H Λίθος Των Φιλοσόφων - Artwork by Max Ernst

Η Λίθος Των Φιλοσόφων

Την Κυριακή στην παρουσίαση του έργου του Κούνραθ σκόπευα να διαβάσω και ένα δικό μου μικρό κείμενο στο τέλος σαν κλείσιμο, αλλά επειδή μείναμε πολύ ώρα και είχα και έχω ακόμη ένα κρυωματάκι δεν το διάβασα, αλλά δεν πειράζει το βάζω εδώ για να το αναγνώσουν όλοι όσοι θέλουν και δεν με βαριούνται.

Τι αξία θα είχε η εργασία μας αν δεν περιείχε φάσεις και στάδια και μια ανηφορική κλίμακα την οποίαν θα έπρεπε να ανεβούμε με θάρρος και αποφασιστικότητα, εργατικότητα και υπομονή.

Αυτή η στιγμή έφτασε και για εμάς, που η καρποφορία του καλά φυλασσόμενου δέντρου μας, μας έδωσε γλυκούς καρπούς, τους οποίους και θα πρέπει να μοιράσουμε εξίσου, με την ίδια χαρά στον κάθε συνάνθρωπο μας. 

Κανείς στον κόσμο με όση πανανθρώπινη δύναμη και να έχει δεν θα μπορούσε ποτέ να επιταχύνει τον ρυθμό και τις σοφές διαδικασίες της Φύσης.

Όπως μας είπαν και οι πρεσβύτεροι αδελφοί στο παρελθόν, και όχι μια, ή, δυο φορές, ο Λίθος μας, αυτό το Μεγάλο Μυστικό υπάρχει μέσα στον κάθε άνθρωπο, και μπορεί να βρεθεί εκεί μέσα στον δικό του αποκλειστικό χώρο.

Αυτή η απλή γνώση μπορεί να περιγελαστεί από πολλούς σαν ασήμαντη αλλά αυτοί δεν θα μπορέσουν να κατανοήσουν ποτέ την απλότητα της ώστε να την βρουν.

Εμείς, πιστοί και υπομονετικοί εργάτες και μαθητές της Φύσης με την θέληση του Θεού στον κατάλληλο χρόνο περιμέναμε την  αποκάλυψη όλων αυτών των μυστικών στην ολότητα τους.

Έχουμε δηλώσει επανειλημμένα πως η μεταστοιχείωση των μετάλλων για την οποία σας μιλάμε όλα αυτά τα χρόνια δεν είναι μια χίμαιρα, ούτε ένα φανταστικό όνειρο αλλά μια απλή διαδικασία της Φύσης, η οποία είναι απολύτως ικανή να πραγματώσει αυτό το θαυμαστό Έργο χωρίς την βοήθεια της μαγείας, διότι αυτή η μεταλλική μετατροπή βασίζεται πάνω στο γεγονός πως όλα τα μέταλλα προέρχονται από την ίδια πηγή σαν τον Χρυσό, και δεν έχουν απλά εξελιχτεί διότι περιέχουν μέσα τους ακαθαρσίες, αλλά η Μαγική μας Τέχνη μπορεί να τις απομακρύνει.

Για αυτόν τον λόγο και εμείς μπορούμε να εξηγήσουμε την φύση αυτού του μεγάλου μυστικού που οι Σοφοί ονομάζουν :

'' Η Λίθος Των Φιλοσόφων '' 

ο οποίος μπορεί την οποιαδήποτε στιγμή να βρεθεί μέσα στον οποιονδήποτε άνθρωπο αν ερευνηθεί σωστά.

Αυτός αποτελείται, συντίθεται από τέσσερα στοιχεία γιατί αυτά είναι τα συμπαντικά υλικά όλων των πραγμάτων, και επειδή αυτά είναι ομοιογενή με τον Χρυσό περιέχουν όλες τις ιδιότητες του μέσα από έναν συνδυασμό που τα καταστεί αδύνατον να καταστραφούν από το πυρ.

Εκεί θα πρέπει να αναζητήσετε τις ουσίες του Λίθου μας, μέσα στα πολύτιμα μέταλλα, διότι ο σωστός συνδυασμός αυτών δεν βρίσκεται παρά μοναχά εκεί.

Όσοι ανόητοι τον αναζητούν αλλού δεν θα καταλήξουν ποτέ σε κανένα ορθό συμπέρασμα.

