συγκρούσεις που εκδηλώνονται στο νευρικό σύστημα.

Τα εξωτερικά συμπτώματα χρησιμεύουν στο να ελκύουν την προσοχή μας στις ανισορροπίες, μας αναγκάζουν να αναζητήσουμε την πηγή των συγκρούσεων, να την αναγνωρίσουμε για να την εξαλείψουμε.

Ωστόσο αν ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί εύκολα να ξεφύγει από αυτήν την κατάσταση με την βοήθεια τεχνικών και μέσων που να του επιφέρουν μια προσωρινή ανακούφιση, αυτό που στην πραγματικότητα κάνει είναι το να καμουφλάρει την αλήθεια αναφορικά με την ίδια του την ύπαρξη, γιατί οι πραγματικές αιτίες, παραμένουν άθικτες.

Η θεμελιακή δυσαρμονία της κοινωνίας.

Εισπνέοντας οξυγόνο μέσω της αναπνοής, εισπνέουμε επίσης ευγενή αέρια και κάθε λογής ουσίες και ακτινοβολίες από τις οποίες είναι γεμάτη η ατμόσφαιρα.

Όλες αυτές οι ουσίες και ακτινοβολίες εισχωρούν μέσα στο αίμα από τα πνευμόνια και δρουν μέσα σε αυτό.

Αλλά όταν οι σκέψεις, τα λόγια και οι πράξεις είναι προσανατολισμένα αποκλειστικά προς τις κατώτερες, ανόσιες, ζωικές σφαίρες, τότε αφομοιώνει κανείς ουσίες και ακτινοβολίες αντίστοιχες.

Η προσωπική σφαίρα γεμίζει από αυτά τα στοιχεία που προσδιορίζουν ποιο θα είναι το επόμενο βήμα για την προσωπικότητα.

Έτσι η σκέψη και η δραστηριότητα βρίσκονται σε στενή σχέση με το πεδίο στο οποίο αναπνέει κανείς.

Και καθώς το σύγχρονο γήινο πεδίο ζωής της ανθρωπότητας είναι διαμετρικά αντίθετο με το πεδίο της πρωταρχικής ζωής, οι συμπεριφορές που υποκινούνται από την περιβάλλουσα ατμόσφαιρα αντιτίθενται επίσης σε αυτό.

Μέσω αυτής της διαδικασίας διατηρείται η θεμελιώδης δυσαρμονία του γήινου πεδίου ζωής.

Αλλά ο άνθρωπος μπορεί επίσης να λάβει τις αγνές ακτινοβολίες οι οποίες στέλνονται προς αυτόν από τον Θεό.

Κάθε ανθρώπινο ον λούζεται μέσα σε αυτές τις ακτινοβολίες οι οποίες δεν περιμένουν παρά να γίνουν αποδεκτές. 

'Καλούν' θα λέγαμε τον κάθε άνθρωπο, παρακινώντας τον σε μια πνευματική εξέλιξη που οδηγεί πέρα από τα υλικά όρια.

Καθώς αφομοιώνοντας ταυτόχρονα με τις γήινες δυνάμεις υπό την προϋπόθεση να είναι κανείς δεκτικός σε αυτές, μπορούν να εξαπολύσουν μια μεγάλη εσωτερική σύγκρουση.

Όμως αυτή η σύγκρουση, αυτή η δυσαρμονία είναι ο σταυρός στον οποίον πάνω είναι καρφωμένη η ανθρωπότητα.

Είναι το σημείο της αδιάκοπης αναταραχής η οποία ωθεί τόσα ανθρώπινα όντα να αναζητήσουν μια διέξοδο.

Μέσα στο ευαγγέλιο ο Χριστός μας λέει: 'Δεν έχω έρθει να φέρω ειρήνη αλλά μάχαιρα!'.

Αυτή η εσωτερική σύγκρουση είναι η συνέπεια της πτώσης μας και του αντίστοιχου Σχεδίου σωτηρίας που συλλαμβάνεται από τον Δημιουργό.

Μόνον όταν ο άνθρωπος κατανοήσει πως να θέσει τις πράξεις και τις σκέψεις του σε αρμονία με τις αγνές εισροές από αυτό το θεϊκό Σχέδιο, μόνον τότε θα αποσυντεθεί το πεδίο της αντίθεσης.    

Ανάπτυξη μιας νέας αναπνοής.

Κάθε άνθρωπος διατηρείται λοιπόν σαν να λέμε με τεχνητό τρόπο μέσα σε μια κατάσταση έντασης και μόνο μια συμπεριφορά θεμελιακά διαφορετική μπορεί να τον ελευθερώσει από αυτήν.

Όποιος καταφέρνει να αφομοιώσει τις ανανεωτικές ακτινοβολίες του Θεϊκού Σχεδίου θα καταφέρει να ρυθμίσει τις συγκρούσεις τις εγγενείς στην ύπαρξή του.

Είναι βέβαιο ότι αυτή είναι μια διαδικασία που απαιτεί όλες τις προσπάθειες μας και όλη μας την προσοχή.

Ορισμένες αναπνευστικές ασκήσεις μπορεί να δώσουν μια εντύπωση ειρήνης και ισορροπίας, ενώ εσωτερικά τα πάθη εξακολουθούν να υποκινούν έναν ωκεανό από αντιφατικά συναισθήματα.

Σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι κανείς τίποτα άλλο από ένα ΄μνήμα ασπρισμένο γεμάτο κόκαλα και δηλητήριο'.

Η απώθηση των συναισθημάτων μέσω αναπνευστικών τεχνικών δεν μπορεί να δώσει ποτέ αποτελέσματα που διαρκούν, ούτε να εκμηδενίσει τα αποτελέσματα του κάρμα.

Μέσω των αναπνευστικών ασκήσεων προσπαθεί κάποιος να παραβιάσει μια κατάσταση χωρίς να την αλλάξει πραγματικά εσωτερικά.

Μακροπρόθεσμα αυτές οι πρακτικές δεν μπορούν παρά να βλάψουν τα διάφορα σώματα του ανθρώπου.

