Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

Το πρώτιστο καθήκον μια πνευματικής σχολής είναι το να γίνει ένας ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ για σας


Το πρώτιστο καθήκον μια πνευματικής σχολής είναι το να γίνει ένας ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ για σας

Οι περισσότεροι άνθρωποι που αναζητούν σήμερα αυτό που ενδεχομένως δεν καταλαβαίνουν αλλά αισθάνονται πως είναι κάτι το θετικό για αυτούς και μια λύση σε ενδεχόμενα προβλήματα που έχουν στις διάφορες όψεις τους, κάνουν χωρίς να το αντιλαμβάνονται ένα μεγάλο λάθος, αν και δεν φταίνε αυτοί οι ίδιοι για αυτό αλλά ο συνήθης αχταρμάς αυτών των ανεκδιήγητων ομάδων μέσα στις οποίες η συνείδηση του εγώ όχι μόνο συνεχίζει αλλά επαυξάνεται.

Το πρόβλημα είναι πως η προσωπικότητα τους μεταφέρεται αυτούσια στον χώρο με όλα τα ελαττώματα και τα προτερήματα τους, αν έχουν, επομένως, και η κίνηση της συμπεριφοράς τους φαντάζει ίδια και απαράλλακτη και αυτή όπως επαλειμμένα έχουμε δει επιθυμεί να αλλάξει τα πάντα αλλά χωρίς καμία προσπάθεια εσωτερικής φύσης, οποιαδήποτε εργασία ή μελέτη.

Φέρτε το μαξιλάρι σας να διαλογιστούμε σας λένε και εσείς σαν ένας άφρονας άνθρωπος που είστε δεν είστε ικανοί να αξιολογήσετε την ανοησία της πρότασης αυτής και συνήθως πέφτετε θύματα υποβολής ή εκμετάλλευσις.  
Βεβαίως δεν λείπουν και τα γλειψίματα και οι μεγάλες υποσχέσεις για αγάπη και φως και ειρήνη και ένα κάρο ψέματα και περιττώματα νεκρών εννοιών.

Το πρώτιστο καθήκον μια πνευματικής σχολής είναι το να γίνει ένας ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ για σας και μέσα από αυτόν να δείτε την ύπαρξή σας, το εγώ σας όχι όπως νομίζεται ή θα θέλατε να είναι αλλά όπως αυτό είναι στην πραγματικότητα, και πιστέψτε με αυτή η άγια εργασία αυτογνωσίας είναι σκληρή και πικρή και διόλου ευχάριστη για τα αυτιά σας.

Αλλά αυτή είναι η αλήθεια και εσείς αυτήν την αλήθεια θα πρέπει να αναζητήσετε και όχι κούφια παρήγορα λόγια που μακιγιάρουν την φτωχή σας πραγματικότητα.
Η βαθιά αυτή εντύπωση - γνώση - εικόνα - αντίληψη είναι ο πρώτος ακατέργαστος λίθος μέσα από τον οποίο θα δώστε σχήμα στην μαθητεία σας.

Είμαστε πολύ μικροί ακόμη και ακατέργαστοι, βρώμικοι και οκνηροί, χωρίς καμία απολύτως γνώση για το πνεύμα και τον κόσμο του αλλά μέσα μας υπάρχει η ελπίδα και η πίστη πως αν στα αλήθεια επιθυμήσουμε να αλλάξουμε ο Πατέρας θα μας ακούσει και θα απονέμει πάνω μας την δόξα του, την χάρη του, την ευσπλαχνική του αγάπη, γιατί; Γιατί είμαστε ένα κομμάτι του, είμαστε το έργο των χεριών του, ο χαμένος υιός, το απολωλό πρόβατο, ο Ιούδας και ο Πέτρος ο αρνητής, ο παράλυτος και ο τυφλός, ο πόρνος και ο Παύλος που καταδιώκει κάθε τι πνευματικό μέσα του για χάριν της δόξας του κόσμου και την αλήθειας που είναι ψέμα και μια διαστρέβλωση.

Ναι είμαστε ατελείς και βρομιάρηδες αλλά μέσα μας υπάρχει Αυτός και μέσω Αυτού η κληρονομιά μας, μας περιμένει, η εργασία μπορεί να ολοκληρωθεί, η πύλη είναι ανοικτή και ο Κύριος μας γνωρίζει με το όνομα μας.

Τι απομένει παρά η εκπλήρωση, το ειλικρινές τετέλεσται που δίνει ζωή νέα ζωή εις απάντηση του Κυρίου μέσα στην αληθινή του κατοικία την Καρδιά του Κόσμου, την Βασιλεία των Ουρανών.

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

The Rosicrucian A Quarterly Record of the Society's Transactions, with Occasional Notes on Freemasonry and other kindred subjects No 1 July 1868



The Rosicrucian 
A Quarterly Record of the Society's Transactions, 
with Occasional Notes on Freemasonry and other kindred subjects
No 1 July 1868

Notable Rosicrucian books

THE first of the books relating to the Rosicrucian Society, that we intend glancing at, is a small work entitled " Τhe Fame and Confossion of the fraternity of R: C:, commonly of the Rosie Cross, with a preface annexed thereto, and a short declaration of their physical work. By Eugenius Philalethes. Veritas in profundo. London: printed by J. M., for Giles Calvert, at the Black Spread Eagle, at the west end of St. Pauls. 1659." 