Διότι υπάρχει μία μόνον αληθινή αρχή και τίποτα ετερογενές δεν θα μπορούσε να παρουσιαστεί μέσα στην πρωταρχική μας ουσία.

Ένα λιοντάρι γεννάει ένα λιοντάρι και ένας άνθρωπος έναν άνθρωπο, πάντα σε συμφωνία με την δική τους αποκλειστική φύση το ίδιο θα πρέπει να περιμένουμε και εμείς από την αρχή η οποία προσδίδει τις ποιότητες στον Χρυσό και η οποία δεν υπάρχει πουθενά αλλού παρά μοναχά μέσα σε αυτόν.

Αυτός μοιάζει σαν ένα σπέρμα φτιαγμένο από τον Θεό περιέχοντας μέσα του όλην την γνώση της ανάπτυξης του με τόση σοφία που κανένας από εμάς δεν θα μπορούσε καν να φανταστεί.

Έτσι βλέπουμε αυτόν τον Λίθο να είναι και ο μεταμορφωτής των μετάλλων σε Χρυσό, ο οποίος περιέχεται μέσα σε αυτά τα πολύτιμα μέταλλα.

Τον ονομάζουμε Λίθο αλλά δεν είναι λίθος, και που άραγε θα μπορούσε αυτός να βρεθεί;

Υπάρχουν πολλοί ανόητοι οι οποίοι μιλούν για αυτόν μέσα από περίεργες και άχρηστες πρακτικές περιγελώντας στην ουσία αυτήν την τέλεια εργασία και εξαπατώντας όπως είναι φυσικό κάθε καλόπιστο ακροατή.

Όλο αυτό το πλήθος των αμαθών θα περιγελαστεί πολύ σύντομα και η πλάνη τους θα αποκαλυφθεί ώστε να μην χλευάζεται άλλο η τέχνη μας ούτε να γίνεται αντικείμενο εύκολου πλουτισμού.

Κρίμα λυπόμαστε για αυτούς γιατί πολλοί επονομάζονται χριστιανοί η λόγιοι.

Πολύ σύντομα θα επιστρέψουμε μαζί σας ώστε να δώσουμε πλήρεις εξηγήσεις αυτής της φύσης του Λίθου μέσα στο οποίο περικλείεται και το Μεγάλο Μυστικό μας.

Η έξοδος από το σκοτάδι ο μόνος δρόμος - Artwork by Joan Miró

Η έξοδος από το σκοτάδι ο μόνος δρόμος

Μόνον όταν ένας άνθρωπος βγει από το σκοτάδι
που το εγώ της αυτοσυντήρησης του, έχει δημιουργήσει,
παγιδεύοντας τον για χρόνια,
κάνοντας τον να χρησιμοποιήσει,
να εκμεταλλευθεί,
να εξαντλήσει το κάθε τι γύρω του,
θα ανακαλύψει πως όλα του τα δημιουργήματα,
όλες του οι κατακτήσεις και αποκτήματα,
δεν ήταν παρά ένα ολοκληρωτικό τίποτα,
μια χωρίς σημασία συγκέντρωση αμέτρητων ανούσιων και απατηλών εικόνων
που όχι μόνον δεν τον έκαναν ευτυχισμένο,
όχι μόνο δεν γαλήνεψαν την ψυχή του
αλλά στην ουσία συνετέλεσαν στο ακριβώς αντίθετο.

Μόνον η ειλικρινής μετάνοια,
η απόλυτη αίσθηση της συμπόνιας,
της αγάπης,
της υπηρεσίας μέσα από μια ευγενική καρδιά
μπορεί να μας γεμίσει με τέτοια ψυχική τροφή
και να μας μεταμορφώσει
από κάτι το τόσο δα μικρό, απατηλό και αδιάφορο
σε κάτι το τόσο ουσιαστικό
ένα γεμάτο θετικότητα και ανθρωπιά Ον
που η λάμψη του μπορεί να σκεπάσει ακόμα και αυτή του φυσικού ηλίου.

'Δώστε και θα σας δοθεί'.

Μόνον μέσα από ειλικρινή υπηρεσία στον συνάνθρωπο
και σε όλα τα πλάσματα της φύσης
μπορούμε να βηματίσουμε με βεβαιότητα
και να μεταμορφωθούμε εσωτερικά και εξωτερικά,
και σε αυτό, όλη η πλάση μας καλεί και μας προσμένει.