Οι βεβιασμένες τεχνικές της απαγγελίας και του τραγουδιού μπορούν επίσης να έχουν βλαβερές συνέπειες. Η επίδραση των ανανεωτικών ακτινοβολιών του Θεϊκού Σχεδίου αναχαιτίζεται όταν το εγώ, η προσωπικότητα αρνείται να εγκαταλειφθεί και επιλέγει τον αντίθετο δρόμο προσπαθώντας να οπλιστεί.

Αυτό που είναι καθοριστικό είναι το κίνητρο που ωθεί στην καλλιέργεια.

Ο ομιλητής ή ο μουσικός ο οποίος προσπαθεί να εξουδετερώσει την σφαίρα επιρροής της προσωπικότητας του προς όφελος της νέας ψυχής δεν θα καλλιεργήσει την αναπνοή του ή την φωνή του για να τελειοποιηθεί αυτός ο ίδιος, αλλά για να προσεγγίσει καλύτερα το ακροατήριο του και να το τοποθετήσει μπροστά στις νέες πνευματικές δυνατότητες.  

Στο μέτρο που η μοναδική σύγκρουση της ύπαρξης σβήνει πάνω στην οδό της απελευθέρωσης, το αναπνευστικό πεδίο εξαγνίζεται προοδευτικά, η αναπνοή γίνεται αρμονική και ο λόγος χάνει την διαλεκτική του τραχύτητα χωρίς εξαναγκασμό.

Πράγματι, όταν πετυχαίνει κανείς τον σκοπό της ζωής, η αναπνοή και ο λόγος επιμαρτυρούν για την νέα κατάσταση συνείδησης που συνεπάγεται από αυτό.

Από το περιοδικό Πεντάγραμμο του έτους 1996 της Διεθνούς Σχολή του Χρυσού Ροδοσταύρου.

Ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας, μάρτυρες της συμπαντικής αλήθειας

Ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας, μάρτυρες της συμπαντικής αλήθειας

Δωρεάν για όλους.

Πήρα την πρωτοβουλία, για να κρατήσω μια επαφή με όσους εκτιμούν το έργο μου να ηχογραφήσω για εσάς όλο το αφιέρωμα του περιοδικού 'Πεντάγραμμο' σχετικά με αυτούς τους δυο πολύ γνωστούς σε όλους μυημένους φιλόσοφους.

Θα σαw δίνω τα κεφάλαια σε ηχητική εγγραφή ώστε να τα ακούσετε όποτε θέλετε.

Τα κεφάλαια είναι τα εξής :

1. Η Πλατωνική σχολή.

2. Η ανάγκη του να σκεπτόμαστε την αιωνιότητα.

3. Η φροντίδα της ψυχής με την ορθή στάση στην ζωή.

4. Τα στάδια της αληθινής κατανόησης και επιστήμης.

5. Η ψυχή του κόσμου, σταυρωμένη πάνω στο σώμα του κόσμου.

6. Οι δυο φυσικές τάξεις.

7. Η ανάφλεξη του εσωτερικού Ψυχικού Φωτός.

8. Η Πλατωνική φιλοσοφία και η Συμπαντική Αλυσίδα στην δύση.

9. Πλάτων και Μαρσίλιο Φιτσίνο.

10. Η γέννηση της αληθινής Σκέψης.

Μην χάσετε την δυνατότητα του να ακούσετε όλο αυτό το απίστευτο αφιέρωμα από το 'Πεντάγραμμο' 14 έτος, αρ. 4. 1992

Κατεβάστε τα αρχεία από εδώ :

https://www.mediafire.com/file/w0i82dl2u3pxi14/01._Introduction.mp3/file

https://www.mediafire.com/file/8e64qrpek68mbow/02..m4a/file

https://www.mediafire.com/file/xqilgx6gkdssyek/03..m4a/file

https://www.mediafire.com/file/3afwtrp6qgyrx8t/04..m4a/file

https://www.mediafire.com/file/h73bzg2ewm71654/05..m4a/file

Τα υπόλοιπα μπορείτε να τα ακούσετε και απευθείας χωρίς να χρειαστεί να τα κατεβάσετε :

https://soundcloud.com/user-994767134?

The power of expression in Athens (Pentagram Magazine)

The power of expression in Athens

Above : The Temple of Hephaestus from the fifth century BC, Athene, Greece.

Impressed by the imposing old Greek buildings an onlooker is impelled to look at himself. Who have I become? How have I come into being? A trip to Athens means discovering the world within oneself. It is a path from amazement to insight because the myths, the sculptures, and the temples take the visitor  into a wider perception and far  horizons.

As a child you probably must have had experiences that you treasure  and will never forget. An experience of something sacred, of something outside of time and space. It may even give you a feeling of homesickness when you think back on it. It has a radiant place in your life and will never leave you. You cannot  give it a name. You can only savour it as a holy moment, a mystery. Then, when you become  an adult it recedes into the background  but there are moments in your life that you long for that  same experience, for the overwhelming experience of greatness, the sanctification of creation wherein you could lose yourself briefly.  And sometimes  the moment is there,  as a miracle, a meeting, an outstretched hand.

The Cyclad islands lie in a circle around  the island of Delos. For thousands of years these kind of idols were made there. Their religious meaning  is related to the even older Anatolic people’s worshipping of the mother  goddess.

Clear understanding

It is a sign of a healthy spirit to follow a logical line in all you undertake. The desire to have a goal in life is commonplace. Many people have the need for a well thought out course. Most of the time however Life itself steers us in another direction. A certain possibility comes within our reach, or not quite. Some people are very driven and able to deploy their will to grasp it, but they also they experience that  there are sometimes  gates  and roads that  are closed to them. The average human  will sigh: ‘Yes, that’s how it goes.’ But sometimes he may also rebel against it – for to understand how and why it went awry is difficult.

It turns out that  each human being must fill his own personal place as well as follow a specific direction, a course in life. At all levels, in encounters, in opportunities and in his spiritual life as well.  Strange how these  things go.