It is believed to have been written by 'Thomas Vaughan, and we think correctly so, and is numbered 2435 in Dr. Kloss' admirable "Bibliographie der Freimaureri, A.D. 1844'' (in the list of Rosicrucian works from A.D. 1614, pages 174 to 197; in "Rosicrucian Bibliography," by Chariles Purton Cooper, Esq., in Freemasons' Magazine, vol. 18, page 327; it is catalogued as No. 3 (addenda). The latter gentleman mentions a work of three years earlier date, which we have not had the pleasure of seeing yet, but that loss is partly compensated by our possession of the "Fama Fraternitatis" itself. 

The little work now under review contains-( a) an address by ''the Publisher to the reader" of three pages, (b) an Epistle to the wise and understanding reader, of nine pages ; and a preface of fifty-three pages. Neither of the foregoing is regularly paged, and the latter concludes with Soli Deo Gloria. 

The "Fama Fraternitatis" consists of only 33 pages, and the "Confesio Fraternitatis" of 30 pages; so that one half of the book is an introduction to the other half; which, for a volume measuring only some six inches by four, is surely a lengthy enough explanatory notice for even the dullest of readers.-But we will let the Publisher introduce himself to our readers without delay. 

Η αστρική σφαίρα της γης δεν είναι ο χώρος από τον οποίον η Αδελφότητα του Ροδοσταύρου αντλεί την έμπνευσή της


Η αστρική σφαίρα της γης δεν είναι ο χώρος από τον οποίον η Αδελφότητα του Ροδοσταύρου 
αντλεί την έμπνευσή της

Η αστρική σφαίρα της γης δεν είναι ο χώρος από τον οποίον η Αδελφότητα του Ροδοσταύρου αντλεί την έμπνευσή της ή ελκύει και μετασχηματίζει όλες τις απαιτούμενες απελευθερωτικές δυνάμεις και ενέργειες μέσω των οποίων εργάζεται και ακτινοβολεί μέσα από ένα πλήρες φάσμα.

Η Αδελφότητα μας οικοδομώντας τον δικό της Οίκο του Αγίου Πνεύματος καθαγιάστηκε πλήρως μέσα από μια ολοκληρωτική μεταμόρφωση η οποία νομοτελειακά ενώνει εν ζωή τις δύο φυσικές τάξεις, δηλαδή την γήινη φυσική τάξη μέσα στην οποίαν ζούμε με το ορατό και το αόρατο μέρος της (αστρική σφαίρα) και το Αμετάθετο Βασίλειο δηλαδή μια πνευματική σφαίρα η οποία ανήκει σε έναν αγνό χώρο ο οποίος βρίσκεται έξω και πάνω από τον δικό μας κόσμο και μεταξύ των οποίων η μοναδική πύλη εκροής δύναμης από τα πάνω προς τα κάτω λαμβάνει χώρα μόνον μέσω της δραστηριότητας του Πνεύματος του Χριστού.

Για αυτόν τον λόγο ο Χριστός είναι και ο ακρογωνιαίος μας Λίθος, η αρχή και το πέρας όλης της διεργασίας της μεταμόρφωσης.
Αυτός είναι η πηγή της έμπνευσή μας και από αυτήν την συμπαντική ψυχή - λόγο η νέας μας συνειδησιακή κατάσταση - σώμα σχηματίζεται.

Για αυτό και ο λόγος μας αυτός δεν είναι ένα νοητικό κατασκεύασμα αλλά μια ευλογημένη από τον Θεό αποκάλυψη μιας δημιουργικής ισχύς μέσω της οποίας ο λόγος όχι μόνον γίνεται δημιουργικός αλλά ταυτόχρονα έχει και μια δημιουργική ικανότητα μιας υπερβατικής φύσης.

Η γνώση αυτή που είναι ένα εσωτερικό συνειδησιακό βίωμα αποκαλύπτεται μέσα στην νέα μας σωματική δομή όταν το εγώ  εξαγνιστεί πλήρως και για αυτό συνεργεί δυναμικά στο μεγαλειώδες αυτό καθήκον και έργο της αγιοποίησις.

Η ύπαρξη των δύο φυσικών τάξεων είναι μια από τις σημαντικότερες αρχές της φιλοσοφίας μας και μας δείχνει πως δεν υπάρχει καμία γέφυρα μεταξύ του φυσικού και του πνευματικού ανθρώπου, με την έννοια πως η αλχημική διεργασία της μεταλλαγής, της πνευματοποίησης αν και τελείται μέσα στην φυσική μας δομή σαν ουδετεροποίηση η πνευματική ανάπτυξη δεν λαμβάνει χώρα εξ αιτίας καμίας ανθρώπινης παρέμβασις ή δύναμης ή ικανότητας παρά μόνον μέσα από πνευματικές εκ των άνω δυνάμεις και αποκλειστικά από τον πνευματικό σπινθήρα μέσα μας ο οποίος εξ άλλου έχει και αυτήν την πνευματική συγγένεια με το βασίλειο των ουρανών.