Figurae instrumentales Testamenti ca. 1400 and ca. 1500

Figurae instrumentales Testamenti ca. 1400 and ca. 1500

Manuscript on parchment of :
1) Ps.-Raymundus Lullus, Figurae instrumentales Testamenti: Diagrams and tables related to the Testamentum, a treatise of the Lullian alchemical corpus.
2) Recipes for obtaining the philosophical stone and the magisterium.

Art. 1 is written by one scribe in Southern Gothica Semitextualis Libraria, with cursive x and cursive finals.
Art. 2 was added by two scribes writing Humanistica Cursiva Libraria.
The parchment is stained and worn due to folding and manipulation. The tables and diagrams are traced in brown or red ink. Except in the tables there is no ruling for the text. The text is written in brown and red ink. Unbound. 

Language: Latin. 

Medieval and Renaissance Manuscripts in Beinecke Library.

Marvels Luke Cage S01E05.

Marvels Luke Cage S01E05.

My father's a preacher.
He used to say, one way or the other...
I would regret the life that I led.

He used to say...
"The Spirit of the Lord is on me...because I have been anointed to preach good news to the poor.
He has sent me to proclaim freedom for the prisoners, and recovery of sight for the blind, to release the oppressed."

What is that?

Luke 4:18.

He used to tell me that no one can cage a man if he truly wants to be free.

Veritas hermetica veritatem quaerenti 1725

 

Veritas hermetica veritatem quaerenti 1725

Δημόσια Ομιλία : Το Αμφιθέατρο της Αιώνιας Σοφίας (1595) του Heinrich Khunrath - Παρουσίαση και επεξήγηση του 4 εμβλήματος

Δημόσια Ομιλία : 

Το Αμφιθέατρο της Αιώνιας Σοφίας (1595) του Heinrich Khunrath  

Παρουσίαση και επεξήγηση του 4 εμβλήματος

Με ιδιαίτερη χαρά σας παρουσιάζουμε την πρώτη μας φθινοπωρινή ομιλία στον :

Πολυχώρο Metropolis (πάνω αίθουσα) - Λαρίσης 49, Αμπελόκηποι (Μετρό Πανόρμου) 

 Κυριακή 16.10.2016 και ώρα 13:00

Ελεύθερη είσοδος.

Θα σας παρουσιάσουμε ένα από τα πιο σημαντικά θεοσοφικά αλχημικά βιβλία το : 

Amphitheatrum Sapientiae Aeternae (1595) του Heinrich Khunrath

Το Αμφιθέατρο της Αιώνιας Σοφίας

Θα διαβάσουμε αποσπάσματα από το κεφάλαιο που αναφέρεται στον τέταρτο έμβλημα 

'The Alchemist's Laboratory' και θα σας μεταφράσουμε όλες τις επιγραφές που περιέχει στα Λατινικά.

Θα έχετε την ευχαρίστηση να αγοράσετε εκτυπωμένο το 4 έμβλημα σε Α3 και πολύ υψηλή ανάλυση ώστε να μπορείτε να δείτε ευδιάκριτα όλα όσα περιέχονται εκεί.

Επίσης θα μπορέσετε να δείτε και τα υπόλοιπα εμβλήματα εκτυπωμένα στον τοίχο από την έγχρωμη και σπάνια έκδοση του 1595 που βρίσκεται στην ειδική συλλογή του πανεπιστημίου Wisconsin-Madison των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Το βιβλίο αυτό θεωρείται σαν ένα από τα σημαντικότερα έργα της αλχημείας και συνεπώς του δυτικού εσωτερισμού.

Η προσπάθεια μας έγκειται στο να πληροφορήσει, να ενημερώσει και να καταδείξει όλες αυτές τις κορυφαίες φιγούρες, ζωντανούς φάρους μέσα από τους οποίους η Πνευματική Επιστήμη έφτασε σε πολύ υψηλά σημεία πνευματικότητας λίγους αιώνες πριν.

Μετά τον Μάγιερ και τον Φλούντ αγγίζουμε με σεβασμό το πρόσωπο του Κούνραθ ώστε να περάσουμε τον επόμενο μήνα στον ξακουστό επίσης Sir George Ripley.

Ελπίζω να μας τιμήσετε με την παρουσία σας και να ενισχύσετε με οποιονδήποτε τρόπο το έργο μας μιας και είναι δικό σας έργο.

Ευχαριστώ, G.J.P.