Seeking guidance

Much has been given to mankind. In the course of centuries there has been drive, inspiration, teachings  and a general contribution  to our understanding  and consciousness: the attributes necessary to become and to be a true human being. We have the examples from ancient Greece - its stories, statues  and buildings. The Greek myths tell us about  the creation of the world, of the gods and the people.   In these stories there are structures hidden regarding  the structure and the psyche of the human being. It is interesting to see that many children, also in this present time, at a certain moment are greatly interested in these stories. It appeals to something within the human being and the essential question why he is here.
A simple small white statue from the Cycladic period, arms folded and the face looking up to …  yes whereto?  … A deity? The vast universe with its stars?  As if pleading for help it looks upward, seeking guidance  on its way to consciousness. 
The statues of the Kouroi and the Kourai, sometimes quite large statues, beautifully shaped  in stone and marble, many in stone,  yes and yet there is that  secretive smile that  ripples over the stone,  like a remembrance, a deep primal soul memory.
The extraordinary temples with pillars, constructed on elevated places in-land or on the coast where wind, sunlight, blue skies and sweet fragrances play around  the pillars. Where one may look far and experience the vast space of land, sea and air. Where the earth takes the human up in a wider perception and gives him a far horizon. And there is the temple in Delphi with the inscription ‘Know yourself’.

Discovering the possibilities 

There were great thinkers, like Socrates, who wanted to shake the child-man awake and make him conscious of what lies within the human  being and needs to be developed. Like Plato, who said:  ‘Come out of your cave with its carven images into the clear light, where no shadow  exits.’

Man must get to work on himself, discover the world within. Paul, the messenger of the unknown god, speaks of Jesus the Christ on the Areopagus, in old Athens on the Hill of Justice. The Spirit-soul power that lies hidden within, as a seed, as a great possibility.

Onward the human  being must go on his own road of development with trial and error. But like the Corinthians he, too receives a letter again and again:

‘Therefore these remain: faith, hope and love. But the greatest of these is Love. Strive after these and receive the gifts of the Spirit. Become a new man in this way.’

What a great way of gaining consciousness  and what a long road… The Rosicrucians of the seventeenth century spoke in their Confession of a: ‘in itself-eternally-constant guideline that  will rise above all confusion and will come in place of digression and darkness.’

What is this guideline? What else can it be but the power of the rose; the help of the brotherhood? In other words: the Christ power  that moves the universe in our being? Within us the monarch  butterfly must emerge. We can start on this road ourselves and react consciously to the Spirit of God and in that  way become  an executor of God’s council.

Paul says to the Ephesians: ‘It is God’s gift.  Not from yourself.  Not from your own labours’.
These words seem to be contradictory but indicate that we are dealing with completely different values, which can only be understood rightly in a soul-evolution. In a different era Lao Tze says:  ‘He who knows himself is enlightened. He who conquers  himself is almighty.’

With the awakening of the rose of the heart,  the human being finds a new compass. In the power of the rose he tries to follow her directions. Step by step he follows the lamp that shines before his foot. All directions of the universal teachings  and the embracing and helping power  of the Spiritual School form a guiding line for many.

Kouros.  The Kouroi were in the time of the aristocracy (650-500  B.C.) the Greek ideal of manliness and of the richness of the givers. Magical powers were ascribed to them as well.

Staying the course

Across the blue shining sea Greek ships sailed out to discover the world, to exchange ideas and to trade. Sometimes they didn’t even know the way. The captain set the course, and looked at the stars for guidance.

The captain trusted  the hands, the goodwill and the experience of the crew and the strength and the quality of his ship.  The sea is often stormy, grey, threatening and dangerous.  There is a chance that the ship, the ship of life on the sea of life, gets stranded, gets damaged, and gets lost. Perhaps you follow the correct course – but is there sufficient strength and insight in your short life to complete  the work?  Perhaps you must continue the work in a next life? However, not one true deed or victory over ourselves will be nullified and the small spark of the spirit-soul consciousness cannot  get lost. This small spark will become  a benefit to the whole - to the development of each human  being. Think of the words:  ‘Truth made available through people, to people’.

Walking on the Agora in Athens, we discover the still intact temple of Hephaestus, the god of fire. An expression of beauty.  Miraculous, like life itself.

Pentagram volume 38. 2016 number 1

Εμφάνιση και χρήση των συμβόλων (Πεντάγραμμο 18ο έτος, αρ. 2, 1996)

Εμφάνιση και χρήση των συμβόλων

Κατά αρχήν το σύμβολο είναι ένα ερμητικό σημείο που χαρακτηρίζει την σχέση ανάμεσα στο 'πάνω' και στο 'κάτω'. Είναι η συνάντηση ανάμεσα σε δυο κόσμους : τον ανώτερο και τον κατώτερο, το εξωτερικό σχέδιο και το υπόβαθρο. το συνειδητό και το ασυνείδητο, την ιδέα και το επιφαινόμενο. Τα αρχαία θρησκευτικά σύμβολα αναφέρονταν στην αλήθεια και στην οδό που οδηγεί σε αυτήν.

Χάρη στα σύμβολα μπορεί να βιώσει κανείς συνειδητά ορισμένους περιορισμούς και ενδεχομένως ακόμη να τους ξεπεράσει. Για αυτό και χρησιμοποιούνται σε όλες τις περιοχές της ζωής : θρησκευτικές, επιστημονικές, καλλιτεχνικές.

Είναι μέσα που έχουν προορισμό να βοηθήσουν τα ανθρώπινα όντα να συνειδητοποιήσουν τα όρια τους.

Και αν αναγνωρίσουν αυτά τα όρια, τότε τα σύμβολα μπορούν να τους βοηθήσουν να τα υπερβούν.

'Όπως κάτω, έτσι και πάνω' : οι δομές οι κάτω αντιστοιχούν με τις δομές τις πάνω και το επακόλουθο είναι πως ότι είναι κάτω μπορεί να συμβολίζει αυτό που είναι και πάνω.

Η λέξη σύμβολο προέρχεται από την Ελληνική λέξη 'συμβάλλω' ένα σύμβολο είναι λοιπόν η αναπαράσταση μιας έννοιας ή μιας διαδικασίας στην οποία μοιάζει , θα λέγαμε η δομή του συμβόλου.

Η έννοια του συμβόλου έχει χρησιμοποιηθεί μεταξύ άλλων για να δείξει ότι τα δυο ήμισυ ενός δαχτυλιδιού ή μιας πλάκας που είχαν σκοπίμως σπάσει, έχουν συνενωθεί και πάλι.