Τα αρχαία χρόνια η αστρική σφαίρα δεν ήταν τόσο μολυσμένη και σαφώς υπήρξε μια επαφή με τις οντότητες εκεί για διάφορους λόγους αλλά σήμερα δεν είναι μόνον σε ένα τρομερό βαθμό μολυσμένη αλλά και ιδιαίτερα επικίνδυνη μιας λόγω της συνεχόμενης πτώσης προς την ύλη του ανθρώπινου κύματος ζωής, η κακία, η μοχθηρότητα, η πλάνη όλα αυτά και δεκάδες άλλες αρνητικές ποιότητες έχουν εκεί πολλαπλασιαστεί σε ρυθμό και ένταση και αυτό το βλέπουμε αρκετά σήμερα μιας διότι ένα μεγάλο μέρος ανθρώπων επισκιάζονται ήδη από τους νεκρούς σε όλο και ένα αυξανόμενο επίπεδο.

Για αυτόν τον λόγο και απέχουμε και κατακρίνουμε κάθε προσπάθεια σύνδεσης με αυτόν τον χώρο και τους νεκρούς ή οποιονδήποτε άλλη παρουσία ή οντότητα που επονομάζεται αγγελική κοκ.

Για αυτόν τον λόγο και διαφωνούμε πλήρως με τα παρακάτω γραφόμενα :

...which separates the physical and astral planes was rent or torn asunder, and the amazing process of unifying the two worlds of physical plane living and of astral plane experience was begun and is now slowly going on. It will be obvious, therefore, that this must bring about vast changes and  alterations in the human consciousness. Whilst it will usher in the age of understanding, of brotherhood and of illumination, it will also bring about states of reaction and the letting loose of psychic forces which today menace the uncontrolled and ignorant, and warrant the sounding of a note of warning and of caution.

The Externalisation Of The Hierarchy by Alice Bailey 1957

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

Aliki Valores 'Το Φυτό του Δαίδαλου' το κείμενο παρουσίαση από τον G.J.P.







Aliki Valores 'Το Φυτό του Δαίδαλου' το κείμενο παρουσίαση από τον G.J.P.

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω και εγώ με την σειρά μου για την παρουσία σας, και ιδιαίτερα την Αλίκη για την τιμή που μου έκανε να μιλήσω με τον δικό μου εσωτερικό τρόπο για το ένα μικρό μέρος του βιβλίου της.

Όπως είναι λογικό, οι περισσότεροι από εσάς δεν το έχετε διαβάσει ακόμη διότι  κυκλοφόρησε  μόλις  πρόσφατα,  για  αυτόν  τον  λόγο  ίσως  να δυσκολευτείτε να προσεγγίσετε την παρουσίαση αν και θα σας παραθέτω, τα σημεία τα οποία σχολιάζω.

Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα στην έκφραση, ανεξάρτητα το πως αυτή του βγαίνει, με ποιον τρόπο, μπορεί να είναι ο λόγος, η μουσική ή το σχέδιο ή απλές χορευτικές κινήσεις.

Κάθε  έκφραση  μας  είναι  μοναδική  και  αντικατοπτρίζει  την  ουσία  της ψυχής μας, στον βαθμό που εμείς την βιώνουμε, Μέσα από αυτήν την έκφραση πολλές φορές συναντιόνται το συνειδητό με το ασυνείδητο μας, και για αυτόν τον λόγο η λογοτεχνία ή κάθε μορφή τέχνης είναι αρκετές φορές διδακτική και χρήσιμη όχι μόνον για τους άλλους, αλλά ακόμη και για  τον ίδιο τον δημιουργό, γιατί     η τέχνη     είναι     μια     μορφή αυτογνωσίας.

Για αυτό και πριν μιλήσω για το βιβλίο της Αλίκης θα ήθελα να σας προτρέψω να είστε και εσείς δημιουργικοί με τον δικό σας τρόπο, αλλά και αν ενδεχομένως δεν σας βγαίνει αυτό μέσα από την τέχνη, να εκφράζεστε  μέσα  από  την  τέχνη  της  ζωής με τα  αγαθά  σας  έργα,  να επικοινωνείτε με θετικότητα, πραότητα, αγάπη και γενναιοδωρία ψυχής με τους άλλους ανθρώπους, ειδικότερα μέσα στις σημερινές δύσκολες κοινωνικές,   οικονομικές   και   πολιτιστικές   δυσκολίες   που   όλοι   μας βιώνουμε και καλούμαστε να απαντήσουμε, η σιωπή, η αδράνεια είναι συμμετοχή στο κακό και την ασχήμια της εποχής.

Ας έρθουμε όμως τώρα στο όμορφο αυτό έργο της Αλίκης.