Metropolis Πολυχώρος
Λαρίσης 49, Αμπελόκηποι (Metro Πανόρμου)

Για πληροφορίες μπορείτε να καλέσετε στο 6987288881

Ο χώρος βρίσκεται ακριβώς από πάνω από την Πανόρμου στο μετρό πίσω από τον γυμνάσιο που βρίσκεται εκεί.

Graeco-Egyptian Alchemy in Byzantium By Michèle Mertens (University of Liège)

Graeco-Egyptian Alchemy in Byzantium By Michèle Mertens (University of Liège)

Introduction

It is now usually accepted that alchemy came into being in Graeco-Roman Egypt around the beginning of our era and that it originated from the combination of several factors, the most remarkable of which are (1) the practices of Egyptian goldsmiths and workers in metals who experimented with alloys and knew how to dye metals in order to simulate gold; (2) the theory about the fundamental unity of matter, according to which all substances are composed of a primitive matter and owe their specific differences to the presence of different qualities imposed upon this matter; (3) the idea that the aim of any technique must be the mimesis of nature ; (4) the doctrine of universal sympathy, which held that all elements of the cosmos are connected by occult links of sympathy and antipathy which explain all the combinations and separations of the bodies.

The encounter of these different trends of thought brought about the idea that transmutation ought to be possible, all the more so with the addition of mystical daydreams influenced by gnostic and hermetic currents and favoured by the decline of Greek rationalism.1

The texts about Graeco-Egyptian alchemy that have come down to us are, in the first place, two collections on papyrus, which date back to about 300 A. D. and contain a series of recipes for imitating gold, silver, precious stones and purple dye;2 I will not dwell on them because they were not known to the Byzantines.

Next, a body of texts generally referred to as the ‘alchemical Corpus’, handed down by a large number of medieval manuscripts, among which three principal witnesses can be distinguished:

1. MS Marcianus graecus 299 (M), which, according to its handwriting, probably dates from the end of the tenth or the beginning of the eleventh century;

2. MS Parisinus graecus 2325 (B), of the thirteenth century;

3. MS Parisinus graecus 2327 (A), copied in 1478.4
 
These three manuscripts differ from one another by the number of texts they contain, by the organization of these texts and by their state of preservation. Manuscript M is the most beautiful of our alchemical manuscripts; the title of the first piece in it is inscribed in a pyle, a magnificently decorated frame painted in four colours, and the manuscript contains lavish illustrations;  unfortunately, it was the victim of several accidents: it lost several quires and some of those that remain were inverted by the binder. On the other hand, it begins with a table of contents which corresponds only partially to its present content, but which is in fact that of the manuscript before its various misfortunes.6  

Compared with M, B presents some important omissions; indeed, it looks as if the copyist of B was more interested in the technical content than in the philosophical and doctrinal texts, and that he organized the materials to make them into a workshop handbook. As for A, it encloses a larger collection than the first two manuscripts; it contains a number of texts that are peculiar to it and whose origin is unknown. Lastly, it is worth noting that the relations between those three manuscripts have not yet been conclusively clarified even though they were often and widely discussed.

As far as the content of the Corpus is concerned, it includes writings of extremely varied periods ranging from the beginning of our era to the fifteenth century, the chronology of which is very difficult to establish. Three levels are usually distinguished. To the oldest one belong the works of a Pseudo-Demokritos, as well as a long series of quotations or of short treatises placed under the names of prestigious authors whether historical or mythical like Hermes, Agathodaimon, Isis, Cleopatra, Mary the Jewess, Ostanes, Pammenes, which seem to have been written between the first and the third century. 

The second coincides with Zosimos of Panopolis, who may be said to have raised alchemy to its highest degree; with him, alchemy appears as a subtle mixture of technical preoccupations and mystical religion. The third and last level is made up of the so-called exegetes, the most famous of whom are Synesios (4 th  c.), Olympiodoros (6 th  c.), Stephanos of Alexandria (7 th  c.), further a commentator known as the Christian (7  c.), and another one called the Anonymous Philosopher, perhaps a little later. To the same period as Stephanos of Alexandria also belong four alchemical poems ascribed to Heliodoros, Theophrastos, Hierotheos and Archelaos. The alchemical tradition continues in Byzantium with Michael Psellos (11 c.) and Kosmas the Monk (11 th c. or later)8 as well as Nikephoros Blemmydes (13  c.).

http://www.mediafire.com/file/9vqyp3a58p8bpuo/Graeco-Egyptian+Alchemy+in+Byzantium+By+Mich%C3%A8le+Mertens.pdf