Δείχνοντας αυτό το μισό, φίλοι, σύζυγοι, παιδιά αποδείκνυαν ότι ήσαν σαφώς συνδεδεμένοι ή συγγενείς.

Αυτή η σημασία της λέξης σύμβολο : η ένωση δυο στοιχείων χωρισμένων τα οποία έχουν ωστόσο συγγένεια δείχνει λοιπόν σαφώς την προσέγγιση δυο πραγμάτων σε ένα και αυτό επίπεδο.Από εκεί προέρχεται η σημερινή του έννοια : να δείχνει ότι κάτι κατώτερο μπορεί να εκφράζει κάτι ανώτερο. Κατά συνέπεια το σύμβολο υπερβαίνει ένα σύνορο το οποίο είναι έτσι δυνατόν να το αναγνωρίσουμε συνειδητά. Με αυτήν την έννοια μια αλληγορία δεν είναι σύμβολο, αλλά είναι μια συμβολική ή εικονική αναπαράσταση, Μια έννοια όπως 'η δικαιοσύνη' παριστάνεται αλληγορικά από μια γυναίκα με δεμένα μάτια που κρατάει μια ζυγαριά ή για τον 'θάνατο' οπλισμένη με ένα δρεπάνι. Εδώ χρησιμοποιούνται στοιχεία ενός όλου τα οποία δεν είναι της ίδιας φύσης αλλά εκφράζουν την ίδια ιδέα με διαφορετικούς τρόπους. Η αλληγορία δεν υπαινίσσεται την ιδέα ενός αποφασιστικού ορίου το οποίο μπορεί να επιτευχθεί και ενδεχομένως να ξεπεραστεί.

Ψυχολογικά σύμβολα

Η σημασία των κρυμμένων κόσμων πίσω από τα σύμβολα εξαρτάται από το επίπεδο από το οποίο ερχόμαστε σε επαφή.

Για παράδειγμα στην ζώνη του συνόρου ανάμεσα στο συνειδητό και το υποσυνείδητο, ή ανάμεσα στον κόσμο της ύλης και την αιθερική ζώνη στο υπερπέραν, ή ανάμεσα στην κατώτερη και την ανώτερη φύση. Στην πρώτη ζώνη πρόκειται για ψυχολογικές αναπαραστάσεις που προέρχονται από το ασυνείδητο και βρίσκονται συσχετισμένες με το ασυνείδητο και το άγνωστο τμήμα της ψυχής. Είναι εκφράσεις εσωτερικών εμπειριών που μπορούν να γίνουν αντιληπτές μέσω των αισθήσεων. Στην ψυχολογία του βάθους  τέτοια σύμβολα συνιστούν ενεργούς κρίκους ανάμεσα στις ασυνείδητες δυνάμεις της ψυχής και την συνείδηση. Τόσο τα ατομικά όσο και τα συλλογικά συμπλέγματα μπορούν να παίξουν συμβολικό ρόλο μέσα στις λέξεις, στις πράξεις και τα όνειρα.

Σε αυτό το σημείο, τα σύμβολα θεωρούνται γενικά σαν εργαλεία κατανόησης του εσωτερικού όντος καθώς και του περιβάλλοντος κόσμου.

Δυνάμεις από την αστρική ασυνείδητη περιοχή γεννούν μέσα στο όνειρο εικόνες τις οποίες μπορεί μερικές φορές να ξαναζήσει κανείς συνειδητά αφού ξυπνήσει.

Είναι δυνατόν να αποκαλύψουν σε ποια 'οριακή κατάσταση' βρίσκεται κανείς, να δείξουν την αιτία της πίεσης και της κρίσης που απειλεί. Ακολουθώντας αυτήν την οδό συμβαίνει η ψυχολογική ένταση να ελαττωθεί και να λάβει κανείς ενδείξεις για μια πιο ισορροπημένη ανάπτυξη της προσωπικότητας. Αλλά αυτό εγκυμονεί επίσης κινδύνους τους οποίους δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει κανείς. Για παράδειγμα, η προβολή ενός συναισθήματος συνειδητής ενοχής σε ένα άλλο άτομο, το οποίο θα επωμιστεί έτσι το λάθος για το οποίο το άτομο που έσφαλε δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη.

Αυτός είναι ο μεγάλος κίνδυνος που εμφανίζεται όταν ένα σύμβολο θεωρείται ότι είναι η ίδια η πραγματικότητα. Είναι ένας αναπόφευκτος κίνδυνος όταν βιώνει κανείς την εμπειρία του ορίου, κυρίως όταν πλησιάζει το σύνορο ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητο, τον κόσμο της ύλης και τον κόσμο των νεκρών, την θνητή φύση και της αθάνατη φύση.

Ο Καρλ Γιουνγκ οικτίρει αυτήν την επικίνδυνη κατάσταση :  'Από τότε που τα υπέροχα σύμβολα μας αμαυρώθηκαν, υπάρχει μια άγνωστη και μυστική ζωή μέσα στο ασυνείδητο του ανθρώπου. Για αυτό υπάρχει η ψυχολογία στις μέρες μας, και μιλάμε για το ασυνείδητο. Αν τα σύμβολα είχαν παραμείνει δυναμικά και ενεργά, αυτό δεν θα ήταν απαραίτητο΄Γιατί τέτοια σύμβολα γεννιούνται από το πνεύμα που προέρχεται άνωθεν'.

Τα γνωστικά σύμβολα

Ποια είναι ακόμα στην εποχή μας η έννοια αυτών των υπέρτατων συμβόλων για τα οποία μιλάει ο Γιουνγκ, αφού δεν δείχνουν πλέον με ξεκάθαρο τρόπο το υπέρτατο' που βρίσκεται στο υπόβαθρο, τον Θεό, την γνώση.

Ενώ οι έννοιες και οι ορισμοί μπορούν να εξηγήσουν τα γεγονότα, και να περιγράψουν με κάθε βεβαιότητα συγκεκριμένες καταστάσεις, η υπεραφθονία του άμετρου, πολυδιάστατου βάθους, της Θεϊκής πραγματικότητας εκφράζεται με σύμβολα.