Δεν είναι διόλου τυχαίο που το βιβλίο στην αρχή της πλοκής του ξεκινά με μια παγκόσμια κοινή σχεδόν μυθολογική ιστορία σπαρμένη σχεδόν σε όλους τους πολιτισμούς της γης, με αυτήν της ''πτώσης'' αναφέροντας τον μύθο του Δαίδαλου και του Ίκαρου.
Ο Ίαν ένας από τους πρωταγωνιστές του βιβλίου διαβάζοντας τον μύθο αυτό διακρίνουμε ήδη από την αρχή το πόσο βαθιά τον επηρέασε αλλά και πως αυτή η αίσθηση, η ιστορία δένει με την ουσία του βιβλίου και την εξέλιξη που θα έχει.

Η Πνευματική επιστήμη μας εξηγεί πως σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα στο απώτερο παρελθόν μια σημαντική παράβαση συνέβη από ένα μέρος της πρωταρχικής ανθρωπότητας, ενώ της δόθηκαν εξαιρετικές δημιουργικές δυνάμεις μέσα από τις οποίες μπορούσε να εργαστεί με την ύλη, οι οντότητες αυτές λόγω των τρομερών δυνατοτήτων που τους είχαν δοθεί, γοητεύτηκαν από αυτές τους τις δυνάμεις και ικανότητες, και αυτό είχε σαν συνέπεια την επιθυμία της εργασίας με την ύλη μέσω μιας ιδιοτελούς παρέμβασης.

Αυτή η σύνδεση, η έλξη, ο έρωτας, η έπαρση, η αρχή της ματαιοδοξίας του εγώ, λόγω του τρομερού και ισχυρού ηλεκτρομαγνητικού πεδίου που η μάζα της ύλης έχει, απορρόφησε εντελώς αυτές τις οντότητες, και λόγω αυτού του σοβαρού γεγονότος, μια διαστρέβλωση έλαβε χώρα μέσα στο αρχικό αρχετυπικό Θεϊκό σχέδιο, και αυτό στην ουσία ονομάζουμε πτώση.

Το χαρμόσυνο όμως μήνυμα  είναι πως όλες αυτές οι πρωταρχικές ψυχές δεν χάθηκαν ενεργειακά, δεν χάσανε την ατομική τους ψυχή, αλλά αυτή αναγκάστηκε να λάβει ένα άλλο κατώτερο ένδυμα - φορέα, για αυτό μας λέει και η συγγραφέας στο τέλος της σκέψης, της φαντασίας που που είχε ο Ίαν :

''Ήταν πια ένα με τη φύση''

και εδώ εννοεί από την μια τον πνευματικό θάνατο, συνέπεια της πτώσης, αλλά και πως ο άνθρωπος και η κατώτερη φύση έγιναν πια ένα.

Οπότε έχουμε ήδη από την αρχή του βιβλίου την συμβολική της πτώσης από την μία, αλλά και πως ο εκ πεσμένος άνθρωπος έγινε ένα με την κατώτερη αυτή φύση.

Αυτές οι παραδοχές συνδέονται άριστα με τον μύθο του Ικάρου και του Δαίδαλου, γιατί εδώ υπάρχει για εμάς μια πολύ διδακτική ιστορία, πια είναι αυτή;

Για αυτό και στον πολυμήχανο σήμερα άνθρωπο δίνεται αυτό το σχέδιο σωτηρίας, αλλά αυτός θα πρέπει να το εφαρμόσει σωστά μέσα από ταπεινότητα και ευσέβεια γιατί θα πρέπει να ισορροπήσει επακριβώς μεταξύ του ήλιου, δηλαδή της ακτινοβολίας της σωτηρίας που του δίνεται μέσω της χάρης, αλλά και του κατώτερου κόσμου της ύλης και των απατηλών μορφών.

Όμως δυστυχώς στον 'Ικαρο, το εγώ του δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην γοητεία του φωτός και ενώ δεν ήταν ακόμη έτοιμος για αυτό, επιθύμησε να  ανέλθει  μέσα  από  ένα  ανέτοιμο  σωματικό  ψυχικό  φορέα,  και  η κατάληξη μας είναι γνωστή, απλά γκρεμίστηκε και πέθανε.

Όπως μας εξηγούν και οι αρχαίοι σοφοί αλχημιστές, η καύση στην αρχή θα πρέπει να είναι σταθερή και ήπια ώστε να μπορέσει να αλλάξει την φύση της ύλης χωρίς να την κατακάψει, το ίδιο συμβαίνει και στα επόμενα αλχημικά στάδια μέσα από μια προοδευτική εργασία.

Ήδη η συγγραφέας μέσα από αυτό το όνειρο του Ίαν, το οποίο μοιάζει αρκετά με αυτά τα μυστικιστικά οράματα μας σε πολλές αρχαίες γραφές, μας θέτει μπροστά σε αυτήν την παγκόσμια πραγματικότητα, πως ο άνθρωπος αλλά και ο κόσμος του είναι εκ πεσμένος και ο άνθρωπος και η φύση είναι ένα.

