Ο αναγεννημένος άνθρωπος, στην κατοικία του εν Χριστώ, του οποίου η γέννηση στην Καρδιά συντρίβει εντελώς το φίδι

 

Ο αναγεννημένος άνθρωπος, στην κατοικία του εν Χριστώ, του οποίου η γέννηση στην Καρδιά συντρίβει εντελώς το φίδι.

Στη θεοσοφία του Jakob Böhme και του Johann Georg Gichtel, ο Κρόνος / Μόλυβδος  δεν είναι απλώς ο πλανήτης. Αντιπροσωπεύει την πρώτη ιδιότητα (erste Qualität), τη συστολή (Contraction), τη ρίζα της φύσης, τη σοβαρότητα, τη σιωπή και την αυτογνωσία, αλλά και τον κίνδυνο της σκλήρυνσης και της μελαγχολίας όταν αποκοπεί από το θείο Φως. Για τον Böhme, οι επτά πλανήτες αντιστοιχούν στις επτά Ποιότητες (Quellgeister) και όχι απλώς σε ουράνια σώματα. Ο Gichtel δεν χρησιμοποιεί τον Κρόνο αστρονομικά, αλλά ως αρχή. Θα μπορούσε να σημαίνει ότι η κεφαλή βρίσκεται ακόμη κάτω από την κρονική αρχή της κρίσης και της αυτογνωσίας, ενώ η καρδιά έχει ήδη δεχθεί το IHS, δηλαδή τον Χριστό. Αυτό θα ταίριαζε εξαιρετικά με τη διδασκαλία του Gichtel περί της νέας γέννησης στην καρδιά. ♄ Κρόνος = η αυστηρότητα, η συστολή, το όριο, η δοκιμασία, η αρχική κατάσταση του ανθρώπου. ♃ Δίας = η σοφία, η δικαιοσύνη, η επέκταση, η εξισορρόπηση της κρόνιας δύναμης. IHS στην καρδιά → ο Χριστός, η Νέα Γέννηση. Οι κόκκινες σταγόνες που κατέρχονται → η κάθοδος της ζωής ή του πνευματικού πυρός. Ο διπλός άνθρωπος (σκοτεινή και φωτεινή πλευρά) → ο παλαιός και ο νέος άνθρωπος. Βλέπουμε δηλαδή τρία στάδια: ♄ Κρόνος – η αρχική κατάσταση, η δοκιμασία, η κάθαρση. ♃ Δίας – η αφύπνιση της ανώτερης διάνοιας. IHS – η αναγέννηση της καρδιάς, το κέντρο της Χριστικής μεταμόρφωσης.

Αυτό το ζωγραφισμένο με το χέρι χαρακτικό απεικονίζει την ολόσωμη μορφή ενός άνδρα που στέκεται πάνω σε ένα κομμάτι πράσινου γρασιδιού. Το σώμα του άνδρα είναι χωρισμένο κάθετα: η αριστερή πλευρά είναι σκιασμένη με σκούρο γκρι χρώμα, που συμβολίζει τον παλιό ή σαρκικό άνθρωπο, και περιέχει ένα τυλιγμένο φίδι μέσα στον κορμό.

Η δεξιά πλευρά έχει απαλό χρώμα δέρματος, που συμβολίζει τον νέο ή πνευματικό άνθρωπο. Η περιοχή του στήθους είναι ανοιχτή, αποκαλύπτοντας μια φλεγόμενη, ακτινοβόλα καρδιά με κόκκινο κέντρο που περιέχει το όνομα «Ιησού». Κάτω από την καρδιά, αρκετές σταγόνες αίματος πέφτουν πάνω σε μια σκούρα καφέ σφαίρα που βρίσκεται στην κάτω κοιλιακή χώρα. Η μορφή έχει μακριά ξανθά μαλλιά και κοιτάζει μπροστά. Πάνω από το κεφάλι του υπάρχει ένας μικρός κόκκινος κύκλος που περιέχει τον σύμβολο του Κρόνου. Στο μέτωπό του βρίσκεται το αστρολογικό και αλχημικό σύμβολο του Δία. Φοράει μια ζώνη με κόκκινα και χρυσά μοτίβα γύρω από τους γοφούς του.

Ολόκληρη η σκηνή περικλείεται σε ένα ορθογώνιο πλαίσιο με περίγραμμα πολλαπλών επιπέδων. Στο άνω μέρος της εικόνας υπάρχει Γερμανικό κείμενο:

Ο αναγεννημένος άνθρωπος, 

στην κατοικία του εν Χριστώ, του οποίου η γέννηση στην Καρδιά συντρίβει εντελώς το φίδι

Johann Georg Gichtel (1638-1710)

The first-created image of God before the Fall, 

which stands hidden in the spirit, 

which the author knows by praxis and [also will show] in the figures of the completed man, 

out of the new birth in Christ, 

which is to be developed in you.

Johann Georg Gichtel from Theosophia Practica,(1722)

Johann Georg Gichtel (March 14, 1638 – January 21, 1710) was a German mystic and religious leader who was a critic of Lutheranism. His followers ultimately separated from this faith.

Gichtel was born at Regensburg, where his father was a member of senate. Having acquired at school an acquaintance with Greek, Hebrew, Syriac and even Arabic, he proceeded to Strasbourg to study theology; but finding the theological prelections of J. S. Schmidt and P. J. Spener distasteful, he entered the faculty of law. He was admitted an advocate, first at Speyer, and then at Regensburg; but having become acquainted with the baron Justinianus von Weltz (1621–1668), a Hungarian nobleman who cherished schemes for the reunion of Christendom and the conversion of the world, and having himself become acquainted with another world in dreams and visions, he abandoned all interest in his profession, and became an energetic promoter of the Christerbauliche Jesusgesellschaft (Christian Edification Society of Jesus).

The movement in its beginnings provoked at least no active hostility; but when Gichtel began to attack the teaching of the Lutheran clergy and church, especially upon the fundamental doctrine of justification by faith, he exposed himself to a prosecution which resulted in sentence of banishment and confiscation (1665). After many months of wandering and occasionally romantic adventure, he reached the Netherlands in January 1667, and settled at Zwolle, where he co-operated with Friedrich Breckling (1629–1711), who shared his views and aspirations.

Having become involved in the troubles of this friend, Gichtel, after a period of imprisonment, was banished for a term of years from Zwolle, but finally in 1668 found a home in Amsterdam, where he made the acquaintance of Antoinette Bourignon, and in a state of poverty (which, however, never became destitution) lived out his life of visions and day-dreams, of prophecy and prayer.

He became an ardent disciple of Jakob Böhme, whose works he published in 1682 (Amsterdam, 2 vols); but before the time of his death, he had attracted to himself a small band of followers known as "Gichtelians" or "Brethren of the Angels," who propagated certain views at which he had arrived independently of Böhme. Seeking ever to hear the authoritative voice of God within them, and endeavouring to attain to a life altogether free from carnal desires, like that of "the angels in heaven, who neither marry nor are given in marriage," they claimed to exercise a priesthood "after the order of Melchizedek," appeasing the wrath of God, and ransoming the souls of the lost by sufferings endured vicariously after the example of Christ.

While, however, Böhme "desired to remain a faithful son of the Church," the Gichtelians became separatists.

Gichtel's correspondence was published without his knowledge by Gottfried Arnold, a disciple, in 1701 (2 vols.), and again in 1708 (3 vols.). It has been frequently reprinted under the title Theosophia practica. The seventh volume of the Berlin edition (1768) contains a notice of Gichtel's life.