Ο γήινος άνθρωπος έχει το πολύ-πολύ την δυνατότητα να προσεγγίσει τον κόσμο που βρίσκεται στο υπόβαθρο.

Τέτοια σύμβολα δεν μπορούν παρά να δείχνουν την ύπαρξη μιας πραγματικότητας που είναι ξένη προς την συνηθισμένη ανθρώπινη συνείδηση, η οποία επομένως δεν έχει πρόσβαση σε αυτήν.

Έτσι το σύμβολο αποτελεί ένα σύνδεσμο ανάμεσα στον Θεό και την προσωπικότητα χάρη στον οποίο μπορεί κανείς να υψωθεί πάνω από τα ίδια του τα όρια.

Το σύμβολο αναφέρεται στην αναμφισβήτητη δύναμη που εμπερικλείεται στο Θεϊκό πεδίο αλλά δεν εκφράζετε ποτέ μέσα στην ύλη. Χάρη σε αυτόν τον σύνδεσμο με το Θεϊκό, ο γνωστικός συμβολισμός υπερβαίνει το φθαρτό κόσμο, ακόμη και αν αυτός ο κόσμος περιείχε ακόμη όψεις με αξία, ωραίες και αληθινές. Για παράδειγμα μια λαξευμένη πέτρα διαβρώνεται, αλλά ο Χριστός, ο πάνω στον οποίο οικοδομείται ο άγιος μικρόκοσμος είναι αμετάβλητος.

Τα υπέρτατα σύμβολα είναι αποκαλύψεις

Πως τα αγνά γνωστικά σύμβολα φτάνουν στον κόσμο; Είναι προϊόντα της ανθρώπινης φαντασίας ή Θεϊκές αποκαλύψεις, απεικονίσεις αρχών και διαδικασιών της απαραβίαστης πρωταρχικής δημιουργίας; 

Αυτή η ερώτηση έχει προκαλέσει σφοδρές συζητήσεις και πολέμους μέσα σε ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας και ακόμη είναι πάντα επίκαιρη. Σύμφωνα με όσα είπαμε προηγουμένως, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο αγνός γνωστικός συμβολισμός προέρχεται από αποκαλύψεις της Γνώσης και ότι οποιοσδήποτε άλλος συμβολισμός είναι προϊόν της ανθρώπινης συνείδησης.

Τα πιο αρχαία σύμβολα προέρχονται από την συμπαντική πηγή σοφίας, και βρίσκονται σε σύνδεση με τον κοιμισμένο πυρήνα της σοφίας που βρίσκεται μέσα στην ανθρώπινη καρδιά. Υψώνονται πάνω από κάθε εγωκεντρική και ψυχολογική εξήγηση. Τα λόγια 'Η βασιλεία των ουρανών είναι μέσα σας' εκφράζουν ότι οι 'ουρανοί' ή 'ο Θεός' δεν είναι ψυχολογικές φαντασιώσεις αλλά ότι η πύλη πρόσβασης στην Θεϊκή πραγματικότητα βρίσκεται στο ίδιο το κέντρο του ανθρώπινου όντος.

Μέσω του συνδέσμου που υπάρχει ανάμεσα στην Θεϊκή πραγματικότητα και το Θεϊκό κέντρο μέσα στον άνθρωπο εκδηλώνονται όλες οι αποκαλύψεις και όλα τα γνωστικά σύμβολα μέσα στον θνητό κόσμο.

Αυτός είναι ο σύνδεσμος στον οποίον αναφέρεται ο Χριστός με τα λόγια : 'Ο Πατέρας και εγώ είμαστε ένα'.

'Έτσι η θεότητα ανταποκρίνεται στο πνεύμα, το πνεύμα στην διάνοια, η διάνοια στην θέληση, η θέληση στην αναπαράσταση, η αναπαράσταση στην αντιληπτική ικανότητα, η  αντιληπτική ικανότητα στις αισθήσεις, και τέλος οι αισθήσεις στο αντικείμενο. Διότι αυτή είναι η αμοιβαία σχέση μέσω της οποίας κάθε άνωθεν πράγμα στέλνει τις ακτίνες διαμέσου κάθε πράγματος κάτω, χωρίς ασυνέχεια, μέχρι το τελευταίο.'

Αυτό το απόσπασμα από ένα αλχημικό έργο του 17ου αιώνα μας κάνει να δούμε ξεκάθαρα ότι τα γνωστικά σύμβολα έχουν διάφορες λειτουργίες :

1. την αποκάλυψη της ανώτερης φύσης μέσα στην κατώτερη.

2. το κάλεσμα για επιστροφή στην Θεϊκή πραγματικότητα.

3. την ανταπόκριση του ανθρώπου σε αυτήν την πρόκληση, την προοδευτική πραγμάτωση όλων των προσπαθειών του για μελέτη της εκδήλωσης και της εικόνας που διαμορφώνει αυτή.

Για αυτό πολλά σύμβολα και συμβολικές παραστάσεις επιμαρτυρούν για την Θεϊκή Αγάπη, για την αναζήτηση του ανθρώπου από τον Θεό και για την αναζήτηση του Θεού από τον άνθρωπο.  

Η πύλη ανάμεσα στον κόσμο και την αιωνιότητα

Ένα γνωστικό σύμβολο δεν είναι επομένως τόσο ένα σύμβολο της αλήθειας ή μια πληροφορία που αφορά αυτήν την αλήθεια, αλλά μια πύλη ανάμεσα στον χρόνο και την αιωνιότητα, ανάμεσα στην απαρχή και τον σκοπό. Ένα τέτοιο σύμβολο αυτό καθ' εαυτό δεν υπερβαίνει το σύνορο, πρέπει ο ίδιος ο άνθρωπος που βαδίζει προς την πραγματικότητα που υπάρχει πίσω από το σύμβολο να υπερβεί το σύνορο ο ίδιος. Κάθε συμπαντικό σύμβολο το οποίο οι υπηρέτες στον αμπελώνα του Θεού ακτινοβολούν συνειδητά μέσα στον θνητό κόσμο με την μορφή λόγων και εικόνων και κυρίως με το παράδειγμα της ίδιας τους της ζωής, είναι ένα κάλεσμα για επιστροφή.