Εκείνην την στιγμή βεβαίως το εγώ προσπαθεί να παραχαράξει αυτήν την πραγματικότητα μέσα από μια άρνηση ''Αποκλείεται'' μας λέει ο Ιαν 

''Όλα αυτά είναι αντιδράσεις του κατώτερου εαυτού μου''.

Όταν ένας άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με όλες αυτές τις παραδοχές, τα ερωτήματα,   τους   προβληματισμούς,   προσπαθεί  εναγωνίως   να   τα απαντήσει ή καλύτερα να βρει απαντήσεις και συνεπώς μια νέα διαδρομή αρχίζει μέσα στην ζωή του.

Ο    Ίαν στην συνέχει πηγαίνει στο SKYDIVE DUBAI για να πραγματοποιήσει την επιθυμία του αυτή, του να μάθει να πετάει.
Ανυπομονεί, αλλά εσωτερικά διακατέχεται όπως είναι φυσικό από φόβο, τον φόβο του άγνωστου.

Όμως αγαπητοί φίλοι δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτήν την διαδρομή, πάντοτε ένας πρεσβύτερος αδελφός είναι παρόν εκεί για εμάς για να μας βοηθήσει και τι μας λέει; Σας διαβάζω ακριβώς το τι λέει στο βιβλίο :

''Τίποτα δεν είναι δύσκολο, αν το θες πραγματικά. Πειθαρχία θέλει και προσοχή τον καθησύχασε ο Ντέιβ.''

Ο  Ντέιβ είναι ο εκπαιδευτής του στο  SKYDIVE.

Κάθε αρχή είναι δύσκολη, τίποτα δεν κατακτάται κατευθείαν αλλά μετά από μια μεγάλη προσπάθεια, για αυτό και ο Χάινριχ Κούνραθ μας λέει :

''Αν δεν το πετύχεις με την πρώτη φορά, μην αποθαρρυνθείς, προσπάθησε ξανά και θα το πετύχεις'' ή σε ένα άλλο σημείο μας λέει : 'Μην φοβάσαι να κάψεις κάρβουνο'' δηλαδή δώσε όλες σου τις δυνάμεις, την προσοχή σου, την ενέργεια σου για αυτό το έργο μέσα από μια συνειδητή επιλογή, για την παραγωγή της φιλοσοφικής λίθου και εργάσου ακατάπαυστα.

Το κείμενο μετά συνεχίζει μετά με μια σημαντική αποκάλυψη :

''Είναι μεγάλη συνειδητοποίηση, όταν όλοι οι ρόλοι της καθημερινότητας ξαφνικά σβήνουν και έρχεσαι αντιμέτωπος με τον αληθινό σου εαυτό. Νιώθεις πως το να πετάς ήταν, και εξακολουθεί να είναι, στη φύση του ανθρώπου. Πως είναι κι αυτός ένας τρόπος να βρει κανείς την πραγματική του ταυτότητα και να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του.''

Ναι όντως ο άνθρωπος κατάγεται, προέρχεται από μια άλλη κατά πολύ ανώτερη πραγματικότητα ζωής, αυτή στην ουσία είναι και η αληθινή μας Φύση, το να πετάς σηματοδοτεί αυτήν την διαδικασία της απελευθέρωσις, της ανύψωσης.

''Σαν ο άνθρωπος να είχε κάποτε φτερά και να τ' αναζητεί πίσω'' 

έτσι μας λέει η συγγραφέας.
Μέσα στην ιστορία μας εκτός του πρωταγωνιστή και του εκπαιδευτή εμφανίζεται και ένα τρίτο πρόσωπο, η Κόνι, τι να συμβολίζει άραγε; την θηλυκή αρχή; η Κόνι όπως και ο Ίαν πρέπει να εκπαιδευτεί και αυτή επίσης.

Ενδεχομένως να συμβολίζουν αυτά τα δυο πρωταγωνιστικά πρόσωπα τις δυο  βασικές  εσωτερικές  αρχές  μέσα  μας,  την  αρσενική  αρχή  που συνδέεται με την νόηση και την θηλυκή αρχή που συνδέεται με το συναίσθημα, η κεφαλή και η καρδιά που ενώ επιθυμούν να επιτύχουν ένα κοινό στόχο, στην αρχή μοιάζουν να έχουν μια απόσταση μεταξύ τους και μια ακατανοησία, μια αντιπαλότητα.
Για αυτό και μεταξύ αυτών των δύο προσώπων παρουσιάζεται μια ένταση στην αρχή.

Παρόλα αυτά η πτώση ήταν επιτυχείς και ο δάσκαλος τους βλέποντας πόσο καλή ήταν και οι δύο τους είπε :

''Φανταστείτε, σε λίγο καιρό θα μπορείτε να πηδήξετε τελείως μόνοι σας!''

Ο πρεσβύτερος αδελφός είναι πάντοτε εκεί πρόθυμος να μας βοηθήσει, να μας εξηγήσει την διαδικασία του πως να το πετύχουμε αλλά θα πρέπει εμείς οι ίδιοι να πάρουμε αυτήν την σοφία και να την κάνουμε πράξη στην ζωή μας από μόνοι μας.

Η διαδικασία αυτή θα πρέπει να βιωθεί εσωτερικά και να εκφραστεί και εξωτερικά  στον  κατάλληλο  πάντα  χρόνο,  γιατί  κατάσταση  συνείδησης είναι και κατάσταση ζωής.

Είναι φυσικό εκείνην την στιγμή να νοιώσει έτσι ο 'Ιαν όπως μετά από λίγο διαβάζουμε :

''Πάντα τον ενθουσίαζε αυτή η αίσθηση της ελευθερίας στον άνεμο....αυτή η απίστευτη ψυχική ικανοποίηση που ήταν απερίγραπτη ...
....όταν θα ήταν εκπαιδευμένος κατάλληλα, ώστε να μπορεί να κάνει άλμα στηριζόμενος μόνο στις δικές του δυνάμεις''.

Μετά την πρώτη μεγάλη δοκιμασία βλέπουμε αυτές οι δυο αρχές να αρχίζουν να προσεγγίζουν η μία την άλλη, γιατί ο στόχος είναι κοινός, και αυτό τους δίνει μια μεγάλη χαρά, διαβάζουμε :

''Συγχαρητήρια, Ίαν, του είπε η Κόνι δίνοντάς του ένα γερό χάι φάιβ''. 

Στην συνέχεια διαβάζουμε :

''Αύριο θα προχωρήσουμε σε δύο άλματα''

Η διεργασία αυτή της μαθητείας είναι προοδευτική, δεν μπορείς να πατήσεις πάνω στο δεύτερο σκαλοπάτι, να περάσεις στο δεύτερο επίπεδο αν δεν περάσεις επιτυχώς το πρώτο, λίθο τον λίθο οικοδομείται οτιδήποτε επιθυμούμε να πραγματώσουμε μέσα σε αυτήν την ζωή.

Για να μην μακρηγορήσω θα ήθελα να τονίσω ορισμένα ακόμα σημεία του βιβλίου εν συντομία.

''Η στολή δίνει μια πιο ρεαλιστική αίσθηση του πετάγματος''
Εδώ  μας  γίνετε  μια  αναφορά  στις  σωματικές  ψυχικές  αλλαγές  του σώματος κατά την διάρκεια της εργασίας, όσον αφορά τα 4 πιο λεπτοφυή σώματα ή ενδύματα μας.

''Το  να  κάνω  άλματα  κάθε  μέρα,  Ίαν,  μου  δίνει  τη  δυνατότητα  να βελτιώνω τις αποδόσεις μου''

Σταδιακά βήμα το βήμα όπως και πιο πριν είπαμε η εργασία ολοκληρώνεται.

''Ένιωθαν δέος στη σκέψη και μόνο πώς είχε καταφέρει να φτάσει σε τόσο υψηλά επίπεδα σωματικής αλλά και πνευματικής εκπαίδευσης.''

Αυτά τα δύο πάνε μαζί, η μετατροπή αρχίζει πάντα μέσα στην παρούσα φυσική υλική μας υπόσταση η οποία και αυτή αλλάζει κυριολεκτικά, μέχρι του σημείου που δεν θα μας είναι πλέον άλλο χρήσιμη και αναγκαία μιας και ο νέος πνευματικός φορέας θα έχει επιτελεστεί.

''Ο άνθρωπος πήρε όλα τα λεφτά που του δώσαμε για τα ενοίκια της χρονιάς, το ίδιο και από κάποιους άλλους,
και adios! ....... Να σου πω την αλήθεια, εγώ δεν ξέρω πώς γίνεται να είναι κάποιος τόσο μεγάλος απατεώνας''

Είναι αδιαμφισβήτητο πως μέσα σε αυτήν τη διαδρομή θα συναντήσουμε πολλούς απατεώνες, οι οποίοι θα προσπαθήσουν μέσα από διάφορους τρόπους να μας βλάψουν είτε οικονομικά είτε ψυχολογικά είτε και σωματικά. Για αυτό και χρειάζεται να έχουμε μια αυτοσυγκράτηση και μια ορθή διάκριση ώστε να μην παρασυρθούμε από την κακότητα, την στρεβλότητα, την ματαιοδοξία.

Το βιβλίο περιέχει αρκετά σημεία για προβληματισμό και ελπίζω μέσα από την ανάγνωση του να περάσετε και εσείς σε ένα όμορφο προβληματισμό όπως και εγώ.
Μπορούμε ανά πάσα στιγμή να σχολιάσουμε κάποια σημεία του, και να τα συζητήσουμε καλόπιστα όποτε θέλετε.

Κλείνοντας θα ήθελα να σας διαβάσω σαν ένα επίλογο ένα μικρό κείμενο του Παράκελσου το οποίο βρίσκεται στην αρχή του κεφαλαίου με τον τίτλο 'το θαύμα'

«Ό,τι χρειάζεται ο άνθρωπος για την υγεία και τη θεραπεία του, του έχει δοθεί μέσα από την φύση· η πρόκληση της επιστήμης είναι να το βρει».