Αυτό το σύμβολο δεν είναι μόνον ένα πνευματικό μήνυμα συνδεδεμένο με την Θεϊκή ζωή, αλλά επίσης η δύναμη η οποία κατέρχεται από το πρωταρχικό πεδίο ζωής. Έτσι η ανθρωπότητα δέχεται βοήθεια για να ανακαλύψει την εκδηλωμένη αλήθεια, να την κατανοήσει και να μετασχηματιστεί η ίδια σε ζωντανή πραγματικότητα.

Τα γνωστικά σύμβολα είναι αντίστοιχα περάσματα ανάμεσα στην αλήθεια την σχετική με τον άνθρωπο και την άφθαρτη αλήθεια του Χριστού. Ο Παύλος γράφει (επιστολή προς Κολοσσαείς 1, 15, 17, 19, 20)  : 'Ο οποίος (ο Χριστός) είναι η εικόνα του αθάνατου θεού, .. σε αυτόν έχουν δημιουργηθεί όλα τα πράγματα ....τόσο ότι είναι πάνω στην γη όσο και ότι είναι στους ουρανούς.' 'Ο λόγος έγινε σάρκα'. Στον Χριστό ο άνθρωπος είναι εκ νέου ένα όργανο του Θεϊκού κόσμου. Ο Χριστός έχει 'γκρεμίσει τον τοίχο της χωριστικότητας ανάμεσα στους δυο. Ανάμεσα στο γήινο και το Θεϊκό άνθρωπο' (Εφ.2, 14).

Η ενθάρρυνση και τα σύμβολα

Με δεδομένο το επίπεδο των γνωστικών συμβόλων, είναι κατανοητό ότι ο Καρλ Γιουνγκ οικτείρει που η εποχή μας έχει γίνει τόσο λίγο δεκτική στα σύμβολα. Όσο περισσότερο το ανθρώπινο ον αφήνεται να παρασυρθεί από το τεχνικό-οικονομικό ρεύμα της εποχής, τόσο περισσότερο χάνει την συνείδηση του εσωτερικού του χώρου. Κρίνει τα σύμβολα σύμφωνα με εξωτερικά κριτήρια, σαν ένα παιδί που απλώνει το χέρι του προς το φεγγάρι γιατί δεν συνειδητοποιεί την απόσταση.

Αλλά αν κατανοήσουμε πως ότι εκδηλώνει ένα γνωστικό σύμβολο αφορά άμεσα το βαθύτερο εσωτερικό μας ον, τότε εμφανίζεται μια άλλη σχέση με τον πρωταρχικό κόσμο. Η ζωή αλλάζει κατεύθυνση : ο άνθρωπος συνειδητοποιεί ότι η ύπαρξη του είναι αιώνια και ότι οδηγεί στην αυτογνωσία, άρα λογικά σε πράξεις ανάλογες, σε μια συμπεριφορά αποφασιστικά προσανατολισμένη προς την εσωτερική ζωή. Αυτός ο άνθρωπος συνειδητοποιεί τότε την ύπαρξη του Θεού μέσα του, και ότι αυτός ο 'άλλος' μέσα του ανασταίνεται αποκλειστικά μέσω του θανάτου του εγώ του. Όποιος δεν εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες τις οποίες προσφέρει το γνωστικό σύμβολο πάνω στην οδό της εκπλήρωσης δεν κάνει τα τάλαντα που διαθέτει να καρποφορήσουν μαι τα εξασθενεί. Του λείπει η έμπνευση και το θάρρος το οποίο αυτό το υπέρτατο σύμβολο ακτινοβολεί μέσα στην καρδιά αυτού ο οποίος βρίσκεται αληθινά καθ' οδόν προς τον Θεό.

Τα γνωστικά σύμβολα είναι συχνά για την γήινη μας συνείδηση ένας θαμπός καθρέπτης, ωστόσο μας έχουν προσφερθεί για να εκπληρώσουμε τον αληθινό μας προορισμό του να επιστρέψουμε εκ νέου στον Θεό.

Πεντάγραμμο ( Pentagram)

Pentagram 

Διμηνιαίο περιοδικό της Διεθνούς Σχολής του Χρυσού Ροδόσταυρου

Το περιοδικό Πεντάγραμμο έχει σκοπό να ελκύσει την προσοχή των αναγνωστών προς την καινούργια εποχή που έχει ξεκινήσει για την εξέλιξη της  ανθρωπότητας.

Μέσα σε όλες τις εποχές το Πεντάγραμμο ήταν το σύμβολο του αναγεννημένου ανθρώπου, του νέου ανθρώπου. Είναι επίσης το σύμβολο του Σύμπαντος και του αιώνιου γίγνεσθαι με το οποίο εκδηλώνεται το Σχέδιο του Θεού.

Ένα σύμβολο όμως έχει τότε μόνο έννοια όταν γίνεται μια πραγματικότητα.

Ο άνθρωπος που πραγματώνει το Πεντάγραμμο μέσα στον μικρόκοσμο του, μέσα στον δικό του μικρό κόσμο, βρίσκεται στην οδό της Μεταμόρφωσις.

Το περιοδικό Πεντάγραμμο καλεί τον αναγνώστη να κάνει αυτήν την πνευματική επανάσταση μέσα του.

https://www.lectoriumrosicrucianum.org/

Σύμβολα και μαγεία (Πεντάγραμμο 18ο έτος, αρ. 2, 1996 Β μέρος

Σύμβολα και μαγεία (Πεντάγραμμο 18ο έτος, αρ. 2, 1996 Β μέρος

Η φυσική μαγεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την χειραγώγηση της προσωπικότητας

Ορισμένοι μάγοι χρησιμοποιούν σύμβολα και άλλες οντότητες για να επηρεάσουν τον κόσμο του υπερπέραν.

Η παγκόσμια βιβλιογραφία δίνει πολυάριθμες μαρτυρίες για τέτοιες πρακτικές και πολλοί σήμερα ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για αυτόν τον άγνωστο κόσμο για τους περισσοτέρους.