Αγαπητοί φίλοι '' η ζωή είναι ένα θαύμα από μόνη της'' Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

Δεν υπάρχει καμία γέφυρα μεταξύ του φυσικού και του πνευματικού ανθρώπου


Δεν υπάρχει καμία γέφυρα μεταξύ του φυσικού και του πνευματικού ανθρώπου

''Δεν υπάρχει καμία γέφυρα μεταξύ του φυσικού και του πνευματικού ανθρώπου'', αυτή είναι μια παραδοχή, μια βαθιά σημαντική συνειδητοποίηση που πρέπει κάθε υποψήφιος στα μυστήρια να κάνει.
Ώστε να διαλυθεί εντελώς η ματαιοδοξία του ανθρώπου και να μπορέσει να αναζητηθεί επιτέλους ο συνδετικός κρίκος που ενώνει τους δύο κόσμους.
Αυτός είναι και ο τίτλος από ένα κεφάλαιο του βιβλίου 'Ο νέος ερχόμενος άνθρωπος' του Jan Van Rijckenborgh.
Χτες διάβαζα πω το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο αυτής της φύσης μας κρατά παγιδευμένους μέσα σε αυτό, πως οι δυνάμεις του εισρέουν μέσα στο σύστημα μας και με ποιον τρόπο μας επηρεάζουν αλλά και με ποιον τρόπο μπορούμε να αποσυνδεθούμε από αυτό.
Η σωματική μας δομή και η υλική όψη της ψυχής μας έχουν γεννηθεί μέσα από τις αρχές και τις αξίες αυτού του φυσικού πεδίου ζωής το οποίο αποκαλούμε συμβολικά 'φύση του θανάτου' γιατί σε αυτό ενυπάρχει ένας αδιάκοπος τροχός μιας γέννησης και ενός θανάτου από τον οποίον ένας άνθρωπος δεν μπορεί να δραπετεύσει από μόνος του.
Είναι τόσο τεράστια δυνατό αυτό το πεδίο αλλά και οι πιο λεπτοφυείς όψεις του ενδυναμώνονται συνεχώς και από την ανόσια δραστηριότητα της μάζας των ανθρώπων, την σκέψη, συναίσθημα και δράση του.
Οι τεράστιες σκοτεινές σκεπτομορφές που δημιουργεί και συντηρεί μαζικά εκτροχιάζονται και αποκτούν ενός είδους συνείδηση με συνέπεια να προκαλούν πόνο και διαμάχη.
Για αυτό και είναι θεμιτή αυτή η απομάκρυνση από κάθε ανάλογη εκδήλωση του κόσμου.
Θα πρέπει εσωτερικά να μπορέσουμε να φτάσουμε αυτό το επίπεδο συνείδησης μέσω πικρής εμπειρίας που θα ανοίξει για εμάς την πύλη της ψυχής που σχετίζεται με την πνευματική της όψη, τον σπινθήρα πνεύματος μέσα από τον οποίον το θαυμαστό άνθος θα μπορέσει να εμφανιστεί να ανθίσει και να φέρει καρπούς.

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2018

Αν είσαι έτοιμος να χάσεις την ζωή σου για μένα τότε θα την βρεις.


Αν είσαι έτοιμος να χάσεις την ζωή σου για μένα τότε θα την βρεις.  

Αν και η αδελφότητα μας μέσα από τον γραπτό και τον προφορικό λόγο φαίνεται να απευθύνεται στην νοητική ικανότητα του υποψηφίου αυτό είναι η μία όψη του νομίσματος, και σχετίζεται, αντιστοιχεί με την μεγαλύτερη ομάδα των ανθρώπων που επιθυμούν την είσοδό τους μέσα στον Οίκο της Αδελφότητας.
Μέσα σε αυτήν την ομάδα υπάρχει μια μικρότερη κατά πολύ, πιο έτοιμη να κατανοήσει την μυστική γραφή, τον κώδικα μας μέσα από τον οποίον μια ισχυρή αστρική ενέργεια ενεργοποιεί την νέα συνείδηση, τον φορέα της νέας συνείδησης ώστε όλα αυτά να κατανοηθούν εσωτερικά και όχι νοητικά.
Η διαφορά είναι αρκετά μεγάλη μιας και η Πνευματική Σχολή δεν είναι ένα φροντιστήριο μιας οποιασδήποτε επόμενης διδασκαλίας αλλά μια ακτινοβόλα σπίθα μέσα από την οποία μια εσωτερική πυρκαγιά να μπορέσει να φουντώσει μέσα στην ψυχική σωματική δομή του μαθητή μέσω της οποίας η κατανόηση θα επισφραγίζεται από το εσωτερικό βίωμα και την απόκριση της νέας ψυχής και όχι από μια διανοητική διεργασία όσο ασφαλής και να φαίνεται αυτή.
Για αυτό και έχουμε επαλειμμένα πει πως μέσα στις τάξεις υπάρχει μια μεγάλη διαφορά όσον αφορά την τάξη ή τις γνώσεις ή το επάγγελμα των μελών.
Τίποτα από αυτά δεν παίζει ρόλο παρά η προ διάθεση της ψυχής, η βαθιά της επιθυμία να ακούσει τον Λόγο και να ενωθεί με τον Πατέρα.
Η απαιτούμενη απάρνηση δεν είναι ένα σεμινάριο πυρηνικής φυσικής αλλά μια ώθηση της καρδιάς μέσω της ψυχής, εφόσον ο μαθητής κατανοήσει την έννοια της προπαρασκευής, διότι χωρίς τον εξαγνισμό τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει μέσα του.
Αυτό το άνοιγμα της ψυχής είναι και μια ανάταση, μια ανύψωση, μια αποκάλυψη διότι εκείνην την στιγμή ο λόγος της αδελφότητας συντονιζόμενος μέσα στο σύστημα του μαθητή αυτό επιβεβαιώνεται δυναμικά και επαληθεύεται επακριβώς.
Και αυτό δεν χρειάζεται μια ευφυΐα για να βιωθεί παρά κάτι το ακριβώς αντίθετο, το γκρέμισμα της μέχρι τότε διαμόρφωσις μας, της στρεβλότητας και της διαμόρφωσις του νου, ο οποίος λειτουργούσε μέσα σε ένα εξ ολοκλήρου εγωιστικό πλαίσιο αναφοράς και το μόνο που πρόσφερε μέχρι τότε ήταν χωριστικότητα και διαμάχη.
Οποιοσδήποτε επιθυμεί να εισέλθει μέσα στην πνευματική σχολή θα πρέπει να αφήσει το εγώ του απέξω, θα πρέπει να μυηθεί στην τέχνη της αυτό ελάττωσις, εξαγνισμός σημαίνει αυτοθυσία, αποχωρισμός από κάθε τι το επιβλαβές όσον αφορά την ψυχή του μαθητή.
Αν είσαι έτοιμος να χάσεις την ζωή σου για μένα τότε θα την βρεις.  

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

Johann Valentin Andreae 1586-1986: Die Manifeste der Rosenkreuzerbruderschaft


Johann Valentin Andreae 1586-1986: Die Manifeste der Rosenkreuzerbruderschaft

Η Fama Fraternitatis μας μιλά για ένα θαυμαστό βιβλίο με χρυσά γράμματα, γραμμένο σε περγαμηνή, που ονομάζεται «Τ», το οποίο είναι, σύμφωνα με την δήλωση εκεί : 

ο μεγαλύτερος θησαυρός μετά την Βίβλο, και ο οποίος, φυσικά, δεν πρέπει να υπόκεινται σε απερίσκεπτη κρίση από την κρίση του κόσμου.

Στο τέλος αυτού του βιβλίου βρίσκουμε ένα αξίωμα:

Ex Deo Nascimur - Γεννηθήκαμε από το Θεό
Στο Jesu Morimur - Στoν Ιησού πεθαίνουμε
Per Spiritum Sanctum Reviviscimus - Αναγεννηθήκαμε μέσω του Αγίου Πνεύματος

Το βιβλίο Τ, το βιβλίο Διαθήκη, βρίσκει τo αγκυροβόλιο του στην Τριάδα του Θεού, ο Πατέρας, ο Υιός, το Άγιο Πνεύμα. Την ίδια στιγμή, μας θέτει μπροστά στην απόλυτη πραγματικότητα μιας παράδοσης που επικρατεί ήδη περίπου δυο χιλιάδες χρόνια μέσω της ώθησης του Χριστού.

Αυτή η παράδοση, ναι, αυτή η μαρτυρία μιας ζωντανής ιεραρχίας του Χριστού, η οποία ήταν αποτελεσματική συνεχώς στο πρότυπο της ώθησης του Χριστού, σχηματοποιεί τη βάση την οποία βρίσκουμε στα μανιφέστο των Ροδοσταύρων, ο μοναδικός ακρογωνιαίος λίθος του Χριστού: 

 Jesus Nobis Omnia - Ο Ιησούς είναι τα πάντα.

Η έννοια του Χριστιανού Ροδόσταυρου, ο Πατέρας και Αδελφός  RC, συμβολίζει το πεπρωμένου του ανθρώπου ο οποίος στέκεται σαν ένας ζωντανός διάδοχος της πνευματικής δύναμης του Χριστού, σαν ένας Χριστιανός RC, το μυστήριο της ζωής, του θανάτου και της ανάστασης του Χριστού οικοδομείται μέσα σε ένα Ροδόκηπο.

Ο Ροδόσταυρος, ο ζωντανός σταυρός με τα Ρόδα, είναι η πνευματική αντανάκλαση των ακόλουθων του Χριστού, οι οποίοι φέρουν τον Χριστό μέσα στην ζωή τους, στο θάνατό τους, και την αναγέννηση τους μέσα από την ζώσα δύναμη του Χριστού. Για αυτό και ο σταυρός έχει γίνει το σύμβολο της ζωής και της ανάστασης, πάνω στον οποίον το Ρόδο της θυσίας του εαυτού θα πρέπει να τεθεί.