Η σύγχρονη φιλολογία και ο κινηματογράφος ήταν οι πρώτοι που επεξεργάστηκαν αυτά τα θέματα.

Οι ιστορίες του Αλαντίν και του μαγικού λυχναριού που δίνει στον κάτοχο του εξουσία πάνω στα πνεύματα και του Φάουστ που εξορκίζει το ισχυρό πνεύμα με την βοήθεια ενός μαγικού σημείου, είναι αρκετά γνωστές.  

Τα σύμβολα είναι τα υλικά αντικείμενα τα οποία μέσω της δομής τους, είναι ανάλογα προς υπεραισθητές δυνάμεις και όντα.

Όποιος γνωρίζει την φύση μιας τέτοιας υπεραισθητής αρχής μπορεί να επικαλεστεί μια ανάλογη δομή μέσω κάποιου συμβόλου. Γιατί ο υπεραισθητός κόσμος συνδέεται με τον κόσμο των αισθήσεων.

Ο μάγος σχηματίζει λοιπόν έναν κρίκο ο οποίος συνδέει τις αισθήσεις με το υπεραισθητό. Ένα σύμβολο μπορεί να αποτελέσει ένα κρίκο. Επίσης φυτικά αρώματα, μορφές φτιαγμένες από αντικείμενα, τελετουργίες και ήχοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ενδιάμεσα.

Η ιστορία του μαθητευόμενου μάγου δείχνει σαφώς ότι ''δάσκαλοι'' ανάξιοι ή αδύναμοι μπορούν να γίνουν θύματα των δυνάμεων που αυτοί οι ίδιοι έχουν επικαλεστεί.

Όταν ο μάγος μπαίνει  σε μια κατάσταση κατά την οποία το ον που επικαλείται παρουσιάζεται σε αυτόν, συνδέεται με αυτό.

Στην χειρότερη περίπτωση δεν μπορεί πλέον να αποσπαστεί από αυτό και το λεπτοφυές ον γίνεται ο κύριος του ενώ αυτός ο ίδιος γίνεται ένα πειθήνιο όργανό του.

Το πνεύμα της γης λέει στον Φάουστ : ''Μοιάζεις με το πνεύμα που σε καταλαμβάνει, όχι με μένα''.

Κανένας σοβαρός αναζητητής που ακολουθεί τον πνευματικό δρόμο για να υπηρετήσει την ανθρωπότητα δεν θα ασχοληθεί με τέτοιες πρακτικές.

Το αν αυτές οι δυνάμεις ή οντότητες τις επικαλείται με καλές ή με κακές προθέσεις δεν έχει καμία διαφορά.

Επηρεάζουν το εγώ και εγκλωβίζουν την προσωπικότητα μέσα στα ίσια τα όρια της.

Αυτή η δραστηριότητα του εγώ εμποδίζει την ένωση με το Θεϊκό Πνεύμα, πόσο μάλλον όταν αυτό το εγώ είναι ένα πολύ καλλιεργημένο , που τίθεται αποκλειστικά στην υπηρεσία της ανθρωπότητας που υποφέρει.

Όταν ένας μάγος της φύσης προσανατολίζεται προς τον πρωταρχικό του προορισμό, την επιστροφή στη Θεϊκό πεδίο ζωής, έρχεται αντιμέτωπος με όντα και δυνάμεις που έχει αυτός ο ίδιος επικαλεστεί και δημιουργήσει. Όποιος βρίσκεται στην οδό της απελευθέρωσης μαθαίνει ότι το εγώ, ο δημιουργός αυτών των φανταστικών οντοτήτων και υπάρξεων, δεν είναι σε θέση να τις κυριαρχήσει, ότι μόνον ο αληθινός εαυτός, η αθάνατη ψυχή μπορεί να τα βγάλει πέρα.

Προστασία ενάντια στην φυσική μαγεία

Αν υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι με τις σκέψεις τους τα συναισθήματα και την θέληση τους επιχειρούν να επηρεάσουν με μαγικό τρόπο τον πλησίον, είτε χρησιμοποιούν ή όχι σύμβολα, δυνάμεις ή ανώτερες υπάρξεις (εννοεί από το αστρικό πεδίο αυτής της φύσης) πως μπορεί κάποιος να προστατευτεί κανείς από αυτούς;

Στην ουσία κάθε λογικό άτομο είναι αντιστέκεται και είναι προφυλαγμένο από αυτούς. Αν δεν αφήνεται κανείς να παρασυρθεί από την έξαρση, από τις γκρίζες σκέψεις, από συναισθήματα και πράξεις, και δεν δίνει λαβή σε ανάλογες δραστηριότητες.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να μάθει κανείς να κάνει διαχωρισμό ανάμεσα στην φαντασία και την πραγματικότητα.

Καμιά φορά φόβοι και προσωπικές ευχές είναι τόσο δυνατοί που εκδηλώνονται με φωνές ή μορφές.

Το άτομο έχει την εντύπωση ότι οδηγείται από ανώτερες δυνάμεις ή όντα, αλλά αυτά δεν είναι τίποτα άλλο από φαινόμενα που το ίδιο το άτομο δημιουργεί και τα οποία, έχοντας γίνει ανεξάρτητα, προκαλούν τέτοιες παραισθήσεις.

Για αυτόν είναι τόσο σημαντικό ο αναζητητής της αλήθειας να κατανοήσει πως αυτός ο ίδιος προκαλεί αυτές τις παραισθησιακές εμπειρίες, μια κατανόηση που είναι το κλειδί για την εξουδετέρωση ατών των ανεπιθύμητων παρεμβάσεων.

Όποιος παραμένει με τον σωστό τρόπο πάνω στον πνευματικό δρόμο, αναπτύσσει όχι μόνον την αναγκαία ικανότητα διάκρισης, αλλά βιώνει επίσης ότι η απελευθερωτική δύναμη είναι όλο και περισσότερο ενεργή μέσα τους.

Η ικανότητα διάκρισης του μαθαίνει να βλέπει την διαφορά ανάμεσα στην φαντασία και την πραγματικότητα.

Βλέπει όλο και πιο ξεκάθαρα την δραστηριότητα αυτού που αποκαλούμε δυνάμεις της αντανακλαστικής σφαίρας (αστρική σφαίρα) καθώς επίσης και τις δυνάμεις του Θεϊκού Πνεύματος, που είναι πραγματικά απελευθερωτικές.

Απομυθοποιεί και εξουδετερώνει αργά αλλά σταθερά τους κατοίκους της αντανακλαστικής σφαίρας.

Ο εκ Συρίας φιλόσοφος Ιάμβλιχος (γύρω στο 250 - 325 μ.Χ.) μας λέει για την μαγεία :

''Αυτή η τέχνη απαιτεί την αγιότητα της ψυχής, μια αγιότητα που απορρίπτει και αποκλείει όλα όσα αναφέρονται στην φύση και την ύλη, αλλιώς αυτή η τέχνη οδηγεί στον εκχυδαϊσμό της ψυχής. Το ένα είναι η ενοποίηση με τον θεϊκό σπινθήρα μέσα μας, την πηγή του Μοναδικού Καλού, το άλλο είναι η δοσοληψία με τις δυνάμεις και τα στοιχειακά που υποτάσσουν το ανθρώπινο ον, το κάνουν διάμεσο μαι το οδηγούν βήμα το βήμα προς την εκμηδένιση της ψυχής και του πνεύματος'' (Ιάμβλιχος, De Mysteriis) 

Σύμβολα και μαγεία (Πεντάγραμμο 18ο έτος, αρ. 2, 1996 Α μέρος

Σύμβολα και μαγεία (Πεντάγραμμο 18ο έτος, αρ. 2, 1996

Η μαγεία η δεμένη με την γη τραβάει την προσωπικότητα σε ένα καθοδικό σπειροειδές.

Οι άνθρωποι πάντοτε προσπαθούσαν να επηρεάσουν αμοιβαία ο ένας τον άλλον μέσω της μαγείας.

Οι στόχοι και τα μέσα ποικίλουν από τους πιο χαμηλούς μέχρι τους πιο υψηλούς.

Η κατώτερη μαγεία στέλνει σκέψεις, συναισθήματα και παρακινήσεις από την θέληση, αόρατες για πολλούς, άρα ικανές να μεταδώσουν πολύ εύκολα τις προθέσεις του μάγου χωρίς το άτομο προς το οποίο απευθύνονται να μπορεί να διακρίνει αυτές τις ενέργειες.

Αλλά πια είναι λοιπόν η διαφορά ανάμεσα στην μαγεία και στην δραστηριότητα μιας αυθεντικής πνευματικής σχολής;

Οι πρακτικές του μάγου αυτής της φύσης αποσκοπούν στην διατήρηση και την συσσώρευση δυνάμεων που δρουν μέσα στην φύση.

Προς αυτόν τον σκοπό οι επικαλούμενες φυσικές δυνάμεις με ή χωρίς σύμβολα ενισχύουν την δύναμη του φυσικού μάγου και συνδέουν με αυτόν τους μυούμενους μαθητές του ή τους ακροατές του.

Έτσι εμφανίζεται μια συγκέντρωση φυσικών δυνάμεων από τις οποίες ζει το ίδιο καλά ο μάγος όσο και το κοινό του και οι οποίες διατηρούν την ομάδα συγκροτημένη.

Όπως είπαμε στην εισαγωγή, μιλάμε εδώ για μαύρη μαγεία, λευκή ή γκρίζα, και οι ειδικότητες της ομάδας δείχνουν ήδη τον σκοπό της.

Η μαύρη μαγεία συνδέεται με τις λεγόμενες πρωτόγονες μεθόδους, η λευκή με μια εξυψωμένη μορφή και η γκρίζα με κάθε λογής ενδιάμεσες μορφές.

Αντικειμενικά ωστόσο, όλες αυτές οι μορφές μαγείας δρουν στο εσωτερικό των ορίων της θνητής φύσης.

Δεν βασίζονται στην εσωτερική ελευθερία, η οποία είναι ο καρπός ενός ζωντανού συνδέσμου με την πρωταρχική βασιλεία των ουρανών.

Με αυτήν την έννοια δεν έχουν τίποτα να κάνουν με τους νόμους του Θεϊκού κόσμου και επομένως και καμία σχέση με τον απελευθερωτικό δρόμο τον οποίον η Αδελφότητα της Ζωής υποδεικνύει προς όλην την ανθρωπότητα.

Η φυσική μαγεία βασίζεται εξ ολοκλήρου σε γήινες δυνάμεις, η γνωστική μαγεία είναι η πρακτική της απελευθερωτικής ζωής η οποία αρχίζει όταν απελευθερώνεται κανείς από τις δυνάμεις της φύσης.

Οι δυνάμεις τις οποίες ανακινεί αυτή η διαδικασία δεν απευθύνονται στο άτομο ή σε μια μικρή ομάδα ιθυνόντων, αλλά αποσκοπούν στο να οδηγήσουν ολόκληρη την ανθρωπότητα σε μια φάση ανώτερης εξέλιξης.

Για αυτό αφήνουν τον αυτουργό αυτής της μαγείας ελεύθερο να εξετάσει τον σκοπό αυτής της ανώτερης ζωής και να πορευτεί προς αυτήν την νέα κατεύθυνση αν αυτός το επιθυμεί.

Η Γνώση δεν αποσκοπεί να ανανεώσει ή να ενισχύσει τους γήινους δεσμούς και μια αυθεντική πνευματική σχολή θα ασχοληθεί αποκλειστικά με το να παρουσιάσει την νέα ζωή και την οδό που οδηγεί σε αυτήν.    

-------

Καλησπέρα όπως σας είπα ξεκινώ να βάζω σημαντικά αποσπάσματα από το περιοδικό Pentagram το οποίο μεταφράζεται πάνω από 25 χρόνια και στα Ελληνικά.

Σήμερα επέλεξα αυτό το θέμα γιατί αν και δεν το γνωρίζουν πολλοί αναζητητές η μαγεία υφίσταται μέσα στην ζωή όλων, υπάρχει παντού ανάμεσα μας από τις διαφημίσεις, σύμβολα, σχέδια, κινήσεις, λόγους, μουσική κλπ.